هر سرور برنامه کاربردی می تواند به صورت دلخواهانه از یک و یا چند موتور پیغام رسانی میزبانی کند .
میانجی
یک چارچوب میانجی باعث ایجاد انعطاف پذیری و انتزاع برای ESB است که از یک چارچوب مبتنی بر پالیسی برای تعریف میانجی استفاده می کند .

قابلیت های لایه میانجی عبارتست از :
مجازی سازی : نقاط پایانی سرویس ها مجازی شده اند . این کار امکان این را فراهم می آورد تا سرویس ها خودشان مکانشان را بدون تاثیر گذاشتن بر مشتری ها تغییر دهند .
دستکاری پیغام ها : چارچوب میانجی گری ، امکان مسیریابی ، پاک کردن محتوای پیغام ها را فراهم می آورد و این منطق به صورت توزیع شده در شبکه اعمال می شود .
نظارت و مدیریت بر کیفیت سرویس : چارچوب میانجی امکان نظارت خودکار را فراهم می آورد .
انتخاب و مسیریابی پویا : میانجی باعث می شود که توزیع بار به نحو بهتری انجام شود و مسیریابی بر اساس محتوا انجام شود .
انتزاع پالیسی ها : چارچوب میانجی گری امکان این را فراهم می آورد تا مدیریت تعاریف و اعمال رویه ها به راحتی صورت پذیرد .
منطق کسب و کار
ESB منطق کسب و کار را پشتیبانی نمی کند ولی منطق کسب و کار معنوی در برنامه های کاربردی دیگر SOA گنجانده شده اند .
شکل۳٫۴ سرویس های ESB
۳٫۲٫۴ تعریف موجودیت های کلیدی با بهره گرفتن از الگوهای طراحی سیستم ها ی توزیع شده
هسته اصلی سیستم های اجرایی تولید را دو موجودیت منبع و مشتری تشکیل می دهد که در اکثر سیستم های توزیع شده موجودیت منبع با همین نام و تحت عناوین هولون منبع و یا عامل منبع شناخته شده است و موجودیت مشتری تحت عنوان هولون سفارش و یا عامل سفارش شناخته می شود ، تعاملاتی که این دو موجودیت انجام می دهند پایه و اساس الگوی طراحی سیستم های اجرایی تولید را تشکیل می دهد .
استفاده از الگوی طراحی که از تراکم استفاده می کند نیز روشی متداول است که بتوان موجودیت های تولید که در سلسله مراتبی جای دارند را سازماندهی کرد و با بهره گرفتن از آن بتوان هر چه بهتر مشکل پیچیدگی را کاهش داد .
به کارگیری میانجی نیز ابزاری قدرتمند است تا با بهره گرفتن از آن بتوان سیستم های مختلف را به هم پیوند داد ، این الگوی طراحی صرفاً مختص تولید نبوده و در طراحی های محیط های دیگر نیز متداول است .

۳٫۳ شناسایی سرویس ها

در فاز شناسایی سرویس ها علاوه بر سرویس ها ، عناصر کلیدی دیگری نیز شناسایی می شوند نظیر کامپوننت ها و جریان های کاری که ما بیشتر بر شناسایی سرویس ها تمرکز داریم. تجربه نشان داده است که بهترین کار برای شناسایی سرویس ها به کارگیری چندین تکنیک است ، به عبارتی یک تکنیک توان پاسخگویی برای شناسایی سرویس ها را ندارد ، گام اول توسط مدلسازی هدف – سرویس صورت گیرد تا در مرحله اول تطابق بهتری بین اهداف کسب و کار و سرویس های شناخته شده داشته باشیم . سرویس ها در مرحله اول تحت عنوان سرویس مشخص شده شناسایی می شوند ولی در نهایت تنها مجموعه ای از آنها تحت عنوان سرویس کاندید برای پیاده سازی شناسایی می شوند . در ادامه به معرفی سه تکنیک اصلی برای شناسایی سرویس ها می پردازیم :
مدلسازی هدف – سرویس
GSM^[32] از سه رویکرد استفاده می کند که چالش ، فرصت ها ، استراتژی ها و اهداف سازمان را مد نظر قرار داده ولی در نهایت اهداف کسب و کار را که محرکه مرتبط با محدوده پروژه مد نظر است را شناسایی می کند و این اهداف به زیر هدفهایی که مرتبط با هدف اصلی است تجزیه می شوند . این تجزیه سلسله مراتبی از اهداف کمک می کند تا زیر اهداف شناسایی شده به بهترین نحو به سرویس ها نگاشت شود . ضمناً این کار بسیار مهم است تا در حین کار فاکتور های کارایی کلیدی (^[۳۳]KPI) شناسایی شوند تا تعیین سرویس ها با در نظر گرفتن آنها مشخص شود . KPI ها و معیارهای مشخص شده به کار می روند تا تعیین کنند تا چه حد راه حل سرویس گرایی که مورد استفاده قرار گرفته است موثر است .
GSM محدوده ای که کاربر را درگیر می کند به خوبی مشخص می کند و تعیین می کند که این بخش های کسب و کار نیاز به تغییر برای سرویس گرایی دارد . این مدلسازی بهترین اهداف کسب و کار را که تغییر در آنها تاثیر چشم گیری بر کسب و کار دارند شناسایی می کند . این کار ضمناً امکان محقق شدن اهداف توسط سرویس ها را نیز فراهم می آورد .
تجزیه دامنه
این تکنیک بر تحلیل بالا به پایین دامنه کسب و کار و مدلسازی فرآیندهای کسب و کار تمرکز دارد . در این تکنیک هم از دیدگاه ثابت و هم پویا به کسب وکار نگاه می شود .
دامنه کسب و کار به نواحی عملیاتی دانه درشت تفکیک می شود تا بتوان دید ثابتی نسبت به متغیر داشت . عنصر کلیدی نواحی عملیاتی ، توابع کسب و کار هستند که بایستی برای آن پاسخگو باشند. موجودیت های کسب و کار که پاسخگو برای انجام این توابع هستند نیز در این فاز انجام می شود . فرایند تحلیل دامنه با شناسایی موجودیت های کسب و کار مشخص می شود . موجودیت هایی که با اتصال سست خودشان ، کل محیط توزیع شده را شکل می دهند . دامنه ها و نواحی عملیاتی آنها ، اتصالات اولیه هستند که تحت نظارت معماری سرویس گرا صورت می گیرد و در نهایت مالک سرویس ها خواهند بود ودید پویا در فرایند های کسب و کار نمود پیدا می کند . معمولاً فرایند ها شناسایی شده اند و سلسله مراتب فرآیندها شکل می گیرند تا تجزیه دامنه محقق شود و در نهایت مجموعه ای از فرایند های کسب و کار که قابلیت پی گیری دارند ،شکل می گیرد تا بتوان دیدی درست از تعامل های فرایند ها داشت .
هدف مدلسازی فرایند کسب و کار ، نشان دادن نمایشی از بایدها و داشته هاست .
تحلیل دارایی های فعلی
در این تکنیک، معماری سرویس گرا تحلیل سطح بالایی از سیستم های فعلی ، برنامه های کاربردی ، سرویس ها و سایر دارایی هایی نظیر سیستم ها ، پکیج ها و سیستم های قدیمی را ارائه می­دهد که قابلیت آن را دارند تا سرویس ها را در عمل پشتیبانی کنند. تمرکز بر دارایی هایی است که نقش کلیدی در فرایند های کسب و کار دارد . در ابتدا نگاشتی بین اهداف کسب و کار و برنامه های کاربردی فعلی صورت می گیرد و سرویس های دانه درشت شناسایی می شوند . مشخصه سازی سرویس های دانه ریز تر و مشخصه پیغام ها شکل می گیرد .
انتخاب سرویس های کاندید
این فعالیت متشکل از سه بخش است : فاکتوردهی مجدد به سرویس ها ، تست لیتموس و عقلایی سازی سرویس ها . سرویس ها در سلسله مراتب ، فاکتوردهی مجدد می شوند به نحوی که سرویس های سطح پایین که به نحوی با هم وابستگی منطقی دارند در یک سرویس سطح بالاتر با هم همگروه می شوند . متعاقباً تست لیتموس به یکسوی از سرویس های کاندید اعمال می شود .طرح سرویس ارائه شده در نهایت شامل وابستگی بین سرویس ها ، کامپوننت ها ، جریان های اطلاعاتی و قوانین است .در عقلایی سازی مدل سرویس که مروری کلی توسط ذی نفعان صورت می گیرد تا تایید شود سرویس ها در نهایت رابطه عقلایی باهم دارند.

