انواع اختلالات ناشنوایی: درمورد نقص شنوایی، تعریف‌ها و دسته بندی‌های زیادی صورت گرفته‌است. شایع‌ترین این دسته بندی‌ها آن است که، مبتلایان را به دوگروه “ناشنوا” و “کم‌شنوا” تقسیم می‌کند. این طبقه‌بندی جز در مواردی که متخصصان، تعریف‌های متفاوتی از آن ارائه می‌دهند، نسبتا ساده‌است. معمولا دو نوع ناشنوایی وجود دارد:

ناشنوایی ادراکی: این نوع که ناشی از اختلال حلزون یا عصب شنوایی است، ناشنوایی عصبی و اکتسابی نیز گفته می‌شود.

ناشنوایی هدایتی: ناشنوایی هدایتی که ناشی از اختلال مکانیسم‌های گوش میانی برای انتقال صوت به داخل گوش است

نقص شنوایی در کودکان: از نقص شنوایی در کودکان زمانی می‌شود حرف زد که بنا به دلایلی مثل بدکاری گوش یا اعصاب مربوط به آن، در شنیدن اصوات محیطی با مشکل مواجه باشد.
قابل­قبول­ترین تعاریفی که منعکس­کننده نظریات متخصصان تربیتی است، تعاریفی است که توسط کمیته اجرایی کنفرانس مدیران آموزشی مخصوص ناشنوایان، به وجودآمده‌است. به شرح این تعاریف می‌پردازیم.

نقص شنوایی: یک اصطلاح ژنریک است که نشان­دهنده آن عده از ناتوانایی‌های شنوایی است که ممکن است درجات شدت و ضعف آن بین خفیف تا عمیق در حال تغییر باشد. نقص شنوایی، شامل دو گروه فرعی ناشنوا و کم‌شنوا می‌باشد.

ناشنوا: به فردی گفته می‌شود که اختلال شنواییش از روند پردازش موفقیت‌آمیز اطلاعات کلامی که از طریق شنیدن (چه با سمعک و چه بدون سمعک) به دست می‌آید، جلوگیری می‌کند. (البته در ایران حدوداً یکصد هزار ناشنوا وجود دارد.

کم‌شنوا: به کسی گفته می‌شود که به طور کلی با بهره گرفتن از وسایل کمک‌شنوایی بتواند از باقی‌مانده شنوایی خود در پردازش و فرایندسازی اطلاعاتی که از طریق شنیدن به دست می‌آورد، استفاده کند.

نکته‌ای ضروری است و آن این که رابطه نزدیکی بین فقدان شنوایی و عقب‌ماندگی ذهنی در رشد زبان وجود دارد. به همین دلیل متخصصان تأکید زیادی به زمان شروع نقص شنوایی دارند. نقص شنوایی هرچه زودتر در کودک ایجاد شود، رشد زبان در او بیشتر مورد صدمه قرار خواهد گرفت. به همین دلیل متخصصانی که با کودکان مبتلا به نقص شنوایی کار می‌کنند اغلب اصطلاحاتی نظیر ناشنوایی مادرزادی(یعنی آن ها که هنگام تولد ناشنوا هستند) و ناشنوایی غیرارثی(یعنی آن ها که مدتی بعد از تولد به ناشنوایی دچار می‌شوند) استفاده می‌کنند. دو اصطلاح دیگر که اغلب در زمینه یادگیری زبان این کودکان به کار می‌روند عبارتند از: ناشنوایان قبل از فراگیری زبان: یعنی اینکه در زمان تولد یا اینکه در اوایل زندگی و قبل از اینکه زبان یا گفتار رشد کند، رخ می‌دهد. ناشنوایان بعد از فراگیری زبان: یعنی ناشنوایی بعد از رشد زبان و گفتار به وجود می‌آید.

ناشنوایی‌ و اختلال‌ در شنوایی‌ عبارت‌ است‌ از کاهش‌ توانایی‌ یا ناتوانی‌ کامل‌ در شنیدن‌. ناشنوایی‌ می‌تواند به‌ علت‌ مشکل‌ در استخوان‌های‌ کوچک‌ موجود در گوش‌ میانی‌ که‌ صدا را انتقال‌ می‌دهند یا مشکل‌ در شاخه‌های‌ عصب‌ هشتم‌ مغزی‌ که‌ صدا را به‌ مغز انتقال‌ می‌دهند باشد. ‌بنابرین‏‌ دو نوع‌ ناشنوایی‌ وجود دارد:

ناشنوایی‌ انتقالی‌، که‌ در آن‌ استخوان‌های‌ کوچک‌ موجود در گوش‌ میانی‌ تخریب‌ می‌نوشند و صدا را انتقال‌ نمی‌دهند (اتواسکلروز). ناشنوایی‌ حسی‌ ـ عصبی‌، که‌ در آن‌ عصب‌ هشتم‌ مغزی‌ (عصب‌ شنوایی‌) اغلب‌ به‌ دلایل‌ ناشناخته‌ آسیب‌ می‌بینید. ناشنوایی‌ مختلط‌، شامل‌ هر دو نوع‌ ناشنوایی‌ انتقالی‌ و حسی‌ ـ عصبی‌

علایم‌ شایع‌:

در شیرخوار: پاسخ‌ ندادن‌ به‌ صداهای‌ محیط‌، خصوصاًً صداهایی‌ که‌ قاعدتاً باید شیرخوار را از جا بپرانند.

