۲- چگونگی وقوع نابینایی

فردی که به طور ناگهانی بینایی خود را از دست می‌دهد با فردی که در اثر عوامل مختلف به تدریج بینایی خود را از دست می‌دهد، از نظر سازگاری‌های عاطفی و هیجانی و اجتماعی و انطباق با وضعیت جدید متفاوت است. در واقع فردی که به تدریج بینایی خود را از دست می‌دهد معمولاً به تدریج نیز با شرایط جدید سازگار می‌شود. لذا در نظر گرفتن این مسائل در سازگاری‌های اجتماعی افراد مؤثر است.

۳- عوامل و چگونگی عارضه بینایی

بعضی از عوامل و شرایطی که سبب نابینایی می‌شوند مثل آب سیاه مادر زادی گاهی با دردهایی همراه است که فرد باید آن ها را متحمل شود. طبیعی است که چنین شرایط در رفتارهای عاطفی و اجتماعی و نحوه سازگاری فرد بی‌تاثیر نخواهد بود.

۲-۶-۷ اهمیت مهارت‌های افراد آسیب دیده بینایی

محققان در طی سال‌های متمادی نشان داده‌اند افراد آسیب دیده بینایی در زمینه مهارت‌های اجتماعی مثل آغاز کردن یک رابطه (کف^[۷۹]، ۲۰۰۲، کورن و کوئینز^[۸۰]، ۲۰۰۲، مک گاها و فرین^[۸۱]، ۲۰۰۱)، دوستی و روابط اجتماعی (کلسی^[۸۲]، ۲۰۰۶، کف،۲۰۰۴، ساکس وسیلبرمن^[۸۳]، ۲۰۰۰، هاره و آرو^[۸۴]، ۲۰۰۰)، شایستگی اجتماعی (وایت^[۸۵]، ۲۰۰۳، وندی^[۸۶]، ۱۹۹۱) و ارتباطات غیرکلامی (ساکس و سیلبرمن، ۲۰۰۰) در مقایسه با همسالان بینای خود به طور معناداری در سطح پایینی قرار دارند بر اساس نتایج پژوهش‌ها، علت مشکلات افراد با نقایص بینایی در تعاملات اجتماعی، وجود تأخیرات رشدی در ارتباطات بیان شده است. نتایج مطالعات نشان داده است که دانش‌آموزان با آسیب بینایی نسبت به همسالان بینایشان به میزان کمتری ‌شروع کننده تعاملات اجتماعی هستند و به میزان کمتری به آن علاقه نشان می‌دهند.

در چند سال گذشته، محققان توجه مضاعفی به عملکردهای اجتماعی در افراد با ناتوانی‌های مختلف جسمی معطوف ‌داشته‌اند (گرشام، ۱۹۸۱، ون هسلت و ماتسون^[۸۷]‌، ۱۹۸۳). افراد با نیازهای خاص از لحاظ اجتماعی منزوی و گوشه‌گیر می‌شوند و بازخوردهای نامناسبی را در تعاملات بین فردی خود از محیط دریافت می‌کنند و تمایل به تعامل با همتایان بینای خود ندارند.

برطبق نظر مک کاسپی (۱۹۹۶)، جوانان با نقایص بینایی ‌در زمینه‌ی یادگیری خود به خودی در قلمرو اجتماع توانایی محدودی دارند. دیگرمحققان عنوان می‌کنند که رفتارهایی مانند بی‌توجهی به علایق دیگران، الگوهای غیرمعمول زبانی وعدم ترجیح تعامل با بزرگسالان درافراد با نقص بینایی رایج است.

۲-۷ شیوه های آموزش مهارت‌های اجتماعی

قبل از شروع آموزش مهارت‌های اجتماعی باید این امر روشن شود که چه مهارت‌هایی برای آموزش به کودکان و نوجوانان حائز اهمیت است. در تعیین این مهارت‌ها باید چند نکته را مشخص کرد از جمله مرحله رشد کودک که در سرعت بخشیدن یابه تأخیر انداختن آموزش و کسب مهارت مؤثر است. بافت فرهنگی و موقعیتی، و نیز دیدگاه های کسانی که در محیط پیرامون فرد هستند مثل والدین، همسالان و معلمان در تعیین نوع مهارت دخیل می‌باشند، ‌گاه میان برداشت بزرگسالان از مهارت‌های اجتماعی مورد نیاز کودکان و نوجوانان تفاوت بسیار به چشم می‌خورد و مهارت‌ها بر حسب موقعیت متفاوت به نظر می‌رسند. مثلا معلمان در کلاس درس، آن دسته از رفتارهای اجتماعی را که به آموزش مهارت‌های تحصیلی کمک می‌کنند ارزشمند می‌دانند. گرشام (۱۹۸۴) معتقد است نتایج مهم اجتماعی تعلیم مهارت‌های اجتماعی به کودکان را می‌توان شامل مواردی چون پذیرش در گروه همسالان مورد قبول بزگسالان خاص قرار گرفتن سازش با محیط تحصیلی، عمل به عقل سلیم و عدم ارتباط با دستگاه قضایی نوجوانان دانست.