۳٫۴ تطابق رویکرد با مدل محاسباتی ابری

همانطور که اشاره شد هدف این تحقیق ارائه رویکردی راهبردی برای ارائه سیستم­های اجرایی تولید توزیع­شده با بهره گرفتن از مدل محاسبات ابری است. با در نظر داشتن این نکته و بانظر به رویکرد، که در بخش پیش مطرح شد، در این بخش درباره نحوه به­ کارگیری مدل محاسبات ابری به عنوان بستری قدرتمند جهت ارائه توابع سیستم­های اجرایی تولید به صورت توزیع­شده بحث خواهد شد. در این نگاشت تلاش بر این بوده ­است که تا حد امکان از قابلیت ­های ابر استفاده بهینه شود و تا حد امکان جامع بوده باشد تا سیستم­های اجرایی تولید را در حوزه ­های مختلف شامل شود.
در ادامه این فصل، در ابتدا ، نحوه به کارگیری مدل محاسبات ابری برای سیستم­های اجرایی تولید از نگاه کلان بررسی شده است، سپس با توجه به مبانی این مدل، سرویس­های مختلفی که در سیستم­های اجرایی تولید تحت عنوان XasS ارائه می­ شود، شناسایی می­ شود.

۳٫۴٫۱ مراحل چارچوب از دید محاسبات ابری

در سال­های اخیر فلسفه ” طراحی در همه جا، تولید در همه جا(DAMA^[34]) ” ظهور کرده است. طبق این فلسفه کاربران درخواست­های مختلف تولید خود را از طریق سایت­های مختلف درخواست می­ کنند. DAMA همچنین می ­تواند لینک ارتباطی بین بخش برنامه­ ریزی منابع سازمان در سطح کلان، مدیریت ارتباط با مشتری، طراحی و مهندسی منابع فراهم آورد.
با وجود چنین رویکردی و ظهور محاسبات ابری، می­توان پتانسیل­های گسترده آن را در سیستم­های اجرایی تولید توزیع­شده به کار برد. به طور کلی در حال حاضر دو رویکرد عمده در به کارگیری محاسبات ابری در امر تولید وجود دارد. رویکرد اول، اتخاذ محاسبات ابری در بخش­های مورد نیاز تولید و رویکرد دوم، ابری کردن کل فرایند تولید است. در اینجا رویکرد اول مبنای کار قرار گرفته است.
طبق مبانی مدل محاسبات ابری نیازمندی­های مختلف، تحت عنوان سرویس قابل پوشش است. در مدل مرجع این محاسبات، سرویس­ها می­توانند از بخش محاسباتی ابر، بخش حین اجرای آن و بخش برنامه کاربردی درخواست شود. در این چارچوب، سعی شده است تا توابع اصلی سیستم­های اجرایی تولید را تحت عنوان سرویس دریافت کرد.
شکل۳٫۵ مدل محاسبات ابری و جایگاه سیستم
سیستم­های اجرایی تولید، همانطور که در فصول پیش به آن اشاره شد از بخش­ها و توابع مختلف تشکیل شده ­اند، که هدف اصلی آن وجود مکانیزم کنترلی یکپارچه برای رسیدن به هدف تولید سفارش با رعایت بهینگی در استفاده از منابع می­باشد. چون سیستم­های اجرایی تولید در این تحقیق به صورت توزیع­شده مورد بررسی قرار گرفته است، لذا بخش­های مختلف آن الزاماً در یک سایت قرار ندارند و بایستی کنترل با رعایت انعطاف­پذیری و قابلیت کار متقابل عناصر مختلف محقق شود.
از آنجا که محیط ابربه صورت ذاتی چنین اهدافی را تامین می­ کند، به دنبال آن هستیم تا سرویس­های کاربردی سیستم­های اجرایی تولید را در محیط ابر شناسایی کنیم. به عبارتی خواهان آن هستیم که رویکردی سرویس­محور به برنامه ­های کاربردی سیستم­های اجرایی تولید در محیط ابر داشته باشیم که حین اجرای تمامی این سرویس­ها در هنگام درخواست، از منابع و موجودیت­های محاسباتی که در لایه­ های پایین­تر مدل پردازش ابری موجود است، استفاده شود.
طبق مبانی رویکرد که در فصل قبل اشاره شد و با توجه به طرح مسئله سیستم­های اجرایی تولید توزیع­شده به طراحی نحوه ساختار سرویس­گرای این لایه­ سیستم­ها می­پردازیم.
الگوی طراحی اصلی و هسته مرکزی سیستم­های اجرایی تولید موجودیت سفارش است، اینکه یک سفارش چگونه پیش می­رود، با منابع مختلف درگیر می­ شود، زمانبندی می­ شود، اطلاعات مرتبط نگهداری می­ شود، پی­گیری می­شوند، به مرور زمان این سیستم را برای هر سفارش بزرگ و بزرگ­تر می­سازد و ماژول­های دیگر که مبنای شکل­ گیری سرویس­های مختلف-درخواست از لایه­ های بالاتر و یا درخواست از لایه سیستم­های اجرایی تولید- در کنار آن شکل می­گیرند.
با شناسایی سرویس­ها و ارائه مدل سرویس سیستم­های اجرایی تولید، تعدادی از سرویس­ها قابلیت این را دارند که به صورت متراکم در زیر مدل سرویس اصلی اجرا شوند، چرا که این سرویس­ها میان موجودیت­های مختلف سفارش مختلف یکسان هستند.
در میان موجودیت­های اجرایی تولید مختلف و یا مجموعه آن­ها برای تسهیل ارتباط و افزایش انعطاف­پذیری از الگوهای طراحی میانجی استفاده شده است.
شکل ۳٫۶ سیستم­های اجرایی تولید توزیع شده
با به کارگیری مدل طراحی شده سیستم­های اجرایی تولید در محیط توزیع­شده، دیدی­ماکروسکوپی از این سیستم­ها در محیط ابر داشتیم. اینکه چگونه تقاضا های مختلف از لایه­ های مختلف تحت عنوان سرویس از این سیستم­ها دریافت می­ شود، در ادامه شرح داده شده و سرویس­های مختلف که بر اساس متودولوژی SOMA شناسایی شده ­اند، مطرح شده است و دیدی نزدیک­تر از این سیستم­ها در محیط ابر خواهیم داشت.
شکل۳٫۷ ماژول­های سیستم­های اجرایی تولید

۳٫۴٫۲ شناسایی سرویس­های سیستم­های اجرایی تولید

همانطور که در فصل قبل اشاره شد، در متودولوژی SOMA از تکنیک­های مختلف برای شناسایی سرویس­ها در سطح کلان استفاده می­ شود. در روش اول مدلسازی هدف- سرویس که در حقیقت نگاشتی از اهداف سطح بالا و سرویس­های دانه درشت است که برای برآورده کردن این اهداف صورت می­گیرد. تکنیک بعدی تجزیه دامنه است، به عبارتی محیط عملیاتی سیستم­های اجرایی تولید بررسی شده و به زیر سیستم­ها تجزیه می­ شود که هرکدام از این زیرسیستم­ها در حقیقت معادل یک سرویس دانه درشت است.
۳٫۴٫۲٫۱ مدلسازی هدف- سرویس
هدف اصلی در سیستم­های اجرایی تولید، تولید یک سفارش است و اینکه یک سفارش چگونه به پیش می­رود و سایر زیر اهداف این سیستم را ایجاد می­ کند.
با مدلسازی سرویس هدف، تمامی زیر سیستم­ها برای تجزیه بیشتر شناسایی می­ شود. این زیرسیستم­ها به عبارتی سرویس­های دانه درشت هستند که پتانسیل تجزیه به اجزا کوچک­تر را نیز دارند.