در افراد مسن‌: مشکل‌ داشتن‌ در افتراق‌ (گوش‌ دادن‌ انتخابی‌ به‌) صداهای‌ محیط‌ اطراف‌
وزوز گوش‌، سرگیجه‌، درد ، بلند کردن‌ صدای‌ رادیو یا تلویزیون‌

علل: ‌

مادرزادی‌ در اثر توارث‌ ژنتیکی‌ غالب‌ یا مغلوب‌

عفونت‌های‌ مزمن‌ گوش‌ میانی‌ یا گسترش‌ عفونت‌ به‌ گوش‌ داخلی‌

تولید موم‌ گوش‌ به‌ مقدار زیاد

اختلالات‌ رگ‌های‌ خونی‌، از جمله‌ بالا بودن‌ فشارخون‌

صدمه‌ به‌ سر

تومور

لخته‌های‌ خونی‌ که‌ به‌ رگ‌های‌ کوچک‌ تغذیه‌کننده‌ عصب‌ شنوایی‌ می‌روند.

مولتیپل‌ اسکلروز (ام‌.اس‌)

سیفلیس‌

اختلالات‌ انعقاد خون‌

عفونت‌ ویروسی‌ مثل‌ اوریون‌

قرار گرفتن‌ طولانی‌ مدت‌ در معرض‌ صداهای‌ ۸۵ دسی‌بل‌ یا قوی‌تر

بالا رفتن‌ سن‌. اکثر افراد بالای‌ ۶۵ سال‌ در شنیدن‌ صداهای‌ زیر (با فرکانس‌ بالا) مشکل‌
دارند^[۳۰].

داشتن کودکی ناشنوا، می ­تواند باعث تنیدگی و فشار روانی برای والدین و افزایش سطح مشکلات رفتاری و خانوادگی باشد. والدین ناشنوایی که کودک ناشنوا دارند، از وضع مناسب­تری نسبت به والدین شنوای کودکان ناشنوا برخوردارند. بدین ترتیب، والدین شنوای دارای کودکان ناشنوا در ارتباط با فرزندانشان دچار ناکامی می­شوند و این ناکامی در ارتباط، احتمالاً دلیلی برای این است که میزان بالاتری از تنیدگی را از خود، نشان می­ دهند همچنین باید توجه داشت که در حدود ۹۰ درصد کودکان ناشنوا، والدین شنوا دارند. از آنجا که بررسی­ های مختلف نشان نمی دهند که کودکان یا نوجوانان ناشنوا و نابینا ناسازگار هستند، ‌می‌توان نتیجه گرفت که نابینایی و ناشنوایی الزاماً همراه با ناسازگاری نیستند کانز فورس (۱۹۹۱) علت ناسازگاری افراد ناشنوا و نابینا را بیشتر به علت طرز برخورد جامعه با آنان می­داند. انسان موجودی اجتماعی است. او در اجتماع، به واسطه حضور ارتباط­های گوناگون، داشتن حامی و کاهش احساسات تنهایی، می ­تواند بسیاری از فشارهای زندگی­اش را تخفیف ببخشد و ‌بنابرین‏ به حمایتی که از سمت اجتماع باشد، نیاز دارد. حمایت اجتماعی به میزان برخورداری از محبت، همراهی و توجه اعضای خانواده، دوستان و سایر افراد تعریف شده است سارافینو، (۲۰۰۲ ) سلامتی شرط ضروری ایفای نقش­های اجتماعی است و بیماری، این شرط ضروری را نقض می­ کند ‌بنابرین‏، حمایت اجتماعی می ­تواند یکی از عوامل مؤثر در سلامت روان والدین کودکان استثنایی باشد (بحری و دیگران،۱۳۹۳: ۶)

۲ـ۹ـ تاریخچه کیفیت زندگی

1. 1. Meyer, J. P. & Herscovitch, L. (2001). Commitment in the workplace: Toward a general model. Human Resource Management Review, 11, 299-326.

1. 1. Parker, R. J. & Kohlmeyer-III, J. M. (2005). Organizational justice and turnover in public accounting firms: A research note. Accounting, Organizations and Society, 30, 357-369.

1. 1. Mohyeldin, Abubakr, and Suliman, .Tahir (2007), “Links Between Justice, Satisfaction and Performance in the Workplace: A Survey in the UAE and Arabic Context”, Journal of Management Development, 26, 294-311.

1. 1. Motowidlo, J. S. (2003), “Job Performance”, Handbook of Psychology”. Industrial and Organizational Psychology, 12, 39-55.