ظاهراًً نتایج مطلوب در انتخاب مهارت‌های اجتماعی برای آموزش به کودکان عامل مهمی در تعیین محور آموزش به شمار می‌آید، زیرا اگر مثلا هدف پذیرش کامل همسالان در مقابل موفقیت کلاسی یا روابط اصلاح شده خانه مطرح باشد، نحوه تأکید تفاوت می‌کند (کارتلج و میلبرن، ۱۹۸۵).

ساکس و همکاران اظهار کرد که آموزش مهارت‌های اجتماعی برای جوانان با نقص بینایی بسیار مهم است. آن ها ذکر کردند که اگر کودکان اساس مهارت‌های تعاملات اجتماعی شان را در سال‌های اولیه توسعه ندهند، توانایی شان برای موفقیت به عنوان یک بزرگسال هم در کار و هم در زندگی شخصیشان ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.

ضرورت پرورش مهارت‌های اجتماعی کودک، در بسیاری از موارد زمانی احساس می‌شود که درافراد رفتار نامطلوب به چشم می‌خورد و علت آن نبود رفتار مطلوب در مجموعه رفتارهای فرد است، طبق نظر فوق، انتخاب رفتار مطلوب به جای رفتارهای مسئله‌ساز به عوامل بسیاری بستگی دارد، که معمولاً ارزیابی ذهنی افراد ذیربط از آن جمله است. این توانش‌ها راه های اجتماعی مناسبی برای ابراز احساس‌ها، عدم توافق‌ها و یا درخواست برای تغییر رفتار غیرمعمول دیگری فراهم می‌آورند. شیوه های آوزش به نابینایان بدین قرار است:

۱- تدریس آموزش^[۸۸]: در جلسات اولیه مسائل کلی مهارت‌های اجتماعی به نوجوانان آموزش داده می‌شود. این آموزش می‌تواند به صورت نوبتی ^[۸۹] یا ادای ساده کلامی اجرا شود که شامل اطلاعاتی در زمینه مهارت‌های اجتماعی است. این روش مستقیم است و محتوای آن بعداً توضیح داده می‌شود.

۲- الگوسازی^[۹۰]: الگو یک تکلیف بسیار مهم برای تعلیم مهارت‌های اجتماعی است جنبه اساسی الگو‌سازی آن است که ما می‌توانیم رفتارها یا مهارت‌ها یا استراتژیهای مقابله‌یی خاصی را بدون توضیح کسل‌کننده و نامرتب نشان دهیم. برای الگو‌سازی می‌توان از نوارهای ویدیویی استفاده کرد که درآنها شیوه های پاسخ به موقعیت‌ها توسط نوجوانان نمایش داده می‌شود. رهبر گروه شاید یک فرد را که از گروه انتخاب شده است دعوت کند و از او بخواهد مهارت‌های خاصی را به نمایش بگذارد. ‌بنابرین‏ وقتی یک موقعیت بازی نقش در گروه مطرح شد طریقه‌ی مقابله این نقش را به دیگران نشان می‌دهد. سرانجام الگو‌سازی می‌تواند برای نشان دادن راه های غیر مؤثر برخورد با موقعیت مفید باشد. اگر اعضای گروه از یک موضوع ترس داشتند، خود درمانگر می‌تواند این نقش را بازی کند و به اعضا اجازه دهد که عملکرد او را نقد کنند. بر اساس الگو‌سازی و بحث روی موضوع چه نباید کرد، گروه می‌تواند نقشهای گوناگون مؤثر در موقعیت‌های اجتماعی را بازی کند.

۳- ایفای نقش^[۹۱]: ارزش ایفای نقش در طول تعلیم این است که ایجاد موقعیت می‌کند از این رو مشابهت فراوانی با موقعیت‌های واقعی دارد ‌بنابرین‏ نوجوانان می‌توانند پاسخ به محرک‌هایی را که بعداً در موقعیت واقعی برخورد می‌کنند فرا بگیرد. در این روش درمانگر کنترل زیادی در دست دارد به آن سبب که:

الف) نوجوانان می‌توانند هر نقش را چندین مرتبه تمرین و تکرار کنند ‌به این دلیل شکست اهمیت کمتری می‌یابد.

ب) نوجوانان می‌توانند قطعات کوچکی از زنجیره‌های مهارت‌ها را تمرین و در آخر آن ها را به هم متصل کنند.

ج) جنبه‌های گوناگون بر حسب نیازهای درمانی انتخاب می‌شوند.

د) موقعیت‌ها را می‌توان خیلی واقعی یا ساده برگزار کرد.

اشتباهات اساسی را می توان از قرار زیر طبقه بندی کرد:

1. 1. بیش تعمیم دهی

1. 1. هدف های نادرست یا غیر ممکن

   

