بیان مسئله

به تعویق انداختن رضامندی^[۳] ابتدا توسط میشل^[۴] و همکاران (۱۹۶۵ به نقل آیدوک^[۵] و میشل۲۰۰۰) مطرح گردیده بر اساس آزمایش آن ها کودک در زمینه انتخاب پاداش به دو صورت مختلف عمل کنند. ۱) دریافت پاداش به صورت فوری اما کوچک و بی ارزش ۲) دریافت پاداش با تأخیر زمان اما بزرگ و با ارزش آن ها در این آزمایش دریافتند که با تأخیر انداختن رضامندی، یعنی توانایی و اراده فرد در تأخیر انداختن رضایتمندی های فوری و کم ارزش در برابر رضایتمندی های با تأخیر و با ارزش با سطح هوش فایق آمدن بر وسوسه محرک ها مسئولیت اجتماعی و پیشرفت کودکان پیش دبستانی رابطه مثبت و معنادار دارد ( میشل و همکاران، ۱۹۹۶). چون این پژوهش ها به کودکان مربوط است. می توان ‌در مورد کاربرد نتایج آن برای رشد بعدی شخصیت تردید کرد.

‌بنابرین‏ میشل و همکاران (۱۹۸۹؛ به نقل از بیمبنتی^[۶]، ۲۰۰۹) این سوال را با مرتبط کردن نمرات تأخیر رضامندی کودکان با توانایی‌های شناختی و اجتماعی آن ها در نوجوانی در طول مدتی حدود ده سال آزمون کردند و نشان دادند کودکانی که دارای توانایی به تأخیر انداختن رضامندی بودند نسبت به کودکانی که چنین مهارتی نداشتند در سنین نوجوانی از توانایی‌های اجتماعی، تحصیلی خودکنترلی بالاتری برخوردار بودند. همچنین آیدوک و همکاران ( ۲۰۰۱، به نقل از آیدوک و همکاران ۲۰۰۷) در یک دوره پیگیری بعد از بازگشت سی سال نشان دادند جوانانی که دارای توانایی تأخیر انداختن رضایتمندی هستند در زندگی در برابر استرس و ناکامی ها به راحتی مقابله می‌کنند .

بیمنتی ( ۲۰۰۸) تأخیر در رضامندی به دانش آموزان کمک می‌کند ۱) تا به طور فعال دانش را خلق کنند ۲) بر تکالیف خود تمرکز داشته باشند ۳) اهداف با ارزش را دنبال کنند. ۴) موفقیت‌های تحصیلی کسب کنند ۵) از اهمال کاری تحصیلی جلوگیری می‌کند. دانش آموزانی که دارای ویژگی تأخیر در رضامندی تحصیلی هستند از راهبرد شناختی همچون بسط، سازماندهی قرین راهبرد ها و فراشناختی همچون برنامه ریزی خود نظارتی و خود نظم دهی به ویژه راهبردها مدیریت منابع از جمله تنظیم زمان استفاده می‌کنند .( بیمنتی و همکاران، ۲۰۱۱). همان طوری که گفته شد تأخیر و رضامندی تحصیلی دانش آموزان می‌تواند از بروز اهمال کاری تحصیلی در بین آنان جلوگیری کند.

کرتون ( ۱۹۶۷،۱۹۸۹) سبک شناختی نوگریز یا پذیرنده – نوگرا – پژوهنده را به عنوان یک شیوه ترمیمی افراد از نحوه برخورد با تغییر و تحولات. حل مسائل تصمیم گیری و استفاده از خلاقیت شان مطرح کرد این سبک شناختی اساساً به وجود دو سبک تصمیم گیری و حل مسئله در افراد اشاره دارد. به اعتقاد کوتون ( ۱۹۸۹)، افراد نوگریز یا پذیرنده تمایل دارند کارها و وظایف خود را همواره به نحو بهتری انجام دهند در صورتی که افراد نوگرا یا پژوهنده می کوشند با نوآوری کارها را به گونه متفاوت انجام دهند به بیان دیگر افراد نوگریز فضا و بستر مسائل موجود را پذیرفته و در ارائه راه حل و تصمیم گیری ها غالباً شیوه ها معمول را اتخاذ می‌کنند در حالی که افراد نوگر، زمینه وسایل موجود را به چالش می کشند و سعی دارند راه حل های تازه ارائه دهند. افراد نوگریز به طور کلی دارای ویژگی ها زیر هستند ۱) برای انجام هر چه بهتر کارها دغدغه ی فراوان دارند. ۲) برای حل مسائل می کوشند تا طرح مسئله ۳) قابل اعتماد و سازمان یافته و منضبط اند ۴) رویکردی روشن و هدفمند به تکالیف دارند ۵) متفکر و همگرا هستند ۶) شیوه ها و ساختارهای اثبات شده را دنبال می‌کنند ۷) عمدتاًً تأیید کننده هستند و با احتیاط قواعد و قوانین را به چالش می کشند. در مقابل افراد نوگرا عمدتاًً دارای ویژگی های زیر می‌باشند: ۱) به گوناگونی و تنوع در انجام کارها می اندیشند ۲) برای یافتن مسائل تازه تلاش می‌کنند تا صرفاً حل خود مسأله ۳) رویکردی تصادفی و نا منظم به تکالیف دارند ۴) متفکر واگرا هستند ۵) به موقعیت های ساختار یافته گرایش دارند ۶) بیشتر اهل چالش اند تا تأیید کننده ۷) آرمان گرا و غیر قابل پیش‌بینی اند( به نقل از اسد زاده ،۱۳۹۱).