1. 1. Parker,P.J&Kohlmeyer,J.M(2005). “Organizational Justice and Turnover in Public Accounting Firms: a Research Note”,Accounting, Organizations and Socity, Vol 30, pp:357-369

1. 1. Robbins, S.P(2001).“Organizational Behavior”,New Dehli. Prentice Hall, Inc

1. 1. Rupp,D.E&Cropanzano,R(2002).“The Mediating Effects of Social Exchange Relationships in Predicting Workplace Outcomes from Multfoci Organizational Justice”, Organizational Behavior and Human Decision Processes , Vol 89 ,pp: 925-946

1. 1. Tatum, B.C. & Eberlin, R.J.(2008), The Relationship Between Organizational Justice and Conflict Style. Journal of Business Strategy Series, Vol. 9, pp. 297- 305.

1. 1. Scandura,T.A(1999).“Rethinking Leader-Member Exchange: an Organizational Justice Perspective”, Leadership Quarterly .Vol 10, 25-40

1. Spector . P.I.(2000).percerred control by employess :ametaanalysis of studies concerning autono my and participation at work . Human Relation 39:1005-10 , 16.

The relationship of organizational justice and organizational commitment with job performance in insurance industry of Guilan province

Abstract:

Since organization is a social system that its life and stability are dependent on the strong link between its constituent elements. Justice is one of the most important factors affecting the survival of the organization and keeps it in a long time. So the concept of justice in the organization theory has been special attention. On the other hand, many researchers believe that a loyal and committed worker is likely to be a productive employee.

Also job performance is one of the most important factors in every organization. In fact refers to set of behaviors that are associated with the job, People themselves develop, or to amount of product and the return refers.

This study aims to investigate understanding organizational justice at work and based on how organizational justice could lead to creation of organizational commitment and job performance. According to information given in this study on 181 people of insurance industry employees has performed; attempt to potential contact from viewpoint of importance, The nature of organizational justice, commitment, and job performance in the insurance industry Guilan province using field and distributed questionnaire assessed. The results that were obtained from the survey data indicate that there is a significant positive relationship between organizational justice and organizational commitment. It is also shown that organizational justice on job performance and organizational commitment on job performance is affected

Samereh Ashouri Chirani

1. 1. Robbins ↑

1. 1. Allen&Meyer ↑

1. 1. Nyvastvrm& Davis ↑

1. 1. Cunter ↑

1. 1. Mitchell ↑

1. 1. Souter Envy ↑

1. 1. . Cronbach’s Alpha ↑

1. 1. Structural Equation Modeling ↑

1. 1. Root Mean Square Error of Approximation ↑

1. 1. Comparative Fit Index ↑

1. 1. Non-Normal Fit Index ↑

1. 1. Normal Fit Index ↑

گردشگران بار اول، اطلاعاتی ‌در مورد شرایط، امکانات و داشته های مقصد مورد نظر ندارند و برای اولین بار این مسایل را تجربه می‌کنند.اما گردشگران تکراری با مقصد آشنا هستند و گاهی علاقه مندند که تجارب خوش گذشته را تکرار نمایند و یا از جاذبه های دیگر موجود در مقصد، که در سفر گذشته فرصت دیدار از آن را نداشته اند، بازدید نمایند.این دو گروه باید انگیزه های متفاوتی برای سفر داشته باشند، که بر رفتار و رضایت خاطر حاصل از تجربه ی عملی آن ها در مقصد تاثیر می گذراند (راکتیدا،۲۰۰۹).

اینک در چارچوب مطالعات خاص صنعت گردشگری که موضوع تکرار تجربه سفر و رضایت مشتری را مد نظر قرار می‌دهند،نیز می باید به برخی موارد پرداخته شود.

کوزاک و رمینگتون^[۷۹]، تجارب و ادراک گردشگران را اساس انتخاب آن ها ‌در مورد مقصد گردشگری می دانند.آن ها چنین بیان می دارند که رضایت حاصل از سفر به یک مقصد با تمایل تکرار سفر به آن مقصد و با پیشنهاد آن مقصد به دیگران ارتباط دارد. در مطالعه کوزاک و رمینگتون اشاره شد که بازدیدکنندگان تکراری نسبت به بازدید کنندگان بار اول جنبه هایی از مقصد را رضایت بخش تر استنباط می‌کنند (کوزاک و رمینگتون،۲۰۰۰).

در مطالعه دیگر، چنین اشاره شده است که بازدیدکنندگان مرتبه اول در مقایسه با بازدیدکنندگان تکراری تصویر ذهنی و همچنین رضایت متفاوتی از یک مقصد گردشگری دارند.تصویر ذهنی استنباط شده شامل خود محصول،نگرش و برخورد کارکنان بخش گردشگری با بازدیدکنندگان و محیط است.آن ها اشاره کرده‌اند که آشنایی و آگاهی نسبت به مقصد گردشگری،تصویر استنباط شده از آن مقصد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.یعنی کسانی که نسبت به یک مقصد آشنایی دارند (به دلیل تجربه) تصویر ذهنی مثبت تری از آن مقصد داشته و همچنین علاقه بیشتری برای بازدید از آن محل دارند.در این مطالعه ، نشان داده شده که تجربه ی قبلی سفر به یک مقصد، رضایت بازدیدکنندگان را در سفر بعدی و احتمال تکرار سفر توسط ایشان را تحت تأثیر قرار می‌دهد (رنجبریان و زاهدی،۱۳۸۶).