1. 1. کج فهمی و خواست های زندگی

1. 1. کمینه سازی یا انکار ارزش خود

1. ارزش های اشتباه

بک^[۴۹] (۱۹۸۷ به نقل از سادوک^[۵۰] و سادوک، ۲۰۰۷) نیز مشکلات روان شناختی را به افکار ناهشیار، پیش فرض های نادرست و برداشت های منفی از خود نسبت داد. در الگوی شناختی بک از افسردگی، تصور این است که فرد افسرده به طور منظم، تجارت گذشته و حال خود را نادرست ارزیابی می‌کند، خود را به عنوان فردی ” بازنده ” می بیند، نگاهش به دنیا ناامید کننده است و آینده به نظرش تیره و تار می کند. سه برداشت منفی فوق به عنوان عوامل شناختی سه گانه مشهور شده است و شامل سه برداشت منفی از خود است. دید منفی نسبت به خویشتن، مانند این که؛ “بی کفایت ، نالایق و بی ارزشم “. دید منفی نسبت به دنیا، مثل این که روزگار از من تقاضاهای بیش از حدی دارد و دائم برای من شکست به همراه داشته است. و دید منفی نسبت به آینده، مثل این که زندگی همیشه متضمن رنج و محرومیت است، همان طوری که برای من نیز چنین است. علاوه بر این، فرد افسرده همیشه آماده است تا به پردازش اطلاعات نادرست بپردازد، مانند بزرگ کردن مشکلات روزمره و تبدیل آن ها به یک فاجعه و همین طور، تعمیم غلط از یک عدم پذیرش ساده ‌به این باور که ” هیچ کسی مرا دوست ندارد”. وجود همین دشواری فکری، باورهای منفی و خطاهای شناختی است که افسردگی را موجب می شود.

نابهنجاری روانی از دیدگاه آدلر

چرا برخی افراد ناسازگاریها را به وجود می آورند ؟ آدلر (۱۹۹۷) سه عامل زیر را ذکر کرد که هریک به تنهایی برای کمک به ایجاد نابهنجاری کافی است: ۱) نقایص جسمانی اغراق آمیز؛ ۲) سبک زندگی نازپرورده؛ و ۳) سبک زندگی غفلت شده.

الف) نقایص جسمانی اغراق آمیز

نقایص جسمانی اغراق آمیز، خواه مادرزادی یا ناشی از صدمه یا بیماری باشند، برای ایجاد ناسازگاری کافی نیستند. آن ها باید با احساس های حقارت برجسته همراه باشند. این احساس های ذهنی می‌توانند به مقدار زیاد توسط بدن ناقص حمایت شده باشند، ولی آن ها زاده نیروی خلاق هستند. هر کسی با «نعمت» نقایص جسمانی پا ‌به این دنیا می‌گذارد، و این نقایص به احساس های حقارت منجر می‌شوند. افراد مبتلا به نقایص اغراق آمیز، گاهی احساس­های حقارت اغراق آمیز را پرورش می‌دهند، زیرا نقص خود را به صورت افراطی جبران ‌می‌کنند. آن ها بیش ازحد به خودشان مشغول می­شوند و ملاحظه دیگران را نمی­کنند. احساس می‌کنند، انگار در سرزمین دشمن زندگی می‌کنند، بیشتر از آنکه امید موفقیت داشته باشند از شکست می ترسند، و متقاعد شده اند که مشکلات مهم زندگی را می توان با روش خودخواهانه حل کرد (شولتز و شولتز، ۱۳۸۸).

ب) سبک زندگی نازپرورده: سبک زندگی نازپرورده محور اغلب روان رنجوریهاست. آدمهای نازپرورده علاقه اجتماعی ناچیزی دارند، اما میل نیرومندی دارند به اینکه رابطه نازپرورده را که با مادرشان داشتند، دایمی کنند. آن ها از دیگران انتظار دارند، مراقبشان باشند، از آن ها محافظت کنند، و تمام نیازهایشان را برآورده سازند. آن ها با دلسردی شدید، دودلی و تردید، حسایت زیاد، ناشکیبایی، و هیجان مفرط، مخصوصاً اضطراب، مشخص می‌شوند. آن ها دنیا را از زوایه شخصی می بینند و معتقدند استحقاق آن را دارند که در همه چیز اول باشند (آدلر، ۱۹۶۴). کودکان نازپروده خیلی مورد محبت واقع نشده اند، بلکه احساس می‌کنند دوست داشتنی نیستند. آن ها به تعبیر خودشان، بیش از حد محافظت شده اند، یکی بالای سرشان بوده است، مهار شده اند، و از مسئولیت ها معاف بوده اند. والدین این افراد با تأمین کردن همه چیز برای آن ها و با برخورد کردن به صورتی که انگار قادر به حل کردن مشکلات خودشان نیستند، بی علاقگی خود را نشان داده‌اند. چون این کودکان احساس می‌کنند نازپروده هستند، سبک زندگی نازپروده را به وجود می آورند (روچ، ۲۰۰۶). کودکان نازپروده ممکن است احساس کنند مورد غفلت نیز قرار گرفته اند. چون آن ها توسط والدین فداکار محافظت شده اند. وقتی از آن ها جدا می‌شوند به وحشت می افتند. هر وقت که لازم باشد روی پای خودشان بایستند، احساس می‌کنند مورد بی توجهی و بدرفتاری قرار گرفته اند. این تجربیات به محزن احساس های کودک نازپرورده افزوده می‌شوند (فیست و فیست، ۲۰۰۲).