از سبک شناختی نوگریز و نوگرا در رابطه موقعیت آموزشی مختلف چگونگی به تعویق انداختن اهداف خود بلندمدت و چه کوتاه مدت ، چگونگی حل مسأله ، میزان تلاش و کوشش دانش آموزان در فرایند یادگیری و هم چنین بر نحوه تدریس معلمان و دبیران تأثیر می‌گذارد. و می توان رابطه بین سبک شناختی نوگریز و نوگرا با تأخیر و رضامندی و اهمال کاری دانش آموزان پیدا کرد و دانش آموزانی که سبک شناختی نوگرا در آن ها وجود ندارد به طور فعال دانش را خلق می‌کند و برتکالیف خود تمرکز داشته و اهداف باارزشی را دنبال می‌کنند و میزان رضامندی تحصیلی آنان به مراتب نسبت به کسانی که از سبک شناختی نوگریز یا پذیرنده استفاده می‌کند بالاتر است و بالعکس. و همچنین دانش آموزان با کسب شناختی نوگرا یا پژوهنده درانجام تکالیف تلاش و کوشش زیادی به خرج می‌دهند و به راحتی تسلیم موانع نمی شوند و از راهکارها و شیوه های گوناگون برای حل کردن مسائل بهره می‌برند و از اهمال کاری و سستی درانجام تکالیف درسی پرهیز می‌کنند. و دانش آموزانی که کسب شناختی نوگریز و پذیرنده همیشه به دنبال جواب ها و راه حل های از پیش آماده هستند و در جریان آموزشی منفعل و اهداف و ارزش های تحصیلی را سبک و سنگین نمی کنند و تلاش و توانایی خود را محدود به ساختار و تعریف شده تکالیف و اهداف تحصیلی می دانند.با توجه به مطالب فوق الذکر پژوهشگر در پژوهش حاضر به دنبال بررسی رابطه بین سبک های شناختی (نوگریز یا پذیرنده- نو گرا یا پژوهنده) با تأخیر رضامندی و اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان آبدانان می‌باشد.

اهداف پژوهش :

هدف اصلی:

• بررسی رابطه بین سبک شناختی نوگریز یا پذیرنده ونوگرا یا پژوهنده با تأخیر رضامندی و اهمان کاری تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان آبدانان در سال تحصیلی ۱۳۹۳-۱۳۹۲

اهداف فرعی :