بیشتر گردشگران بین‌المللی، وقتی که برای بار اول به یک مقصد گردشگری وارد می‌شوند،از آنچه که در مقصد در انتظار آن هاست درک محدود و نامشخصی دارند، ‌بنابرین‏ کسب آگاهی بیشتر مستلزم پی جویی و درک از جانب گردشگر است. از جهت دیگر گردشگر از نظر میزان علاقه برای اکتشاف و کسب تجربه جدید متفاوت اند. و این نکته بر میزان رضایت آن ها تأثیر می‌گذارد(تسی و کروتس^[۸۰]،۲۰۰۵).چارچوبی که پلاگ ارائه داده است می‌تواند راه حلی برای این مسئله باشد،او شخصیت افراد را روی یک طیف مورد مطالعه قرار داده،که در یک سوی این طیف افراد درون گرا هستند.این دسته افراد نسبت به مسایل قابل پیش‌بینی و مشخص عکس العمل مثبت تری دارند.جانب دیگر این طیف،افراد برون گرا قرار دارند که ماجراجو و کنجکاو بوده و میل زیادی برای اکتشاف دارند.بر اساس مطالعه پلاگ، افراد اغلب تعادلی بین این دو عامل ایجاد می‌کنند (پلاگ،۲۰۰۱).

بر اساس نظریه ی سطح انگیختگی بهینه نیز می توان مسئله بالا را توضیح داد. آن دسته از افراد که از سطح انگیختگی پایینی برخوردارند، به دنبال انتخاب هایی هستند که ریسک کمتری دارد و به همین سبب محل های تکراری، رضایت بیشتری برای آن ها فراهم می‌کند. از جهت دیگر افرادی که از سطح انگیختگی بالایی برخوردارند، محل های جدید،غذاهای جدید و مسایل چالش برانگیز، موجب رضایت بیشتری برای آن ها می شود.

اما نکته دیگر که باید بدان توجه داشت ، انگیزه تکرار سفر به یک مقصد گردشگری است در ادامه پنج دلیل مورد اشاره آمده است :

1. 1. کاهش ریسک تجربه های نامطلوب؛

1. 1. اطمینان از نوع افرادی که با ان ها برخورد خواهند داشت؛

1. 1. ایجاد ارتباط عاطفی با زمان کودکی؛

1. 1. تجربه جنبه هایی از مقصد که در سفر قبلی فرصت آن فراهم نشده است ؛

1. همراهی برای آشنا کردن دیگران نسبت به مقصدی که موجب تجربه ی رضایت بخش برای گردشگر شده است (رنجبریان و زاهدی،۱۳۸۶).

مطالعاتی وجود دارد که ارتباط مستقیم بین “رضایت” و “وفاداری” گردشگر را از مقصدی که به آن سفر ‌کرده‌است نشان می‌دهد. در ذیل به تعدادی از آن ها اشاره می شود:

اوپرمان^[۸۱](۲۰۰۰) ، وفاداری به مقصدِ (اشتیاق بازگشت گردشگر به مقصدی که قبلاٌ از آن دیدن ‌کرده‌است) ساکنین نیوزیلند را ‌در مورد سفر به استرالیا مورد بررسی قرار داد. از افراد مورد بررسی ‌در مورد تعداد مسافرت هایشان به استرالیا در طول ۱۰ سال گذشته (۱۹۸۵-۱۹۹۵) سوال شد. نتایج تحقیق نشان داد که افراد مورد بررسی ۴ الی ۵ بار در طول این زمان به استرالیا سفر کرده‌اند که نشان دهنده وفاداری آن ها به مقصد یا اشتیاق سفر دوباره آن ها به مقصد بوده است(اپرمان،۲۰۰۰).

یون و ایسال^[۸۲] (۲۰۰۵)، اثرات انگیزه و رضایت را بر وفاداری به مقصد مورد مطالعه قرار دادند. نتیجه مطالعه رابطه مستقیم بین رضایت از تجربه سفر و وفاداری به مقصد را نشان داد. انگیزه های کششی رضایت را کاهش می‌دهند. انگیزه های رانشی برای رضایت سفر اهمیتی ندارند اما برای مقصد مهم اند.فاکتورهای انگیزه های رانشی عبارتند از: هیجان انگیز بودن سفر، دانسته ها/آموزش، آرامش، موفقیت، با هم بودن خانواده، ایمنی/سرگرمی و دور از خانه بودن/بینش.