ج) سبک زندگی غفلت شده: سومین عامل بیرونی که به ناسازگاری کمک می‌کند، غفلت است. کودکانی که احساس می‌کنند مطرود و ناخواسته هستند، از این احساسها، سبک زندگی غفلت شده را به وجود می آورند. غفلت مفهومی نسبی است، هیچ کس احساس نمی کند که کاملاً مورد غفلت قرار گرفته یا کاملاً ناخواسته است. این واقعیت که کودک نوباوگی را پشت سر گذاشته گواه بر این است که یک کسی از او مراقبت کرده و بذر علاقه اجتماعی کاشته شده است (آدلر، ۱۹۲۷). کودکانی که مورد سوء استفاده و بدرفتاری واقع شده اند، علاقه اجتماعی ناچیزی پرورش می‌دهند و سبک زندگی غفلت شده را به وجود می آورند. آن ها اطمینان کمی به خودشان دارند و گرفتاریها را بیش از حد بر آورد می‌کنند و قادر نیستند برای رفاه عامه تلاش کنند. آن ها انتظار دارند جامعه سرد باشد، زیرا افراد عموماً به سردی با آن ها برخورد کرده‌اند. آن ها مغرضانه به دیگران می نگرند، آن ها جامعه را سرزمین دشمن می دانند، احساس می‌کنند با دیگران بیگانه هستند، و به موفقیت دیگران شدیداًً حسد می ورزند. آن ها از تعدادی خصوصیات کودکان نازپرورده برخوردارند، اما عموماً مظنون ترند و به احتمال بیشتر برای دیگران خطرناک هستند (فیست و فیست، ۱۳۸۴).

گرایش‌های محافظ

به عقیده آدلر همه نشانه های روان رنجوری برای محافظت از عزت نفس فرد به وجود می‌آیند، این نشانه ها وظیفه گرایش‌های محافظ را بر عهده دارند و از خودانگاره کاذب در برابر بی آبرویی و رسوایی محافظت می‌کنند و به سبک زندگی روان رنجور تداوم می بخشد. اصطلاح گرایش‌های محافظ آدلر به مفهوم مکانیزم‌های دفاعی فروید شباهت دارد. آنچه در هر دو مشترک است این است که نشانه ها برای محافظت از خود شکل می گیرند. بهانه تراشی، پرخاشگری و کناره گیری سه گرایش محافظ رایج هشتند. آن ها عموماً تدابیر ناهشیار، اما گاهی هشیاری هستند که از سبک زندگی روان رنجور محافظت می‌کنند و به احساس خودبزرگ بینی خیالی تداوم می بخشند (آدلر، ۱۹۶۴).

بهانه تراشی رایج ترین گرایش محافظ است که معمولاً در قالب، «بله، اما» یا فقط « بله اگر» بیان می شود. افراد در حالت «بله اما» ابتدا آنچه را که مدعی اند دوست دارند انجام دهند، بیان می‌کنند، بعد بهانه تراشی می‌کنند. اظهار «فقط اگر» همان بهانه تراشی است، ولی به صورت دیگری ادا می شود. این بهانه تراشی ها از احساس ارزشمندی ضعیف محافظت می‌کنند و افراد را فریب می‌دهند که باور کنند از آنچه واقعاً هستند، برترند (آدلر، ۱۹۵۶).

تحقیقات کرانوسیت و فانل بریج^[۳](۲۰۰۹) نشان می‌دهد که سهام‌داران عمده در فرایندهای عملیاتی، تأمین مالی و سیاست های پرداخت ضرروزیان یک شرکت تأثیر می‌گذارند. با توجه ‌به این که مدیریت تحت تأثیر سیاست های شرکت های بزرگ و گزارشگری مالی قرار می گیرند. همچنین سهام‌داران عمده نیز تحت تأثیر این سیاست ها قرار گرفته، که ممکن است سهام‌داران عمده به طور جداگانه بر کیفیت گزارشگری مالی اثر داشته باشند. در حالی که مدیران به طور مستقیم می‌توانند بر کیفیت گزارشگری مالی اثرگذار باشند. سهام‌داران عمده به اثر قیمت بروی سهام خود توجه دارند، اما به دلیل اینکه به اطلاعات شخصی و محرمانه دست یابند از استراتژی تهدید خروج استفاده می‌کنند و گاهی اوقات نیز با نارضایتی از شرکت خارج می‌شوند. مطالعات نشان می‌دهد که سهام‌داران عمده با تهدید به خروج و کناره گیری از شرکت باعث به وجود آوردن نظم و انضباط در کنترل شرکت می‌شوند و این نظم را در چارچوب نقدینگی سهام نشان می‌دهند. سهام‌داران عمده با سرمایه گذاری در شرکت می‌توانند نفوذ قابل ملاحظه ای در مدیریت برای حفظ موقعیت خود داشته باشند ‌بنابرین‏ سهام‌داران عمده به طور بالقوه می‌توانند بر کیفیت گزارشگری مالی تأثیر داشته باشند.

نفوذ سهام‌داران عمده از طریق مداخله:

اولین نوع نفوذ سهام‌داران عمده به طور مستقیم دخالت در تصمیم گیری های عامل، تأمین مالی و سرمایه گذاری و نظارت شرکت ها به صورت جایگاه در هیئت مدیره و یا اعضای اصلی هیئت مدیره رخ می‌دهد.

نفوذ سهام‌داران عمده از طریق خروج:

شواهد بررسی شده در تحقیقات سانتر و همکاران (۲۰۱۲) و ناگار (۲۰۱۳) نشان می‌دهد که نهادها یا سهام‌داران عمده از تئوری خروج استفاده می‌کنند و این تهدید سهام‌داران عمده به خروج و کناره گیری از شرکت به طور قابل توجهی در افزایش ارزش شرکت اثر دارد. ممکن است مدیران اجرایی شرکت ها به تصمیم گیری مالی شرکت های مرتبط باشند و یا با تصمیم گیری سهام‌داران عهده و بزرگ برای نگهداری سهام و یا خروج از شرکت مرتبط باشند.