روایت ابن المغازلی
ابوالحسن علی بن محمد جلابی، معروف به ابن مغازلی واسطی، حدیث منزلت را این‌گونه بیان می‌کند: عامر بن سعد از پدرش که گفت: شنیدم رسول خداk به علی بن ابی طالب فرمود: تو نسبت به من در مقام هارون نسبت به موسی هستی، جز آن‌که پس از من، پیامبری نیست. راوی گوید: دوست داشتم آن را از زبان سعد بشنوم، او را ملاقات کردم و گفت: آری، آن را شنیدم که می‌فرمود. گفتم تو خودت آن را شنیدی؟ دستش را در گوش فرو برد و گفت: آری، و اگر نه، ناشنوا باد.^[۷۳]
روایت ابن عساکر
ابن عساکر در کتاب تاریخ دمشق، روایت حدیث منزلت را با اسناد و لفظ‌های زیادی به کار برده است.
ایشان در کتاب تاریخ دمشق، حدیث منزلت را از عبدالرحمان و محمد، پسران جابر بن عبدالله، از پدرشان جابر بن عبدالله انصاری چنین نقل می‌کند:
رسول خداk در حالی که ما در مسجد دراز کشیده بودیم، وارد شدند و در دستشان شاخه‌ای رطب بود و فرمودند: آیا در مسجد می‌خوابید؟ همانا کسی در آن نمی‌خوابد. ما ترسیدیم و علی بن ابی طالب نیز ترسید. رسول خداk فرمودند: ای علی بیا، آن‌چه برای من در مسجد حلال است، برای تو هم حلال است. ای علی! آیا راضی نمی‌شوی که نسبت به من در مقام هارون نسبت به موسی باشی جز نبوت؟ سوگند به کسی که جانم در دست اوست، به درستی که تو روز قیامت، مردانی را از حوضم با شاخه‌ای تمشک دور می‌کنی. همان‌گونه که شتر گم‌شده را از آب دور می‌کنند. گویی که جایگاه تو را در کنار حوضم می‌نگرم.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

ابن عساکر حدیث منزلت را به طور مفصل^[۷۴] با روایات مختلفی از اسماء، ام سلمه، ابوالفیل، حسن بن علی حلوانی، مالک بن حویرث، شهریار، از سلیمان بن احمد طبرانی، حبشی بن جناده، زید بن ابی اوفی، انس( بن مالک)، جابر بن سمره، براء وزید، احمد بن محمد بن ابراهیم، ابو سعید خدری، ابو هریره، معاویه، عبدالله بن جعفر، ابن عباس، علی، عمر بن خطاب و… نقل کرده است.^[۷۵]
روایت نَسائی‏
احمد بن شعیب نَسائی، حدیث منزلت را این‌گونه نقل می‏کند:
بسر بن هلال بصری از جفر –که ابن سلیمان است- از حرب بن شداد، از قتاده، از سعید بن مسیب از سعد ان ابی وقاص که گفت: رسول خداk به جنگ تبوک رفت و علی را در مدینه جا گذاشت. درباره‌اش گفتند: از او دل‌تنگ شد و هم‌صحبتی او را خوش نداشت. علی دنبال پیامبرk رفت تا در راه به ایشان رسید. گفت: ای رسول خدا! مرا در مدینه با کودکان و زنان جا گذاشی؟ تا این که گفتند: از او دل‌تنگ شد و هم صحبتی او را دوست نداشت؟ پیامبرk به او فرمود: ای علی جز ان نیست که تو را بر خانواده‌ام جا گذاشتم. آیا راضی نمی‌شوی که نسبت به من در مقام خارون نسبت به موسی باشی جز این‌که پس از من پیامبری نیست.^[۷۶]
و یا در روایتی دیگر، نسائی در کتاب الخصائص این‌گونه می‌آورد:
محمد بن مثنی، از ابوبکر حنفی، از بکر بن مسمار، از عامر بن سعد که می‌گفت: معاویه به سعد ابن ابی وقاص گفت: چه چیز تو را از دشنام دادن فرزند ابی طالب باز داشت؟ گفت: او را دشنام نمی‌دهم به این جهت که رسول خداk درباره‌ی او سه خصلت بیان رمود که اگر یکی از ن‌ها را داشتم، برایم از شتران سرخ‌موی دوست‌داشتنی‌تر بود. او را دشنام نمی‌دهم از آن جهت که به یاد آورم وقتی بر ایشان وحی نازل شد، علی و دو فرزند ش را در بر گرفت و زیر پیراهنش وارد کرد و فرمود: پروردگارا، اینان اهل من و خانواده‌ی من هستند. او را دشنام نمی‌دهم به ین جهت که هنگامی که در جنگ تبوک او را جا گذاشت، علی گفت: مرا با زنان و کودکان جا گذاشتی؟ فرمود: آیا راضی نمی‌شوی که نسبت به من در مقام هارون نسبت به موسی باشی، جز این‌که پس از من نبوتی نیست؟ او را دشنام نمی‌دهم از آن جهت که روز خیبر را به یاد آوردم. آن‌گاه که رسول خداk فرمود: به یقین پرچم را به دست مردی می‌دهم که خداوند و رسولش او را دوست می‌دارند و او خداوند و رسولش را دوست می‌دارد و خداوند بر دستان پیروزی بخشید. ما گردن‌کشی کردیم. فرمود: علی کجاست؟ گفته شد: چشم درد دارد. فرمود: او را بخوانید.او را حاضر کردند. در چشمانش آب دهان انداخت. سپس پرچم را به او داد و خداوند بر دستانش پیروزی بخشید. گفت: به خدا سوگند، معاویه حرفی با او نزد تا این‌که از مدینه خارج شد.^[۷۷]
روایت سیوطی‏
سیوطی حدیث منزل را این‌گونه نقل می‏کند:
بخاری و مسلم از سعد بن وقاص نقل کرده‌اند که رسول خداk در جنگ تبوک، علی بن ابی طالب را به جای خود گماشت. گفت: ای رسول خدا مرابا زنان و کودکان به جای خود می‌گذاری؟ فرمود: آیا راضی نمی‌شوی که نسبت به من در جایگاه هارون نسبت به موسی باشی غیر از این‌که پس از من، پیامبری نیست؟
احمد و بزار آن را از حدیث ابو سعید خدری آورده و طبرانی از حدیث به اسماء بنت عمیس، ام سلمه، حبشی بن جناده، ابن عمر، ابن عباس، جابر بن سمره، براء بن عازب و زید بن از قم نقل کرده‌اند.
روایت ابن کثیر
ابن کثیر نیز این حدیث را در تاریخ‏ خود چنین آورده است که حضرتش فرمود:
أو ما ترضی أن تکون منّی بمنزله هارون من موسی إلّا النبوّه؟^[۷۸]
آیا خشنود نمی‏شوی که برای من به منزله هارون برای موسی باشی مگر در پیامبری؟
شایان ذکر است که در این روایات سه تعبیر آمده است:
۱) «إلا النبوه»؛ مگر در پیامبری.
۲) «إلا أنک لست بنبی»؛ جز آن که تو پیامبر نیستی.
۳) «إلا أنه لا نبی بعدی»؛ مگر آن که پس از من پیامبری نیست.
بدیهی است که بین این تعابیر تفاوت بسیاری وجود دارد.
ابن کثیر بعد از نقل این حدیث می‏گوید: سند این حدیث صحیح است؛ ولی کتاب‏هایی که به احادیث صحیح پرداخته‏اند این حدیث را نقل نکرده‏اند.
هم‌چنین ابن کثیر در تاریخ‏ خود، در ضمن حدیث معاویه و سعد نقل می‏کند که روزی معاویه در نزد جمعی بر علی دشنام می‏داد!
سعد به او گفت: به خدا سوگند! اگر من دارای یکی از سه خصوصیتی که او دارد بودم، برای من از آن چه آفتاب بر آن می‏تابد دوست داشتنی‏تر بود….
سپس حدیث منزلت را به عنوان یکی از آن سه خصوصیت ذکر کرد.^[۷۹]
گوناگونی الفاظ روایت
همانطورکه در منابع اهل بیتb و اهل سنت مشاهده شد حدیث منزلت با الفاظ مختلفی نقل شده است اما درعین حال از نظرمعنا همه متحد است وجمله‌ی بمنزله هارون من موسی نیزدر همه منابع یکسان است. در این منابع روایت با یکی از واژه‌های أما، والا، و أنت ویا علی… آغاز شده است تفاوت لفظی نشان می‌دهد حدیث نقل به معنا است. البته از نظر مفهومی تفاوت ماهوی به چشم نمی‌آید. هیچ کدام خلاف همدیگرنیستند زیرا قرینه‌ی لفظیه و حالیه دلالت بر یک مطلب دارد:
وجود حضرت امیر مؤمنانg وزیر و خلیفه پیامبر اسلامk است. کلمات میانی حدیث با جمله‌هایی چون ترضی، ان تکون منی، بمنزله هارون من موسی ادامه پیدا کرده است. جمله‌های پایانی حدیث هم با لا نبی بعدی، یا لا نبوه بعدی، یا الا انک لست بنبی یا الا وانت خلیفتی، انت ولیی فی کل مؤمن بعدی می‌باشد.
راویان حدیث منزلت‏
پیش از آن که به بررسی طرق و موارد بیان حدیث منزلت بپردازیم، اسامی برخی از اصحاب پیامبر که این حدیث را روایت کرده‏اند می‏آوریم.
حدیث منزلت را تعداد قابل توجهی از اصحاب رسول خداk نقل کرده‌اند که از جمله‌ی آن‌ ها:^[۸۰]
۱) امیر مؤمنان علی‏g
در رأس راویان این حدیث از اصحاب پیامبر اکرم‏k‏، نام امیر مؤمنان علی‏g‏ می‏درخشد.
هم‌چنین این حدیث را این عده‏ای از صحابه نقل کرده‏اند که عبارتند از:
۲) عبدالله بن عباس؛
۳) جابر بن عبدالله انصاری؛
۴) عبدالله بن مسعود؛
۵) سعد بن ابی وَقاص؛
۶) عمر بن خطاب؛
۷) ابو سعید خُدری؛
۸) براء بن عازب؛
۹) جابر بن سمره؛
۱۰) ابو هریره؛
۱۱) مالک بن حویرث؛
۱۲) زید بن ارقم؛