سازمان شخصیت مرزی

سازمان شخصیت مرزی با این موارد مشخص می‌گردد: شکل گیری هویت پاتولوژیک (آشفتگی هویت)، عملیات دفاعی ابتدایی، و درجات متفاوت پاتولوژی سیستم‌های ارزشی درونی شده در موقعیت واقعیت سنجی کاهش یافته اما هنوز تا حدی حفظ شده، کاهش ظرفیت ارزیابی ظریف و اجتماعی فرایندهای بین فردی به ویژه در موقعیت روابط صمیمانه تر. این سطح سازماندهی شخصیت که شامل همه اختلالات شدید شخصیت است، در کار بالینی دائما با آن‌ ها مواجهیم. اختلالات تیپیک شخصیت که اینجا مدنظر هستند، اختلال شخصیت مرزی، اسکیزویید و اسکیزوتایپال، اختلال شخصیت پارانویید، اختلال شخصیت هیپومانیک، هیپوکندریازیس (سندرمی که بسیاری از ویژگی‌های مجموعه اختلال شخصیت را دارا است)، اختلال شخصیت خودشیفته (شامل خودشیفته بدخیم)، و اختلال شخصیت ضداجتماعی هستند. شخصیت ضداجتماعی، سندرم خودشیفته بدخیم، و بسیاری از شخصیت‌های خودشیفته، به واسطه پاتولوژی معنادار سیستم‌های ارزشی درونی شده مشخص می‌گردند (کلونینجر،۲۰۰۰). از دیدگاه بالینی، سندرم آشفتگی هویت، ویژگی‌های غالب سازمان شخصیتی مرزی و ‌بنابرین‏، اختلالات شدید شخصیت به عنوان یک گروه را نشان می‌دهد. به ویژه، در بافت پرخاشگری پاتولوژیک، شاهد حس یکپارچه ضعیف و بی ثباتی از خود و دیگران و آمادگی‌های عاطفی محدود در شرایط غلبه عواطف منفی مشخص می‌گردد. این ویژگی‌های هسته‌ای اختلالات شدید شخصیت بازتاب دونیمه سازی بخش ایده آل شده تجربه از بخش پارانویید است (کرنبرگ، ۲۰۰۴). مکانیسم‌های دونیمه سازی به طور طبیعی با سایر عملیات دفاعی ابتدایی (همانندسازی فرافکنانه، انکار، ایده‌آل سازی ابتدایی، بی‌ارزش سازی، همه توانی و کنترل همه توان) تقویت می‌شوند. این مجموعه کلی از عملیات دفاعی در خدمت تحریف تعاملات بین فردی عمل می‌کند و به تداخلات مزمن در روابط بین فردی، اختلال در ارزیابی رفتار و انگیزه های دیگران، به ویژه در شرایط فعال سازی عاطفی شدید منجر می‌شود. کمبود یکپارچگی مفهوم خود با یکپارچگی جامع حال و گذشته فرد با ظرفیت پیش‌بینی رفتار آینده فرد تداخل می‌کند و ظرفیت تعهد به اهداف حرفه ای، علایق شخصی، شغل و کارکردهای اجتماعی، و روابط صمیمانه کاهش می‌یابد (بوش، رادن و شاپیرو، ۲۰۰۴).

عدم یکپارچگی مفهوم دیگرانِ مهم با ظرفیت ارزیابی واقع بینانه دیگران برای انتخاب افراد هماهنگ با انتظارات واقعی فرد و سرمایه‌گذاری روی دیگران، تداخل می‌کند. غلبه و تسلط آمادگی‌های عاطفی منفی، به عدم جداسازی و فیلتر کردن صمیمیت جنسی از مؤلفه‌های پرخاشگری شدید، منجر می‌شود. پیامد آن، معمولا علاقه مبالغه آمیز و آشفته به عمل جنسی انحرافی پلی مورفیس به عنوان بخشی از خزانه جنسی فرد است. در موارد شدیدتر، شاهد نوعی بازداری ابتدایی ظرفیت پاسخدهی حسی و لذت شهوانی هستیم. تحت چنین شرایطی، حالات عاطفی منفی فشارزا، ظرفیت پاسخدهی شهوانی را از بین می‌برد و به انواع شدیدتر بازداری جنسی منجر می‌شود که در شدیدترین اختلالات روانی دیده می‌شود.

عدم یکپارچگی مفهوم خود و دیگرانِ مهم، همچنین باعث اختلال در درونی‌سازی لایه‌های اولیه سیستم ارزش‌های درونی شده می‌شود که به تبع آن شاهد کیفیت مبالغه آمیز ایده‌آل سازی ارزش‌ها و آرمان‌های مثبت و کیفیت بی نهایت آزارنده ممنوعیت‌ها هستیم. این موضوع به نوبه خود، به غلبه مکانیسم‌های دونیمه سازی در سطح سیستم‌های ارزشی درونی شده، به همراه فرافکنی افراطی ممنوعیت‌های درونی شده منجر می‌شود. همزمان با آن، توقعات افراطی و ایده آل برای کامل بودن با یکپارچگی سوپرایگوی بهنجار بیشتر تداخل می‌کند. تحت چنین شرایطی، رفتار ضداجتماعی ممکن است به عنوان جنبه مهم اختلالات شدید شخصیت به ویژه در سندرم خودشیفته بدخیم و در شخصیت ضداجتماعی پدیدار شود. نکته مهم این است که شخصیت ضداجتماعی به عنوان شدیدترین اختلال شخصیت، نه تنها با کمبود سیستم درونی شده ارزش‌ها بلکه همچنین با شدیدترین آشفتگی هویت در بین اختلالات شخصیت مشخص است. در مجموع، تثبیت سیستم بهنجار اخلاقیات و ارزش‌های درونی شده، پیامد یکپارچگی هویت است، و به نوبه خود، هویت بهنجار را محافظت می‌کند. برعکس، آشفتگی شدید سیستم ارزش‌های درونی شده، اثرات آشفتگی هویت را تشدید می‌کند (کرنبرگ،۲۰۰۴).