۲-۲-۲ سهام‌داران نهادی :

هیئت مدیره ترکیب مهمی در ساختار سازمانی هر شرکتی می‌باشد که محور ارتباطی بین سهام‌داران عهده و نهادی و مدیران تلقی می شود، و به واسطه همین موضوع، ایفا کننده نقش مهمی در راهبری شرکتی در سطح شرکت‌ها می‌باشد. هیئت مدیره، عامل کلیدی در انجام هر چه بهتر راهبری شرکتی در سطح شرکت‌ها می‌باشد. هیئت مدیره مهم ترین عاملی است که از طریق آن سهام‌داران می‌توانند مدیریت اجرایی را کنترل کنند. در ادبیات موضوعی این مبحث مطالعات تجربی گوناگونی انجام شده است که به بررسی جنبه‌های مختلف ارتباط هیئت مدیره و عملکرد شرکت پرداخته‌اند. نقطه عطف این مطالعات، تأثیر هیئت مدیره در نظارت بر فرایند بیشینه سازی ارزش سهام سهام‌داران است. اندازه، ترکیب و تعداد اعضای هیئت مدیره جزء ویژگی هایی بوده است که در مطالعات متعدد، به عنوان عوامل ارزیابی شرکت و عملکرد مورد استفاده و آزمایش قرار گرفته است( انکوب ۲۰۰۶). هیئت مدیره هایی که تعداد مدیران آن ها زیاد است می‌توانند برای شرکت مفید نباشند و هزینه های زیادی نیز به همراه داشته باشند. به نظر می‌رسد هیئت مدیره بزرگتر موجب بهبود وظیفه نظارتی خود و در نتیجه اثر بخشی بیشتر می شود. اما از سویی دیگر ممکن است هیئت مدیره بسیار بزرگ شود و متعاقب آن کیفیت ارتباطات موجود در آن نیز تحت تأثیر این موضوع قرار گیرد .

هفلن و شاو(۲۰۰۰) در تحقیق خود به رابطه ی مثبت بین درصد سهام بلوکی در دست سهام‌داران و اختلاف قیمت پیشنهادی خرید و روش سهام دست یافتند و بیان می دارند که شرکت هایی که ساختار مالکیت متمرکزی دارند سهام‌داران بزرگ به اطلاعات خصوصی دسترسی دارند، در نتیجه معاملاتی که آن ها در آن دخیل هستند طرف های معامله را با خطر انتخاب نادرست مواجه می‌سازد. این امر موجب می شود تا طرف های معامله سهام، اختلاف قیمت پیشنهادی خرید و فروش سهام را به منظور کاهش خطر انتخاب نادرست افزایش دهند، در نتیجه با افزایش اختلاف پیشنهادی خرید و فروش سهام، معاملات سهام در بازار کاهش و نقد شوندگی بازار نیز کاهش می‌یابد.

بلتون و ون تاون^[۴](۱۹۹۸) بیان می دارند که تمرکز مالکیت باعث کاهش تعداد سهامدارانی که می‌توانند به معامله سهام بپردازند می شود، این امر سرمایه گذاری مؤثر بازار را کاهش می‌دهد و در نتیجه افزایش نقد شوندگی بازار سهام کاهش می‌یابد. تجزیه سهام عاملی برای افزایش تعداد سهام و در نتیجه افزایش نفد شوندگی سهام از طریق افزایش تعداد دفهات انجام معاملات سهام محسوب می شود. نسبت بالای سهام نگهداری شده توسط افراد داخلی مانع از اثر مثبت تجزیه سهام بر نقدشوندگی سهام می شود. ‌بنابرین‏ نقد شوندگی سهام بایستی بعد از تجزیه سهام برای شرکت هایی که مالکیت افراد داخلی در آن ها بالا است بدون تغییر باقی بماند. تأثیر پراکندگی مالکیت بر نقد شوندگی بازار سهام ممکن است به دلیل اندازه های مختلف شرکت ها، متفاوت باشد. تمرکز مالکیت در شرکت های کوچک، احتمال معامله بر اساس اطلاعات نهانی در آن ها را افزایش می‌دهد. ‌بنابرین‏ ممکن است تأثیر پراکندگی مالکیت بر نقد شوندگی سهام در شرکت های کوچک بیشتر باشد.

در دهه های اخیر سهام تحت تملک سرمایه گذاران نهادی به طور چشم گیری افزایش یافته است. منظور از سرمایه گذاران نهادی، شرکت های بیمه، صندوق های سرمایه گذاری، مؤسسات مالی، بانک ها و شرکت های سهامی است که در سایر شرکت های سهامی سرمایه گذاری می‌کنند. از این رو، سرمایه گذاران نهادی بزرگترین گروه سرمایه گذاران شرکت های سهامی عام را تشکیل می‌دهند. در رابطه با مالکیت سرمایه گذاران نهادی با عملکرد شرکت سه فرضیه وجود دارد:

هدف از قواعد مذکور تنظیم روابط حقوقی بین اصیل ،ذی نفع وبانک ضامن در سه نوع عمده ضمانت نامه (یعنی ضمانت نامه های شرکت در مناقصه ،پیش پرداخت،و اجرای تعهد )و نیز ایجاد تعادل و توازن بین منافع متعارض طرفین اعلام شده بود.