فاکتورهای انگیزه های کششی عبارتند از: جو مدرن/فعالیت های مدرن، فضای وسیع، آب و هوای پایدار، مناظر طبیعی، فرهنگ متفاوت، تمیزی/خرید، غذای محلی/ فعالیت های شبانه، شهر یا روستای جالب و جذاب و ورزش های آبی (یون و ایسال،۲۰۰۵).

نتایج مطالعات کازاک و رمینگتون (۲۰۰۰)، نشان داد که سه متغیر رضایت کلی، احتمال بازدیدهای بعدی و احتمال توصیه بازدید مقصد به دیگران به میزان زیادی توسط خصوصیت های مقصد تحت تأثیر هستند. این خصایص عبارتند از: ارزش کلی پول، استاندارد کیفی وسایل رفاهی، سطح خدمات رفاهی، احساس امنیت و ایمنی، مهمان نوازی، پاکیزگی، بهداشت و تنوع و کیفیت غذا.این مطالعه نشان داد که لزوماًٌ گردشگران راضی دوباره از مقصد بازدید نمی کنند اما باز هم با پیام های دهان به دهان مثبت امکان جذب گردشگران بعدی به مقصد مورد نظر وجود دارد (کوزاک و رمینگتون،۲۰۰۰).

بیگن^[۸۳] و همکارانش (۲۰۰۱)، دریافتند که درک وجه استنباط شده از مقصدگردشگری مقدمه ای از درک کیفیت، بهداشت، قصد بازگشت و اشتیاق برای توصیه مقصد سفر به دیگران می‌باشد. کیفیت به عنوان فاکتوری است که عامل ایجاد رضایت و اشتیاق بازگشتن به مقصد است و رضایت می‌تواند منجر به توصیه مقصد به دیگران باشد. با این وجود هیچ رابطه ای بین “رضایت برای بازدید دوباره” و “توصیه مقصد به دیگران” وجود ندارد (بیگن و همکارانش،۲۰۰۱).

1. 1. united nations world tourism organization ↑

1. 1. lumsdon ↑

1. 1. Biston ↑

1. 1. Gron Rose ↑

1. 1. Shostek ↑

1. 1. Enright &newton ↑

1. 1. Push factors ↑

1. 1. Pull factors ↑

1. 1. Chuck& sola ↑

1. 1. Boniface ↑

1. 1. Santiago del Compostella ↑

1. 1. Canterbury ↑

1. 1. Rome ↑

1. 1. Comic ↑

1. 1. Hawkins & Hadman ↑

1. 1. Schmool ↑

1. 1. Brock & Hanor ↑

1. 1. thomas ↑

در عرصه ی جهانی نیز سازش از چنان اهمیّتی برخوردار است که ، نظام حقوقی موسوم به نظام حقوقی کشورهای خاور دور ( که شامل کشورهایی همچون : چین ، ژاپن ، مغولستان ، کره و … می شود. ) را ایجاد ‌کرده‌است . تربیت اجتماعی و خلق و خوی ملّی این کشورها اقتضا می‌کند که در وهله ی نخست ترجیح می‌دهند با توسل به میانجی گری و سازش، اختلافات فی مابین را حل کنند و تنها در صورت عدم حصول نتیجه از این راه ، به ناچار به دادگاه مراجعه و طبق قانون فصل خصومت نمایند.( واحدی ، ۱۳۸۹ ،ص۷۵ ).

سوالات تحقیق

سوالات تحقیق به شرح زیر می‌باشد :

۱- آیا سازش در هر مقطعی از دادرسی امکان پذیر است ؟

۲- در صورت تحقق سازش در مرحله تجدیدنظر تکلیف رأی بدوی چیست ؟

۳- آیا سازش در مرحله اجرای حکم امکان دارد ؟

۴- آیا گزارش اصلاحی محاکم خارجی در ایران قابل اجراست ؟

۵- آیا سازش در امور حسبی امکان دارد ؟

فرضیه های تحقیق

فرضیه های طرح شده عبارتنداز :

۱- با توجه به عدم منع قانون گذار در هر مقطع از دادرسی ، سازش امکان پذیر است .

۲- در صورت سازش در مرحله تجدیدنظر ، همان مرجع ، رأی بدوی را نقض و در گزارش اصلاحی به آن

اشاره می‌کند .

۳- سازش در مرحله اجرای حکم امکان پذیر است .

۴- گزارش اصلاحی محاکم خارجی به عنوان سند رسمی ، در ایران قابل اجراست .

۵- با توجه به معنای سازش که مسبوق به اختلاف است ، اصولاً سازش در امور حسبی ممکن نیست .

جنبه نوآوری تحقیق

سازش در حقوق ایران دارای شناسنامه ای به نام عقد صلح است و زیر بنایی عقیدتی در حل و فصل اختلافات و دعاوی دارد ، نحوه ی اجرای این عقد در بستر دادرسی را می توان از نوآوری های این تحقیق دانست .