شکل ۳-۱ تغییر فشار آب حفره‌ای و تنش موثر ناشی از اعمال سربار
۳-۲-۲-۱ محاسبه نشست تحکیم یک بعدی:
اصول پایه محاسبه نشست یک بعدی در شکل ۳-۲ نشان داده شده است.
اگر یک لایه خاک رس به ضخامت کل تحت اثر افزایش موثر متوسطی از تا قرار گیرد به اندازه نشست خواهد کرد. تغییر شکل نسبی می‌تواند چنین نوشته شود:
(۳-۷)

شکل ۳-۲ محاسبه تحکیم یک بعدی
حال اگر یک نمونه آزمایشگاهی دست نخورده تحت همان افزایش موثر قرار گیرد، نسبت تخلخل به اندازه کاهش پیدا کرد. از این رو تغییر شکل نسبی برابر خواهد بود با:
(۳-۸)
که در آن نسبت تخلخل در تنش موثر می‌باشد.
با توجه به دو معادله بالا خواهیم داشت:
(۳-۹)
برای رس تحکیم عادی یافته در محل (شکل ۳-۳ قسمت الف) داریم:

( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

(۳-۱۰)
برای رس پیش تحکیم یافته، (۱) اگر (فشار پیش تحکیم یافتگی است) باشد، (شکل ۳-۳ قسمت ب) داریم:
(۳-۱۱)
و (۲) اگر باشد، (شکل ۳-۳ قسمت پ) داریم:
(۳-۱۲)

شکل۳-۳ محاسبه
۳-۲-۲-۲ حل معادله تحکیم
فرض می‌شود که تنش کل اضافی به طور آنی وارد آمده و تماما توسط آب حفره‌ای تحمل می‌شود. یعنی مقدار اولیه فشار آب منفذی اضافی( ) برابر است و شرایط اولیه عباتند از:
در لحظه t=0 و برای ۰<z<2d
(۳-۱۳)
فرض می‌شود که سطوح حدی فوقانی و تحتانی لایه رس زهکش‌اند و ترلوایی خاک مجاور در هر زمانی بیش از تراوایی رس است. شرایط مرزی پس از وارد آمدن تنش به شرح زیرند:
برای t>0 و Z=2d و z=0
(۳-۱۴)
فشار اضافی آب حفره‌ای در عمق z در زمان t برابر است با:
(۳-۱۵)
که:
d= طول درازترین مسیر زهکشی،
= مقدار فشار آب حفره‌ای اضافی، که به طور کلی تابعی از z است.
در حالت ویژه که مقدار در تمام نقاط لایه رس ثابت است:
(۳-۱۶)
اگر عددی زوج باشد، است و اگر عددی فرد باشد، خواهد بود، پس تنها مقادیر فرد n مناسب‌اند و به منظور سهولت محاسبات می‌توان جایگزینی زیر را در نظر گرفت:

همچنین بهتر است که جایگزینی زیر نیز به کار رود:
(۳-۱۷)
که عدد بدون بعد است و ضریب زمان نام دارد.
بنابراین خواهیم داشت.
(۳-۱۸)
برای نشان دادن نحوه پیشرفت تحکیم، می‌توان منحنی‌هایی که نمایش تغییرات را بر حسب z برای مقادیر مختلف t نشان می‌دهند رسم نمود. این منحنی ها به منحنی‌های هم زمان موسومند و شکل آنها بستگی به توزیع اولیه فشار آب حفره‌ای و شرایط زهکشی در کرانه‌های لایه رس دارد. لایه‌ای که هر دو کرانه فوقانی و تحتانی آن زهکش است به لایه باز میزان درجه تحکیم در عمق z و در لحظه t را می‌توان با جایگزین مقدار (در رابطه فوق) به دست آورد:
(۳-۱۹)
در مسایل عملی مقدار متوسط درجه تحکیم U در عمق لایه کلا مورد نظر است و نشست تحکیم در لحظه t برابر با حاصل ضرب U در مقدار نشست نهایی است. مقدار متوسط درجه تحکیم در لحظه t برای یک مقدار متوسط برابر است با:
(۳-۲۰)
(۳-۲۱)

در شرایطی که اهرم بیشتری مورد استفاده شرکتی قرار گیرد بدلیل ریسک پذیری بیشتر توسط بستانکاران( وام دهندگان) هزینه بدهی نیز افزایش خواهد یافت. در مواردی که شرکت اقدام به دریافت وام بیشتر می کند و نسبت بدهی از حد متوسط صنعت بیشتر می شود معمولا بانک ها از دادن تسهیلات مالی بیشتر خودداری خواهند کرد، که نتیجتا شرکت ها در صورت نیاز مالی بیشتر بایداز منابع مالی دیگر با هزینه بالاتر استفاده کنند. بنابراین پی می بریم که بکارگیری اهرم بیشتر (مازاد بر متوسط صنعت) باعث افزایش دهی خواهد شد.