این قواعد به دلیل یکسری کاستی هایی که داشت نظیر اینکه موضوعات مهمی همچون تاریخ انقضا واعتبار ؛ضمانت نامه را به قرارداد پایه وابسته کرده بود و در نتیجه خصیصه مهم استقلال ضمانت نامه های بانکی بین‌المللی را نیز نادیده انگاشته بود.(۲) وهمچین نادیده گرفتن مصالح خریداران و با نکها به طور یک‌جانبه، تضمین منافع صادر کنندگان کالا و خدمات رامنجر گردیده بود که این امر باعث شده بود خریداران حاضر به قبول حاکمیت این قواعد برضمانت نامه های بانکی نشوند و بانک‌ها نیز گشایش ضمانت نامه تحت شمول این مقررات رانپذیرند.بانک‌های فعال در عرصه بین الملل توقع داشتند که مقررات اتاق بازرگانی بین‌المللی برای ضمانت نامه های بین‌المللی نیز همانند مقررات اعتبارات اسنادی هماهنگ با نیازها و رویه های بازار تنظیم شود .در نتیجه هنگامی که با جنبه‌های غیر منطقی قواعد۳۲۵مواجه شدند ترجیح ‌دادند که به طور کلی از پدیرش این قواعد چشم پوشی نمایند.

۲-۱-۲-۳-مقرراتیکنواخت اتاق بازرگانی بین‌المللی (URDG)

توفیق ناچیز مقررات یکنواخت اتاق بازرگانی بین‌المللی برای ضمانت نامه های قرارداد(۱۹۷۸)اتاق مذکور را واداشت که برای تهیه مجموعه جدیدی از مقررات یکنواخت مربوط به ضمانت نامه های بانکی بین‌المللی تلاش کند.در سال۱۹۸۵گروه کاری مشترک اتاق بازرگانی بین‌المللی شامل کمیسیون رویه ها و فن بانکداری و کمیسیون رویه های تجاری بین امللی مامور تهیه پیشنویس شده که مهمترین مشکل در تهیه آن تهیه متنی بود که منافع بین خریداران و فروشندگان و کشور های وارد کتننده و صادر کننده دراجمع نماید و این امر یکی از دلایل طولانی شدن تهیه این مجموعه شد .

متنی که پس از ده سال و مشورتهای گوناگون تهیه شده بود در سال ۱۹۹۱بوسیله یک گروه کوچکتر اصلاح شده و در دسامبر همان سال مورد تأیید هیات اجرایی اتاق بازرگانی بین‌المللی قرار گرفت.این مقررات نهایتاً در ماه آوریل ۱۹۹۲بعنوان نشریه شماره۴۵۸اتاق بازرگانی بین‌المللی تحت عنوان (مقررات یکنواخت برای ضمانت نامه های عند امطالبه )انتشار یافت در همان سال نیز توشیح دقیقی تحت عنوان راهنمای مقررات یکنواخت( آی سی سی) توسط پروفسور Roy Good رئیس گروه پیشنویس نوشته شد و به عنوان نشریه ۵۱۰ اتاق بازرگانی بین‌المللی برای ضمانت نامه های عند المطالبه انتشار یافت(۱)که به فهم بهتر مقررات یکنواخت نشرسه ۴۵۸کمک می نمود.^[۳۰]صرف نظر از برخی ایرادات موجود در عنوان و اصطلاحات به کار رفته در مقررات جدید یاد شده خصوصاً از دیدگاه کشورهای درحال توسعه قابل قبول به نظر می‌رسد ،چرا که که تاحد زیادی منافع ذینفع در این مقررات مورد توجه قرارگرفته و خصوصاً به ویژگی استقلال ضمانت نامه از قراردادپایه و امکان مطالبه وجه آن بدون نیاز به اثبات تخلف اصیل ،توجه کافی آمده است.

با این وجود این مقررات تاکنون مقبولیت گسترده ای پیدا نکرده و ظواهرامر حکایت از آن دارد که کشورها ، سازمان‌های عمومی ‌و شرکت‌های خصوصی که معمولا در جایگاه ذینفع قرارمی گیرندو نیزجامعه بانکی ،استقبال شایانی ازاین قواعد بعمل نیاورده اند ؛که علت آن به درستی روشن نیست اما عواملی نظیر اعتراض برخی از بانک‌ها به مقررات بند (A)ماده ۲۰قواعد نشریه ۴۵۸که برای پرداخت وجه ضمانت نامه علاوه برمطالبه کتبی ذینفع ،اعلام کتبی تخلف اصیل از قرزاردادپایه را شرط دانسته است .در حالی که این بانک‌ها ضمانت نامه های (صرف در خواست )نیزصادر می‌کردند و عامل دیگر را می توان این دانست که فروشنده و خریدار و یا اصیل و ذینفع تقاضای درج این مقررات را در ضمانت نامه نمی نمایند.

ویژگی های عمده مقررات (URDG)

۱-این مقررات ماهیت قراردادی دارد نه قانونی منظور همان است که طرفین در قرارداد خود متن ضمانت نامه را به طور صریح یا ضمنی حاکم نمایند.