هدف تحقیق

اهمیّت سازش در تعلیمات دینی ما و پراکندگی موجود در قواعد و مقررات مربوط به سازش ، ما را بر آن داشت تا با تحقیق و جمع‌ آوری سوابق فقهی و قانونی آن در منبعی مستقل تحت عنوان « سازش وجایگاه آن در حقوق ایران » با دقت بیشتری نسبت به مسائل مربوط به آن بپردازیم و در حد توان به پرسش هایی که در خصوص سازش قابل طرح است پاسخ گو باشیم . با توجه ‌به این که بحث سازش نشأت گرفته از توافق و رضایت طرفین اختلاف است ، در نتیجه آن ها صرفاً در مسائلی که حق دخل و تصرف دارند ، می‌توانند سازش کنند . به همین دلیل است که غالب مطالب این نوشتار نیز مربوط به امور حقوقی می‌باشد که اشخاص در آن آزادی عمل بیشتری دارند .

کاربران تحقیق

مباحث طرح شده در این تحقیق می‌تواند توسط قضات ، وکلا ، دانشجویان رشته حقوق و حتی اشخاصی که در حوزه ی حقوق تحصیل نکرده اند ، مورد استفاده قرار گیرد .

معرفی و توجیه پلان

این پایان نامه دارای دو فصل است ؛ فصل اول ، مشتمل بر هشت مبحث به نکات کلّی و عمومات مربوط به قواعد سازش پرداخته که به طور مختصر شامل : مفهوم و ماهیت سازش ، پیشینه دینی و قانونی سازش ، شرایط عمومی که جهت تحقق سازش ضروری است ، دعاوی که سازش در آن ها مجاز است ، بررسی امکان یا عدم امکان دخالت شخص ثالث ، نقش قضات و وکلا در تحقق سازش و تدابیری که از سوی مقنن برای سازش در دعاوی خانوادگی در نظر گرفته شده است .

در فصل دوم به طور اختصاصی ، به بررسی سازش در نظام حقوقی ایران پرداخته و مبحث دوم این فصل را با بیان نکاتی ‌در مورد گزارش اصلاحی به پایان رسانده ایم .

فصل اول: کلّیات در مفهوم ، ماهیت و پیشینه سازش

در این فصل به مباحث کلّی و عمومات مربوط به سازش ‌پرداخته ایم ؛ ابتدا به بررسی مفهوم و ماهیت آن پرداخته و سپس پیشینه فقهی و قانونی آن را مورد بررسی قرار داده ایم . در مبحث چهارم شرایطی که برای درخواست و تحقق سازش ضروری است را مورد بحث قرارداده ؛ در مبحث پنجم ‌به این موضوع پرداخته ایم که چه دعاوی قابل مصالحه و سازش هستند و کدام یک با ممنوعیت یا محدودیت روبرو می‌باشند . امکان یا عدم امکان دخالت شخص ثالث در رسیدگی اصلاحی را در مبحث ششم بررسی کرده و در مبحث هفتم به نقش قضات و وکلا در تحقق سازش پرداخته ایم. در پایان نیز تدابیری که قانون‌گذار برای ایجاد سازش در دعاوی خانوادگی پیش‌بینی نموده را اشاره نموده ایم .

مبحث اول: مفهوم وماهیت سازش

در این مبحث به شناخت واژه سازش می پردازیم که لازمه ی این شناخت دانستن مفهوم و ماهیت آن می‌باشد.

گفتار اول: مفهوم سازش

در شناخت هر لفظی ابتدا ضروری است که معنا و مفهوم آن در منابع واژه نگاری فارسی مورد توجه قرار گیرد و بعداز آن در علم خاصّی که مورد مطالعه است نیز به بررسی معنای اصطلاحی آن پرداخته شود . به همین علّت ما نیز برای بررسی مفهوم سازش آن را از لحاظ لغوی و اصطلاحی تعریف می‌کنیم .

بند اول : مفهوم لغوی سازش

سازش^[۱] در لغت به معنای سازگاری ، صلح ‌و آشتی ، حسن سلوک و اتفاق و پیوستگی آمده است .( معین، ۱۳۵۷، ج۲ ،ص۱۷۹۳) .

بند دوم : مفهوم اصطلاحی سازش

در قوانین ایران تعریفی از سازش ارائه نشده است ، ولی اساتید حقوق آن را اینگونه تعریف کرده‌اند : « تعیین تکلیف اختلاف مدنی از طریق توافق بین طرفین ، سازش نامیده می شود . »( جعفری لنگرودی،۱۳۹۱، ج۳ ،ص۲۱۲۰ ).

سازش به معنی موافقت و هماهنگی بین دو طرف دعواست که به صورت داوطلبانه در داخل یا خارج از دادگاه و به منظور پایان دادن به شکایت و دعوای موجود بین طرفین صورت می پذیرد.( مهاجری ، ۱۳۹۱ ، ج۲ ،ص۲۳۷ )

‌بنابرین‏ ، به توافق و قراردادی که طرفین اختلاف برای پایان دادن به دعاوی و اختلافات خود منعقد نموده و ملزم به اجرای مفاد آن می‌گردند ، سازش می‌گویند .