( اینجا فقط تکه ای از متن فایل پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

همانطور که شرکت هایی با نسبت بدهی باید هزینه بدهی بیشتری را متحمل شوند بالعکس شرکت هایی که نسبت بدهی آنها پایین تر از متوسط صنعت (۲۰% تا ۳۰%) باشد و از نظر موقعیت تجاری در شرایط مطلوبی قرارداشته باشند، مورد توجه بانک های وام د هنده هستند و حداقل میزان نرخ بهره در هنگام دادن وام به آنها پیشنهاد می شود(هامپتون، ۱۳۷۹، ۴۴۰).
۲-۱۴-۱ هزینه بدهی ( اوراق قرضه)
هزینه بدهی، هزینه ای استکه شرکت بابت وجوه تامین شده از طریق اخذ وام یا انتشار اوراق قرضه بلند مدت متحمل می شود. هزینه بدهی قبل از مالیات را میتوان از طریق تعیین نرخ بازده داخلی یا بازده تا سررسید جریان های نقدی اوراق قرضه بدست آورد.
هزینه بهره، هزینه قابل قبول مالیاتی است ومالیات را کاهش می دهد. بنابراین هزینه موثر بدهی با توجه به نرخ مالیات کاهش می یابد. هزینه بدهی بعد از مالیات برابراست با:
Kd= Ki(1-t)
که در آن t نرخ مالیات می باشد ( مدرس و عبدالله زاده ، ۹۳، ۱۳۸۷).
تامین مالی از طریق بدهی که موجبات افزایش اهرم مالی را فراهم می سازد هزینه هایی به دنبال دارد که بارزترین آن بهره پرداختنی به تامین کنندگان است. برخلاف هزینه حقوق صاحبان سهام، هزینه بدهی را می توان به صورت مستقیم یا غیرمستقیم مشاهده کرد، چون هزینه بدهی نرخ بهره ای است که شرکت باید برای وام های جدید خود بپردازد. طبیعتا می توان به راحتی نرخ های بهره را در بازارهای مالی مشاهده کرد(مدرس و دیگران، ۱۳۸۸، ۲۱۴).
پس از محاسبه نرخ بازده، نرخ هزینه های بدهی بعد از کسر مالیات ( نرخ استقراض ) به شرح محاسبه می شود.
رابطه (۴-۲)
Kd هزینه بدهی
y- نرخ بازده تا سررسید
Tنرخ مالیات
۲-۱۴-۲ هزینه سهام ممتاز
هزینه سرمایه تامین شده از محل سهام ممتاز تابعی از سود است که طبق قرارداد برای آنها تعیین شده است.نرخ بازده مورد انتظار سهامداران ممتاز اصولا پیش از نرخ مورد انتظار تامین کنندگان بدهی های بلند مدت است چون ریسک پذیرفته شده توسط آنها بیشتر است بدیهی است که سهام ممتاز سپر مالیاتی ایجاد نمی کند و از این نظر نسبت به بدهی با بهره با جذابیت کمتری برخوردار است ( نوروش، ۱۳۸۴، ۸).
هزینه سهام ممتاز به کمک فرمول زیر محاسبه می شود:
رابطه (۵-۲) -kp=dp/(Pp0f)kp هزینه سهام ممتاز ( نرخ سهام ممتاز)
سود سالانه متعلق به سهام ممتاز – Dp
قیمت سهام ممتاز ( ارزش سهام ممتاز – Pp
هزینه فروش سهام ممتاز F
۲-۱۴-۳ هزینه سهام عادی
صاحبان سهام عادی نسبت به سایر تامین کنندگان منابع مالی واحد اقتصادی بیشترین ریسک را متحمل می شوند، لذا طبیعی است که نرخ بازده مورد انتظار آن به بیشترین نرخ بازده مورد انتظار باشد ( نوروش و عابدی ، ۱۳۸۶، ۸).
هزینه خاص سهام عادی براساس فرمول زیر محاسبه می شود:
رابطه (۶-۲) ke= eps/po
Ke- هزینه سهام عادی
Eps- درآمد هر سهم
Po – ارزش بازاری سهام عادی
۲-۱۴-۴ هزینه های خاص سود انباشته
زمانی که شرکت سود را انباشته می کند با این منظور است که این سود را برای صاحبان سهام در شرکت سرمایه گذاری کند. بازده مورد انتظار سهامداران نسبت به وجوه انباشته شده برابر با تعداد سهامی از شرکت است که اگر سود انباشته به صورت سود تقسیمی به آنها پرداخت شده بود می توانستند با این وجوه آن تعداد سهام را خریداری کنند که به آن هزینه خاص سود انباشته می گویند. به نحو معمول روش های تامین مالی از محل سود انباشته مشابه روش های محاسبه هزینه سهام عادی می باشد با این تفاوت که در محاسبه آن هزینه انتشار سهام در نظر گرفته نمی شود( نوروش و عابدی، ۱۳۸۴ ، ۹).
۲-۱۴-۵ مقایسه نرخ هزینه سرمایه سهام عادی، سهام ممتاز، سود انباشته وبدهی
۱- نرخ هزینه سرمایه سهام عادی بیشتر از نرخ هزینه سهام ممتاز، سود انباشته و بدهی است زیرا بازده مورد انتظار سهام عادی از بازده مورد انتظار سهام ممتاز و بدهی بیشتر است ( چون ریسک سهام عادی بیشتر است).
۲- نرخ هزینه سرمایه بدهی ( وام) کمتر از نرخ هزینه سرمایه سهام عادی، سود انباشته و سود سهام ممتاز است. زیرا اولا بازده مورد انتظار وام دهنده کمتر ازبازده مورد انتظار سرمایه گذاران است ( چون وام ریسک کمتری دارد)، ثانیا هزینه بهره ، هزینه قبول مالیاتی است یعنی نرخ مالیات موجب کاهش در هزینه بهره خواهد شد.
۳- در صورتی که انتشار سهام جدید همراه با هزینه انتشار باشد، نرخ هزینه سرمایه سهام عادی بیشتر از نرخ هزینه سرمایه سود انباشته است( تهرانی، ۱۳۸۵، ۴۰۸).
۲-۱۵ هزینه نهایی سرمایه^[۱۸]
هزینه نهایی سرمایه، هزینه آخرین مبالغی است که شرکت گردآوری می کند و در صورتیکه اگر سرمایه بیشتر و بیشتر جمع آوری شود هزینه نهایی سرمایه افزایش خواهد یافت. هزینه نهایی سرمایه تحت تاثیر متغیرهای مختلفی قرار می گیرد که عبارتند از:
۱- در صورتیکه تامین مالی جدید ساخ تار تامین مالی جدید را تغییر دهد( نسبت بدهی افزایش یابد) متوسط هزینه سرمایه افزایش خواهد یافت.
۲- سرمایه گذاران چنین می پندارند که با سرمایه گذاری های جدید ریسک تجاری افزایش می یابد و لذا هزینه نهایی سرمایه افزایش خواهد یافت.
۳- متغیرهای خارجی مانند تورموچرخه های تجاری موجب افزایش هزینه نهایی سرمایه خواهد شد.
معمولا هزینه نهایی سرمایه در دامنه ای معین ثابت است و پس از آن افزایش می یابد و دوباره تا حد دیگری ثابت می ماند یعنی منحنی این هزینه معمولا ثابت است(تهرانی،۴۱۳-۴۱۲).
۲-۱۵-۱ تجزیه تحلیل هزینه ی نهایی سرمایه و فرصتهای سرمایه گذاری
سرمایه گذاریهای جدید مستلزم تامین مالی است. اگر شرکت وجه کافی برای انجام سرمایه گذاریهای خود نداشته باشد، نیازمند تامین مالی جدید است و همان طور که اشاره شد، به دلیل تغییرات شرایط بازار سرمایه و همچنین وجود هزینه های انتشار، هزینه سرمایه تامین مالی جدید بیشتر می شود و نتیجتا متوسط هزینه سرمایه برای هر ریال تامین مالی جدید افزایش می یابد. بنابراین شرکت ها در انجام سرمایه گذاری های جدید باید به نرخ های جدید هزینه سرمایه و بازده حاصل از سرمایه گذاری مورد نظر توجه کنند تا سرمایه گذاری جدید مقرون به صرفه باشد. طبیعی است تا زمانی یک سرمایه گذاری اقتصادی است که بازده حاصل بیشتر یا حداقل مساوی هزینه تامین مالی یا هزینه سرمایه آن باشد.
۲-۱۵-۲ محاسبه هزینه سرمایه شرکت ( متوسط هزینه سرمایه)
هزینه سرمایه شرکت از طریق محاسبه میانگین موزون هزینه های جزء سرمایه شرکت بدست می اید. هزینه سرمایه شاخصی جهت ارزیابی منابع تامین مالی ونیز شاخصی جهت ارزیابی امکانات سرمایه گذاری است. در تامین مالی می بایست با توجه به هزینه سرمایه، ابتدا منابع سرمایه ای ارزانتر مورد استفاده قرار گیرد(بختیاری، ۱۳۷۹، ۱۴۸-۱۴۹).
۲-۱۶ بدهی در مقایسه با سرمایه
بدهی ها بیانگر تعهدات شرکت مبنی بر پرداخت وجه نقد در موعد مقرر می باشند. در اغلب بدهی ها، قراردادی تعهد آور، جهت بازپرداخت اصل وبهره مربوطه در طی یک دوره زمانی مشخص ، تنظیم می شود. بنابراین، بدهی ها دیونی هستند که همواره تعهدات پرداخت مبالغ ثابت وجه نقد را به دنبال دارند. کوتاهی در پرداخت این مبالغ شرکت را در انجام قراردادش با شکست روبرو می سازد.
حقوق صاحبان سهام بیانگر ادعا بر باقی ماند دارایی های شرکت است که مبلغ ثابتی نیست. به طور کلی وقتی یک شرکت قرض می گیرد، موظف است که ابتدا حق دارندگان اوراق قرضه اش را از جریانهای نقدی شرکت بدهد در صورت کوتاهی شرکت در انجام تعهداتی که در قرارداد اوراق قرضه اش بیان کرده است، دارندگان این اوراق قرضه می توانند علیه آن شرکت اقامه دعوی کنند. این امر می تواند منجر به اعلام ورشکستگی از
۱- اوراق با نام یا بی نام است.