۲-مقررات نشریه ۴۵۸ برخلاف قواعد نشریه ۳۲۵ویژگی اصلی ضمانت نامه های بانکی یعنی استقلال آن ها از روابط پایه را پذیرفته بود (شقBماده ۲)

۳-یکی از ایرادات عمده قواعد نشریه ۳۲۵پیش بینی وظایف و تعهدات سنگین برای بامک در جریان رسیدگی به مطالبه وجه ضمانت نامه توسط ذینفع بود.

۴-با توجه به اصل استقلال ضمانت نامه ها از قرارداد پایه و ماهیت اسنادی شروط پرداخت ضمانت نامه ،مقررات نشریه ۴۵۸این قاعده را نیز پذیرفته است که در صورت مطالبه وجه ضمانت نامه از سوی ذینفع ،بانک صرفا به بررسی شکلی اسناد و احرازمطابقت ظاهری آن ها با مفاد ضمانت نامه می پردازد(مواد۲و۹)

۵-با اینکه مقررات نشریه ۴۵۸مجموعه روشن و قابل فهمی از قواعد مربوط به ضمانت نامه های بانکی است اما بدیهی است که نمی تواند مجموعه جامعی تلقی شود .بدین معنا که (URDG)نمی تواند بر اساس هر موضوع یا مسئله مربوط به ضمانت نامه پاسخی داشته باشد در این مقررات به بعضی از ابعاد ضمانت نامه نظیر روابط بین اصیل و بانک و نیز ضمانت نامه متقابل بین بانک دستور دهنده و بانک گشایشگربیشتر پرداخته شده در حالی که برخی از ابعاد دیگر مانند مسئله تقلب در مطالبه ضمانت نامه کاملا مسکوت مانده است.

۶-هدف اصلی ‌و اولیه از مقررات یکنواخت نشریه ۴۵۸استفاده از آن ها در معاملات بین‌المللی و ضمانت نامه هایی است که طرفین آن ها در کشورهای مختلفی قراردارند.لیکن به نظر می‌رسد این مقررات در صحنه معاملات داخلی کشورها نیز قابل استفاده هستند بانک‌های هلند در حال حاضر این قواعد را در ضمانت نامه های داخلی خود نیز می گنجانند.

چارچوب زاکمن، چارچوبی است برای معماری سازمانی که یک ساختار منطقی ایجاد می‌کند. چارچوب زاکمن از دو بعد اصلی و پایه تشکیل شده است. بعد اول (ستونها)بیانگر جنبه‌های : چه چیز؟ چگونه؟ کجا؟ چه کسی؟ کی و چرا؟ است (توصیفات متفاوت از یک محصول از جنبه‌های مختلف)، و بعد دوم (سطرها) مبین دیدگاه ذینفعان در سازمان است (برنامه ریز، مالک یا دارنده، طراح، سازنده، پیمانکار و کاربر ). به عبارتی دیگر، این چارچوب یک ماتریس دو بعدی را ارائه می‌دهد.چارچوب زاکمن از نظر تئوری یکی از کامل‌ترین چارچوبهای معماری موجود است‌. این چارچوب با پوشش دادن تمامی جنبه‌ها و دیدگاه های ممکن در رابطه با سیستم‌های اطلاعاتی یک سازمان، به ساختاری کاملاً نرمال در این رابطه دست پیدا می‌کند. مبانی و مفاهیم مطرح در این چارچوب بسیاری از چارچوبهای معماری دیگر را تحت تاثیر قرار داده، یکی از مطرح ترین چارچوبهای معماری حال حاضر به حساب می‌آید^[۳۰] . چارچوب زاکمن معروف‌ترین قالب برای تدوین معماری سازمانی است و به عنوان یکی از متدولوژی‌های قدرتمند برای توسعه سیستم‌های اطلاعاتی مطرح است . برخی از شرکت‌ها نیز بر اساس چارچوب زاکمن یک متدولوژی پیشنهاد کرده‌‌اند.

جنبه

نما

داده

چه چیز؟What

کارکرد

چگونه؟How

شبکه

کجا؟

افراد

چه کسی؟who

زمان

کی(چه وقت) ؟

انگیزه

چرا؟Why

حوزه

برنامه ریز

(مدل‌های محتوایی)

مفاهیم این خانه ها حوزه های مختلف سازمانی را تعریف کرده وآنچه راکه احتمالا باید مدل سازی شود شناسایی می‌کند
مدل سازمانی

مالک

(مدل‌های مفهومی)

مدل های این خانه ها شامل : مدل کسب و کار(تجارت) و انتظارات مالک از دیدگاه تجاری برای سازمان است که در حال فعالیت است.
مدل سیتمی

طراح

(مدل‌های منطقی)

مدل های این خانه ها شامل : تکنولوژی مدل سیستمی و طرح و برنامه طراح برای توانا سازی مدل سازمانی است .

مدل وابسته به فناوری

سازنده

(مدل‌های فیزیکی)

مدل های این خانه ها شامل : مدل تکنولوژی و طرح و برنامه سازنده برای به کارگیری تکنولوژی در مدل سیستمی است است .
مدل توصیفی

پیمانکار

(مدل غیر محتوایی)

مدل های این خانه ها شامل : شناسایی و تشخیص و توصیف راه حل های واقعی که اجرا شده اند است .