گفتار دوم: ماهیت سازش

وقتی طرفین اختلاف از مواضع قبلی خود عقب کشیده و سعی در مصالحه و پایان دادن اختلافات می‌کنند و در این راه ، زمانی که قبل و یا بعداز اقامه دعوا ، یکی از طرفین خواهان سازش با طرف مقابل خود می شود ؛ در واقع گام‌های مقدماتی جهت انعقاد یک عقد برداشته شده است .

بعد از انجام مذاکرات اصلاحی، بحث و ارائه نظرات و پیشنهادات و در نهایت در صورت توافق طرفین و تحقق سازش بین آن ها در حقیقت یک عقد منعقد می‌گردد ؛ عنوانی که می توان برای این عمل حقوقی برگزید، عقد صلح می‌باشد .

تعریف صلح در کتاب‌های مشهور فقه نیز نشان دهنده آن است که مفهوم صلح از هدف اصلی آن، یعنی توافق، تسالم و سازش سرچشمه می‌گیرد . می توان گفت از میان اقسام صلحی که در قانون مدنی به آن اشاره شده است، صلح در مقام رفع تنازع با عنوان سازش در قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت دارد . ( برای دیدن نظر موافق ر ک: کاتوزیان، ۱۳۶۸، ص۳۰۳ ؛شمس، ۱۳۹۱، ج۳ ، ص۴۹۷ )

این امر از الفاظ به کار برده شده در قانون آیین دادرسی مدنی قابل استنباط است :

ماده ۱۷۸ ق.آ.د.م مقرر می‌دارد که :« در هر مرحله از دادرسی مدنی طرفین می‌توانند دعوای خود را به طریق سازش خاتمه دهند .»

ماده ۱۸۶ ق.آ.د.م بیان نموده :« هرکس می‌تواند ‌در مورد هر ادعایی از دادگاه نخستین به طور کتبی درخواست نماید که طرف او را برای سازش دعوت کند .»

Extradition shall not be granted under this treaty in any of the following circumstances: (1) When the offense for which the extradition is requested is a political offense or when it appears that the request or extradition is made with a view to prosecuting, trying,or punishing the person sought for a political offense.

Extradition Treaty, Mar, 3. 1978, U.S. –Japan, art. IV, s 1 (1), 31 U.S.T., 892,895-96 (entered into force Mar. 26, 1980):, I.A.Shearer, Extradition in international Law (UK: Manchester,1970) at 166-93; Marjorie Whiteman, 6 Digest of International Law (US: U.S. Department of State, 1968) at 15.

در قضیه کاویکInre Kavic, Bjelanovic and Arsenijevic (Swiss Federal) Tribunal (1952); )

(Joyner, op. Cit at 242دادگاه سویس رأی داد که هواپیما ربایی و به مخاطره انداختن جان مسافر و خدمه، با اینکه اعمال جنایتکارانه به حساب می­آیند ولی در صورتی که با هدف فرار از یک کشور کمونیستی و رسیدن به آزادی واقع شوند ممکن است جرم سیاسی تلقی شود. همچنین در قضیه مونیز دادگاه انگلستان اظهار داشت جرمی سیاسی تلقی می­ شود که مجرم آن عضو حزبی از احزاب مخالف کشور مذبور باشد و عمل او نیز علیه دولت صورت گرفته باشد. ↑

1. 1. . Council of Europe, European Convention on the Suppression of Terrorism, Strasbourg, 27January 1977. ↑

1. 1. . Mark W. Lavin, “Cuban Hijackers and the United States: the Need for a Modified aut dedere aut judicare Rule”۳۲ Colum.J. Transat’ ۱ L. 133 at 138 -39. ↑

1. 1. .The Times, January 17, 1987, p. 7. Col. 8. ↑

1. 1. .Bin Cheng. “Aviation, Criminal Jurisdiction and Terrorism: the Hague Extradition/ Prosecution Formula and Attacks at Airports” in B. Cheng & E.D. Brown, eds. Contemporary Problems of International Law: Essays in Honour of George Schwarzenberger on His Eightieth Birthday, (Sydney: The Law Book Company Ltd, 1988) 25 at 26-28. ↑

1. 1. . ماده ۹ کنوانسیونلاهه. ↑

1. 1. . همان ماده ۱۱٫ ↑

1. 1. . ماده ۳ قانون هواپیمایی کشوری جمهوری اسلامی ایران نیز همین موارد را جرم شمرده است. ↑

1. 1. . K.C.A. (1969 -70), at 23867; Bin Cheng, op. cit. at 17. ↑

1. 1. . Las Palmas. ↑

1. 1. . Canary. ↑

1. 1. . Bin Change, op. cit. at 17. ↑

1. 1. . فرودگاه بین ­المللی اسنوبگا (Esenboga) در نزدیکی شهر آنکارا، ترکیه قرار دارد. ↑