)زاک ،۱۹۹۹،ص۱۶-۱۷).
۲-۱-۷-­ تقسیم بندی معرفت شناختی دانش
برخی از محققان علوم انسانی به ارائه دسته بندی­های دیگری پرداخته­­اند که مبتنی بر معرفت شناسی هستند (هرون،۲۰۰۱) از افراد پرکار در این زمینه است که تالیفات متعددی را درباره توسعه حرفه­ای و مدیریتی داشته است. از نظر وی دانش را می­توان به چهار نوع تقسیم کرد:
۱- دانش تجربی که از تماس و برخورد مستقیم با پدیده ­ها حاصل می شود.
۲- دانش توصیف کننده که برآمده از دانش قبلی است و پدیده ها را از طریق تصاویر، شعر، داستان، موسیقی، رقص و امثال هم توصیف می کند.
۳- دانش پیشنهاد دهنده که توانایی آن را دارد تا پدیده ­ها را با گزاره­هایی اخباری بیان کند .
۴- دانش کارکردی که دانستن چگونه انجام دادن عمل است و در قالب مهارت ­ها و صلاحیت­ها خود را نشان می­دهد.
۲-۱-۸- تقسیم بندی بر اساس مقاصد
شاید تمام این قبیل دسته بندیها ریشه در تعریف ارسطو از انواع دانش دارد. ارسطو، انواع دانش را برحسب مقاصدشان به سه دسته تقسیم کرده بود:
۱- دانش نظری: که غایت آن فهم و تبیین چه چیزی پدیده ­ها است.
۲- دانش ساخت: دانستن چگونه ساختن و تولید اشیاء و پدیده ­ها است .
۳- دانش کارکرد: که مرتبط با نحوه استفاده و کار کردن با پدیده ­ها است. دانش اخیر، چیزی را نمی­آفریند بلکه کامل می­سازد و اداره می­ کند (الکند، ۲۰۰۱).
۲-۱-۹- فرایند خلق دانش در سازمان
شماری از محققان همانند ویک و سایمون بر این باورند که سازمان­ها قابلیت ­های یادگیری ندارند و در سازمان ها بیشتر افراد هستند که یاد می­گیرند. با وجود این، برخی از محققان نظیر استاربوک، نلسون و وینتر بر این عقیده­اند که سازمان­ها از طریق قابلیت ­های یادگیری خود تکامل می­یابند. سازمان­ها یاد می­گیرند و دانش را از طریق مستندات و برنامه های روزمره خود کسب می­کنندکه در سوابق سازمانی خاصی قرار دارند (نلسون بنتر،۱۹۹۲).
روشی که از طریق آن دانش مستندات و برنامه ­های روزمره مختلف با هم منسجم و هماهنگ و دانش جدید خلق می­ شود به وسیله سوابق و فرهنگ سازمانی شکل می­گیرد (بارنی ۱۹۸۶).
در این دیدگاه سازمان به عنوان عنصری مواجه شونده با مسئله و حل کننده آن در نظر گرفته می­ شود. به عبارت دیگر، یادگیری موجود در سازمان به مقدار زیادی از پیچیدگی وظایف و محیط سازمانی آن تاثیر می­پذیرد. همان طوری که اشاره شد دانش شخصی و دانش سازمانی از همدیگر متمایز است با وجود این، هنوز به هم وابست­ اند. اندازه تعاملات هر فرد با دیگران به فرهنگ سازمانی وابسته است (بات،۱۹۹۹).
ما این دیدگاه را از این جهت می­پذیریم که در محیط کنونی، افراد در درون سازمان ها به منظور حل مشکلات مشتریان نیاز به اخذ تصمیمات سریع دارند یعنی به جای استفاده از قوانین و مقررات به عنوان شکل هدایت شده سلسله مراتبی حل مسائل، کارکنان مجبور به ارائه راه حل­هایی در جهت حل کارای مسائل و مشکلات تجاری هستند (استاک، ۱۹۹۸).
به عبارت دیگر، در وضعیت­های پیچیده، جایی که وظایف سازمانی به اندازه زیادی به هم وابسته اند و کارکنان نمی ­توانند سطوح مورد نیاز تخصص را جهت حل مسائل میان رشته­ای در اختیار داشته باشند، برای اشتراک دانش و تخصص خود نیاز به مشارکت با دیگران دارند. بسیاری از این نوع وظایف در شرکت­های حرفه­ای اتفاق می­افتد، جایی که معمولاً افراد به دلیل پیشینه آموزشی و شغلی خود در حوزه خاصی تخصصی دارند. در شرکت­های حرفه­ای افراد به محض مواجهه با وظایف موجود در حوزه ­های تخصصی خود، می­توانند آن را به آسانی و بدون نیاز به تعامل با دیگران انجام دهند. با وجود این، زمانی که ماهیت وظایف پیچیده است و به هماهنگی تخصص­ها از حوزه ­های میان رشته­ های زیادی نیاز دارد، افراد در جهت دستیابی به دانش سازمانی به سطوح بالایی از تعامل با دیگران محتاج هستند اگر چه یک سازمان می ­تواند از تخصص­های فردی در جهت یافتن راه حل مسائل گسترده سازمانی استفاده کند، ولی با این حال نمی­تواند ادعایی در خصوص درستی دانش افراد داشته باشد. برعکس، سازمان خودش در برابر تخصص­های تغییر پذیر و خصایص فردی متخصصان آسیب پذیر است.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