سازمان در حال کار

سازمان در حال فعالیت و کار ( که دیدگاه کاربران را در رابطه با چگونگی کار سازمان نشان می‌دهد . )

شکل ۲-۴- چارچوب زاکمن

۲-۲۹- جنبه‌های مختلف هر سیستم

داده(چه چیز؟): هر یک از سطرهای این ستون به درک و پردازش داده های سازمانی می‌پردازند. جزییات مدل‌سازی همراه با پایین رفتن در سطرها، افزایش می‌یابد.

چه چیز در سازمان جریان دارد؟ چه چیز برای سازمان مهم ، حیاتی و گلوگاهی است؟ برای مثال: جریان کاری، اطلاعات، موجودیت‌های کسب و کار، محصولات، مواد اولیه، دستورکارها، بخشنامه‌ها، فرمهای سفارش، داده ها و ارقام .

کارکرد (چگونه؟): سطرهای موجود در ستون کارکرد، فرایند ترجمه مأموریت سازمان به عملیات جزئی‌تر لازمه آن را، تشریح می‌کنند.

روندهای کاری، در هر سطح چگونه انجام می‌شود؟ کدام ماموریتهای سازمان مهم است؟ این مأموریتها چگونه انجام می‌شوند؟ برای مثال: وظایف، مأموریتها، فرآیندها، جریان‌های کاری، حوزه های مسئولیت و سیستم‌های کاربردی در این خانه ها می‌گنجد.

شبکه (کجا)؟: کجا همه این اتفاقات رخ می‌دهند. موقعیت جغرافیایی، شعب سازمان، واحدهای سازمانی، چارت سازمانی، شبکه های کاری، شبکه های داده ها و اطلاعات، شبکه های کامپیوتری، همگی می‌توانند پاسخ‌هایی ‌به این پرسش باشند.

افراد (چه کسی؟): ستون چهارم شرح می‌دهد که چه کسانی در حرفه درگیر هستند. این ستون به ویژه از نظر امنیت، دارای اهمیت است.

چه کسی و یا کسانی در این رویدادها نقش دارند؟ بازیگران چه کسانی هستند؟ مدیران، کارکنان، نقشهای سازمانی، نقشهای فرآیندی، نقشهای سیستمی، واسط‌های کاربر، هر کدام می‌توانند به نوبه خود بازیگر اصلی باشند.

زمان (چه وقت؟): ستون پنجم، تأثیر زمان را بر سازمان، شرح می‌دهد. فهرستی از رخدادها و زمان‌های تاثیرگذار، زمانبندی کسب و کار، نمودارهای توالی و ترتیب عملیات، ترسیم توالی عملیات میان مؤلفه‌ها و زمان بندی واقعی کار در سازمان، ترتیب افزایش جزئی‌نگری در این ستون را نشان می‌دهند.

انگیزه (چرا؟): این ستون بر ترجمه هدفها و راهبردهای حرفه به نتایج و ابزارهای خاص متمرکز است و می‌تواند برای دربرگیری همه محدودیت‌هایی که بر تلاش‌های سازمانی اعمال می‌شوند، گسترش یابد.
باید دانست که ستونها، مجزا نیستند بلکه اجزای منطقی سازنده آن ها دارای ارتباطات معنایی با هم هستند^[۳۱] .

اما یک نگرش در سازمان نمی‌تواند تمام اطلاعاتی را که از یک مدل انتظار می رود ارائه کند. مگر آنکه در بررسی سازمان از هر جنبه (داده، وظیفه و …) آن را با نماهای مشخصی در نظر بگیریم. برای مثال هنگامی که از چه چیز؟ صحبت می‌کنیم باید مشخص شود از چه جایگاهی سازمان را می‌نگریم؟ برای یک مدیر عامل چه چیز؟ پاسخی جز سود و زیان، محصول، واحدهای سازمانی شرکت، زنجیره تأمین، مواد اولیه و مانند آن را در بر ندارد. برای یک مدیر کارگاه همین پرسش، پاسخهای دیگری دربرخواهد داشت. همچنین است برای یک مهندس یا تحلیلگر سیستم که این پرسش به معنای، داده ها و اطلاعات مجرد در محیط سیستم‌های اطلاعاتی است.

1. 1. .فخیمی ، فرزاد ، ۱۳۷۹ص ۱۴۵ ↑

1. 1. . NEWMAN ↑

1. 1. .STARR ↑

1. 1. .سعادت،اسفندیار، ۱۳۷۲ ،ص ۱ ↑

1. 1. . الوانی،سیدمهدی، ۱۳۷۴،ص ۱۹۴ ↑

1. 1. .رضائیان ، علی ، ۱۳۷۱، ص ۷۰- ۶۵ ↑

1. 1. . سعادت ، اسفندیار ، ص ۲۴ ↑

1. 1. . الوانی ، سید مهدی ، ۱۳۷۷، ص ۵۹- ۵۵ ↑

1. 1. .LINDBLOM ↑

1. 1. – دانشگاه امام حسین (ع) ، مدیر و فرماندهی ، ص ۱۰۵ ↑

1. 1. . کاظمی و ابطحی، ۱۳۷۹، صص ۱۰-۹ ↑

1. 1. . علاقه بند، ۱۳۷۵ صص ۱۶-۱۷ ↑