1. 1. .K.C.A. (1977), pp. 28402-3; Bin Cheng, op. cit. at 27. ↑

1. 1. . K.C.A. (1985), p. 33749; Bin Cheng, op. cit. at 28. ↑

1. 1. . بند ۲ ماده کنوانسیون مونترال. ↑

1. 1. . همان، ماده ۳٫ ↑

1. 1. . همان، ماده ۵٫ ↑

1. 1. . همان، ماده ۱۰٫ ↑

1. 1. . Indictment, United States v. Abdel Basset Ali al- Megrahi, F. Supp. (D.D.C.19) (No. CR- 91-645) (filed Nov. 14. 1991), reprinted as annex in U.N.Doc.A/46/831 (1991).U.N.Doc. s/23317 (1991). ↑

1. 1. . Paul Lewis, Libya Unyieldding Despite U.N. Demand, N.Y.Times, Jan.22, 1992, at A8. ↑

1. 1. . S.C.Res. 731, U.N.SCOR, 3033rd mtg, U.N. Doc. S/23574 Times, reprinted in 31 I.L.M.731-33(1992). The Security Council unanimously passed Resolution 731. Ibid. at 731. ↑

1. 1. . S.C.Res. 748, U.N.SCOR, 3063d mtg., U.N.Doc. S/23574 Times, reprinted in 31 I.L.M.749(1992). The Security Council adopted Resolution 748 by a 10 to 0 vote, with 5 abstentions. Ibid at 749. ↑

1. 1. . Christopher C.Joyner and Wayne P. Rothbaum “Libya and the Aerial Incident at Lockerbie: what Lessons for International Extradition Law?” ۱۴ Mich. J. Intl’ L. 222 winter, 1993 at 235 -39.در حالی که ادعای لیبی در حقوق بین ­الملل ممکن است معتبر باشد، شورای امنیت با صدور قطعنامه­های ۷۳۱ و ۷۴۸ ملاحظات جدیدی را برای حقوق بین ­الملل استرداد ایجاد نمود. برخلاف رویه گذشته و علی­رغم رسایی عرف بین ­الملل در زمینه استرداد مجرمان، شورای امنیت تصمیم گرفت امتناع لیبی از تسلیم اتباعش را، مطابق بخش هفتم منشور سازمان ملل، به عنوان تهدید علیه صلح قلمداد کند. بجز مواد معاهده مونترال ‌در مورد استرداد یا مجازات مجرمان، قاعده دیگری وجود ندارد که لیبی را از حق امتناعش برای استرداد مجرمان تبعه خود باز دارد. به موجب اصل «یا محاکمه کن یا مسترد بدار» چنانچه کشوری که مجرمان را در اختیار دارد، حسن نیت خود را برای مجازات مجرمان نشان دهد، استرداد ضرورتی نخواهد داشت.
      صدور قطعنامه شماره ۷۳۱ شورای امنیت سازمان ملل در خصوص الزام دولت لیبی به انعطاف سریع و مؤثر در مقابل تقاضاهای انگلیس و آمریکا، (یعنی استرداد مجرمان، افشای اطلاعات مربوط به آنان، تسهیل دسترسی به شهود و پرداخت غرامت) نشان می­دهد که شورای امنیت به سیستم قضایی لیبی یا حداقل نسبت به دولت آن بی­اعتماد بوده است.

      دولت لیبی با استدلال بر اینکه وزیر دادگستری سابق لیبی مواد منفجره را خریده و در اختیار متهمان قرار داده و دولت فعلی نقشی در آن نداشته است، نتوانست نظر جامعه بین ­المللی را به نفع خود متقاعد نماید. تصمیم شورای امنیت نشان داد که در نظر داشته است لیبی را از محاکمه اتباع خود بازدارد. البته با توجه به عدم اعتماد جامعه بین ­الملل نسبت به دولت لیبی، محاکمه و مجازات مجرمان به وسیله آن کشور غیرممکن بود.

      شورای امنیت با صدور قطعنامه شماره ۷۴۸، دولت را به دلیل عملی مجازات نمود که تاکنون در حقوق بین ­الملل مجاز شمرده می­شد. از این رو اعتراض به اینکه قطعنامه­های ۷۳۱ و ۷۴۸ شورای امنیت، حقوق بین ­الملل عرفی و معاهدات چند جانبه را نقض کرده، منصفانه است و تضاد میان روش معمول در میان کشورها و تصمیمات شورای امنیت کاملاً آشکار است. مجمع عمومی سازمان ملل ممکن است در روش معمول در جامعه بین ­الملل تغییراتی به وجود آورد. اما تصمیمات مجمع عمومی سازمان ملل یا شورای امنیت را که برخلاف عرف یا پیمان­های بین­­المللی است، چگونه بایستی توجیه کرد؟ ‌می‌توان ادعا نمود که تصمیمات شورای امنیت، مقررات بین ­المللی ‌در مورد انهدام هواپیمای کشوری و قابلیت تأثیر معاهده مونترال را زیر سؤال برده است.