بنابراین، این امکان وجود دارد که حتی پس از به کارگیری شماری از متخصصان هنوز نتواند به طور کامل از پتانسیل آن­ها در حل مسائل پیچیده و گسترده سازمانی استفاده کند. مشارکت دانشی برای حل مسائل پیچیده با تجزیه فعالیت­های دانشی مترادف نیست. اینکه چه نوع دانشی به مشارکت گذاشته می­ شود و چگونه دانش به مشارکت گذاشته می­ شود، به وسیله حرفه­ای­ها، نه به وسیله مدیریت تعیین می­ شود. ضمناً، برخلاف فعالیت­های مبتنی بر تولید، که به طور جزئی تخصصی شده اند، فعالیت­های دانشی اغلب غیر ساختاری بوده و نمی­تواند به طور جزئی تعریف شوند یعنی بازده فعالیت­های دانش بر غیر قطعی است.
بنابراین، مشارکت دانشی گزین­ ای است که به وسیله حرفه­ای­ها انتخاب و استفاده می­ شود، برخلاف تجربه رسمی فعالیت­های ساختاری که به وسیله مدیریت تحمیل می­ شود مشارکت دانشی فرایندهای اجتماعی و غیر رسمی است. به عبارت دیگر، اینکه چگونه حرفه­ای­ها دانش را پردازش کرده و به اشتراک می­گذارند به تجربه، خلاقیت و تخصص شخصی آن­ها بستگی دارد. براساس تجربه و تخصص آن­ها، حرفه­ای­های دانشی تصمیم می­گیرند با چه کسی تعامل کنند، و اینکه چه دانشی را جستجو کنند (کاپلی ، ۲۰۰۰، ص ۱۰۴).
به طور متقاعد کنندهای مباحث زیر را ارائه می­ کند:
رقابت باز با افراد شرکت دیگر که زمانی به ندرت در تجارت اتفاق می­افتاد، هم اکنون یک حقیقت پذیرفته شده است، مدیران اجرایی می­دانند که بازارهای تند رو به سازمان­های تند رویی نیاز دارند که به طور پیوسته به وسیله ظرفیت­های نوین تجدید می­شوند. او سپس اضافه می­ کند: امروزه وقتی شرکت نفت درصدد گسترش فروش تولیدات در ایستگاه­های خدماتی است، مدیرانی از پپسی و فریتولی با تخصص خرده فروشی استخدام می­ کند. همچنین وقتی یک شرکت هواپیمایی می­خواهد اداره روابط مشتری را بهبود بخشد، مدیران اجرایی را از ماریوت با تخصص خدمات مشتری استخدام می­ کند. (کاپلی، ۲۰۰۰ ، ص ۱۰۵).
سناریوهای فوق بر اهمیت تخصص فردی تاکید دارد (خیراندیش و افشار نژاد، ۱۳۸۴ ،ص ۵۴).
۲-۱-۱۰- مارپیچ دانش
مارپیچ دانش: پل ارتباطی دانش آفرینی و خروجی­های سیستم مدیریت دانش است. در حقیقت تبدیل دانش ضمنی به دانش صریح و نیز استفاده از دانش صریح برای گسترش دانش ضمنی در میان افراد است. دانش جدید همواره با فرد آغاز می­ شود.
یک محقق برجسته دیدگاهی دارد که او را به ثبت اختراعی جدید رهنمون می­سازد. بینش یک مدیر میانی در مورد روند بازار، کاتالیزوری برای معرفی یک محصول جدید و مهم است. یک کارگر ساده پس از سال­ها تجربه به نوآوری در یک فرایند جدید می­رسد. در تمام این مثال­ها دانش فردی کارکنان به دانش سازمانی تبدیل می­ شود که برای شرکت به عنوان یک کل ارزشمند است. قرار دادن دانش فردی در اختیار دیگران، فعالیت اصلی سازمان­های دانش آفرین است. این کار به طور مداوم و در تمام سطوح سازمان انجام می­ شود. در سال ۱۹۸۵، کارشناسان شرکت ماتسوشیتا الکتریک به شدت بر روی یک ماشین جدید پخت نان کار می­کردند. مشکل این بود که لایه بیرونی نان بیش از اندازه پخته می­شد در حالی که هنوز داخل آن نپخته بود، پس از ناکامی تلاش محققان، تاناکا که متخصص تولید نرم افزار بود راه حلی پیدا کرد.
هتل بین المللی اوزاکا در زمینه تولید بهترین نان در آن شهر معروف بود. چرا از تجارب این شرکت به عنوان یک سرمشق استفاده نشود؟ تاناکا سعی کرد تا تکنیک خمیر کردن را از سر نانوای هتل بیاموزد. او متوجه شد که نانوا روش ویژه­ای برای پهن کردن خمیر به کار می­برد. تاناکا، بعد از یک سال آزمون و خطا و ارتباط نزدیک با مهندسان طرح، توانست مشخصات محصول از جمله افزودن میله­هایی مخصوص در داخل ماشین و نحوه پهن کردن محصول را با موفقیت فرا بگیرد و کیفیت تولید نان را بهبود بخشد. نوآوری تاناکا نشان دهنده حرکت بین دو نوع کاملا متفاوت دانش است. نقطه پایانی حرکت، دانش صریح و روشن است یعنی مشخصات محصول برای ماشین پخت.
دانش صریح، رسمی و سیستماتیک است و به همین دلیل به صورت مشخصات محصول یا یک فرمول علمی یا یک برنامه کامپیوتری قابل انتقال و تعمیم در می ­آید. اما نقطه آغاز نوآوری تاناکا نوع دیگری از دانش است که به سادگی قابل توصیف نیست (دانش ضمنی) شبیه به آنچه سرنانوای هتل از آن برخوردار بود. دانش ضمنی کاملاً فردی است. بنابراین فرمول بندی و انتقال آن به دیگران مشکل است. علاوه بر این دانش ضمنی ابعاد شناختی نیز دارد. ابعادی شامل مدل­های ذهنی اعتقادات، دور نماها و چشم اندازهایی که ما آن­ها را مسلم فرض می­کنیم و نمی­توانیم آن­ها را به راحتی توضیح دهیم.
۲-۱-۱۰-۱-­­ الگوی مارپیچ دانش چنین است
۲-۱-۱۰-۱-۱-­ ضمنی به ضمنی یا اجتماعی کردن^[۸]
بعضی اوقات فردی دانش ضمنی خود را به طور مستقیم با فرد دیگری در میان می­ گذارد. برای مثال وقتی تاناکا به عنوان شاگرد سرنانوای هتل شروع به کار کرد توانست مهارت­ های ضمنی او را از طریق مشاهده، تقلید و تمرین یاد بگیرد. آنچه او یاد گرفته بود تبدیل به قسمتی از دانش ضمنی او شد.
به عبارت دیگر او به جرگه کسانی پیوست که این حرفه را می­دانند. اما پیوستن به جمع کسانی که حرفه­ای را می­دانند موضوعی محدودتر از موضوع آفرینش دانش است. درست است که شاگرد مهارت­ های استاد را یاد می­گیرد اما نه شاگرد و نه استاد بینش سیستماتیک را در زمینه حرفه خود به دست نم­ آورند و از آنجا که دانش آن­ها هرگز به صورت دانش صریح در نمی­آید نمی­ توان آن را به سادگی در مورد سازمان به عنوان یک کل به کار برد. اجتماعی کردن با اشتراک گذاشتن دانش ضمنی در بین افراد سر و کار دارد .اصطلاح اجتماعی کردن تاکید می­ کند که دانش ضمنی به واسطه­ فعالیت­های مشترک مانند با هم بودن و در یک محیط زندگی کردن انتقال می­یابد نه از طریق دستورالعمل­های مکتوب یا شفاهی.
سال­های طولانی کارآموزی به نوآموز اجازه می­دهد تا طریقه­های دیگر فکر کردن و احساس کردن را درک کند، بنابراین در یک موقعیت خاص دانش ضمنی می ­تواند به اشتراک گذاشته شود. تنها در صورتی که فرد این آمادگی را در خودش ایجاد کند که دانش ضمنی را فرا بگیرد در عمل اجتماعی کردن کسب دانش از طریق مجاورت فیزیکی است. فرایند فراگیری دانش به طور زیاد از طریق تعامل مستقیم با مشتریان و تامین کنندگان ایجاد و فراهم می­ شود. راه دیگر فراگیری دانش ضمنی رفتن در داخل سازمان است. اطلاعات در محل انجام کار در داخل سازمان قابل دستیابی است و آخرین اطلاعات قابل دسترسی درآنجا متمرکز می­ شود، انتشار دانش ضمنی یک خصوصیت دیگر اجتماعی کردن است. فرایند انتقال نظرات به همکاران و زیر دستان به طور مستقیم موجب به اشتراک گذاشتن دانش افراد و ایجاد یک مکان یا فضای مشترک می­ شود.
۲-۱-۱۰-۱-۲-صریح به صریح یا ترکیب^[۹]
فرد می ­تواند قسمت­ های مجزایی از دانش صریح را با یکدیگر ترکیب کند و یک کل جدید تشکیل بدهد. برای مثال حسابرس یک بانک را در نظر بگیرید او اطلاعات مختلف سازمان را جمع آوری و با کنار هم قرار دادن آن­ها یک گزارش مالی تهیه می­ کند این گزارش، دانش جدیدی است که از ترکیب اطلاعات کسب شده از منابع مختلف به دست آمده است اما این ترکیب نیز، به معنای واقعی، دانش موجود شرکت را گسترش نمی­دهد. ترکیب شامل تبدیل دانش تصریحی به شکل­های پیچیده تری از این نوع دانش است.
مباحث اصلی در ترکیب فرآیندهای ارتباط، اشاعه و سیستمی کردن دانش است در عمل، مرحله­ ترکیب به سه فرایند استوار است :
۱- گرفتن و ادغام کردن دانش تصریحی جدید ضروری است. این شامل گردآوری دانش بیرونی شده مانند داده ­های عمومی از داخل یا بیرون سازمان و سپس ترکیب این داده ­ها است.
۲-انتشار دانش تصریحی بر اساس فرایند انتقال این شکل دانش به طور مستقیم به وسیله­ ارائه­های جلسات است. در این جا دانش جدید بین اعضای سازمان پخش می­ شود.
۳- ویرایش یا فرآیندی کردن دانش تصریحی قابلیت استفاده از آن را بالا می­برد (مانند اسناد و مدارکی از قبیل طرح ها، گزارشات، نمودارها، نقش­ های انجام پروژه­ ها و فرآیندها و همچنین اطلاعات بازار).
۲-۱-۱۰-۱-۳- ضمنی به صریح یا بیرونی کردن^[۱۰]
وقتی تاناکا توانست دانش ضمنی خود در مورد پخت نان را توضیح بدهد، آن را به دانش صریح تبدیل کرد و بنابراین توانست آن را با همکارانش در تیم تحقیقاتی در میان بگذارد. مثال دیگر را می­توان در مورد حسابدار شرکت عنوان کرد او به جای تدوین یک برنامه مالی معمولی برای شرکت خود، براساس دانش ضمنی حاصل از تجارب سالیان دراز، یک رویکرد ابداعی جدید برای کنترل بودجه شرکت ابداع کرد. بیرونی کردن بیان دانش ضمنی و انتقال آن به شکل­ای قابل درک برای دیگران است. به اصطلاح افراد مرزهای درونی و بیرونی خود را گسترش می­ دهند در حین فرایند بیرونی کردن فرد خود را درگیرگروه می­ کند، بنابراین عضو گروه می­ شود. مجموعه نظرات و تفکرات افراد با هم ترکیب و به نظرات و عقاید گروه می­پیوندد، این شکل خود تعالی کلیدی در ادغام نظرات گروه و تبدیل دانش ضمنی به دانش تصریحی است.
در عمل بیرونی کردن به دو طریق انجام می­ شود :
۱- روشن و شفاف کردن دانش ضمنی (که این تبدیل دانش ضمنی به دانش تصریحی است) با فنونی سر وکار دارد که بیان نظرات و یا تصورات فرد به صورت لغات و مفاهیم و زبان تمثیل ( از قبیل استعاره­ها و قیاس­ها و…) کمک می­ کند.
۲-فاکتور دوم با انتقال دانش ضمنی به مشتریان یا متخصصان به شکل هایی که به سهولت قابل درک باشد سرو کار دارد. لازمه­ی این فاکتور استدال های موثر قیاسی و استقرایی می­باشد.
۲-۱-۱۰-۱-۴- صریح به ضمنی یا درونی کردن^[۱۱]
ضمن اینکه دانش صریح جدید در سازمان به کار می­رود، کارکنان شرکت آن را به تدریج نهادینه و از آن برای گسترده ترکردن، بسط دادن و اصلاح چارچوب­های دانش ضمنی خود استفاده می­ کنند. برای مثال طرح حسابرس باعث ایجاد دیدگاه دیگری درمورد سیستم کنترل مالی و یا چگونگی استفاده از این اطلاعات در سازمان می­ شود. سایر کارکنان این طرح نوآورانه را به کار می­گیرند و آن را جزئی از ابزارها و منابع لازم برای انجام فعالیت­های خود به حساب می­آورند. درونی سازی دانش در واقع تبدیل دانش تصریحی به دانش ضمنی سازمان است. در درونی سازی لازم است فرد دانش مربوط به خود را درون دانش سازمان تشخیص دهد و همچنین خودش را در یک کل گسترده تر دریابد. یادگیری از طریق انجام دادن، آموزش دیدن و تمرین کردن موجب می­ شود که افراد به قلمرو دانش گروه و تمام سازمان دست یابی داشته باشند. در عمل درونی سازی بر دو بعد تکیه دارد که عبارت اند از:
۱- دانش تصریحی در فعالیت و عمل قرار گرفته است، بنابراین فرایند درونی سازی دانش عملی کردن مفاهیم و روش­ها در مورد راهبردها، تاکتیک­ها، نوآوری وترقی و پیشرفت است، برای مثال برنامه ­های آموزشی در سازمان­های بزرگ به افراد جدید در درک خود سازمانشان به عنوان یک کل کمک می­ کند.