گروه خاصی از اختلالات روانی، ویژگی‌های سازمان شخصیتی مرزی را نشان می‌دهند، اما با این وجود رضایتمندی و تطابق اجتماعی، شامل ظرفیت دستیابی به درجاتی از صمیمیت و رضایت شغلی را حفظ می‌کنند. این بیماران کنترل تکانه نسبتا خوب، رفتار پرخاشگرانه نسبتا تعدیل یافته، تا حدی ظرفیت ملایم برای شکل دهی روابط صمیمانه همراه با ظرفیت ارضای وابستگی و تطابق بهتر برای کار دارند. این ویژگی‌ها به وضوح گروه مذکور را از گروهی که پاتولوژی شدیدتر دارند، متمایز می‌سازد. این گروه، سطحِ “بالاتر مرزی^[۱۱۹]” سازمان شخصیت را تشکیل می‌دهند. گروه بالاتر مرزی، شامل مبتلایان به اختلال سیکلوتایمی، سادومازوخیست، شخصیت هیستریونیک یا کودکانه، و شخصیت‌های وابسته و همچنین اختلالات شخصیت خودشیفته که عملکرد بهتری دارند، می‌باشد (شدلر و وسترن، ۲۰۰۴).

سازمان شخصیتی نوروتیک

سطح بعدی اختلال شخصیت، “سازمان شخصیتی نوروتیک” است که با تثبیت هویت بهنجار، تسلط دفاع‌های مبتنی بر سرکوبی، و واقعیت سنجی با ثبات مشخص می‌گردد. این سطح سازماندهی روانشناختی با ظرفیت برقراری روابط عمیق و مراقبت از دیگران و سیستم کاملاً یکپارچه ارزش‌های درونی همراه است. سازمان شخصیتی نوروتیک با تحمل اضطراب، کنترل تکانه، کارایی و خلاقیت در کار، و ظرفیت علاقه جنسی و صمیمیت هیجانی که تنها با احساس گناه ناخودآگاه مختل می‌شود، مشخص می‌شود و در الگوهای پاتولوژیک خاص تعامل در رابطه با صمیمیت جنسی منعکس می‌گردد (فوناگی و تارگت، ۲۰۰۸). سازمان شخصیتی نوروتیک شامل شخصیت هیستریک، شخصیت افسرده- مازوخیست، شخصیت وسواسی، و بسیاری از اختلالات شخصیتی که اجتنابی نامیده می‌شوند، یا به عبارتی، “کاراکتر فوبیک” ادبیات روان تحلیل گری است، می‌باشد (شدلر و وسترن، ۲۰۰۴).

«شیعه در پاسخ به انتقادهای کسانی که از اصل انتخابی بودن جانشینان پیامبر دفاع می‌کردند، احتجاج می کرد که مسأله رهبری امت، حیاتی تر از آن بود که به رأی‌ و نظر افرادی که ممکن است شخص ناصالحی را برای این مقام برگزینند، وانهاده شود و با این هدف الهی از تنزیل کتاب و ارسال پیامبر تعارض داشت . فقط خداوند از وجود صفات علم و عصمت در افراد با خبر است و می‌تواند با شناساندن این افراد، از طریق پیامبرانش، پیروزی وحی و تنزیل های خود را تأمین نماید. در اینجا است که مسأله شخصیت ها وارد بحث می‌گردد، چه شیعه بر آن است که فقط افرادی که پیوند نزدیک با پیامبر می داشته اند، می توانستند چنین صفاتی را دارا باشند و این شرایط جز در علی و اعقاب ذکورش جمع نبوده است .»^[۲۲]

«فرق و فاصله تشیع و تسنن از یکدیگر به شیوه های گوناگون تحقیق و بررسی شده است. محققانی هستند نظیز جمیزدار مستر، و هانری کربن که به تصریح یا تلویح این دو را از نظرگاه مواجهه بین فرهنگ عرب ملاحظه می‌کنند: اولی می‌گوید عقیده شیعه به مهدویت، همانا اقتباس اسلامی از اعتقاد ایرانیان پیش از اسلام به فره ایزدی است و اسلام ایرانی ( نامِ اثرِ کُرپَن) دومی شهادت تاریخی و ماندگار اوست بر پیوند نزدیک بین تعلق خاطر شدید ایرانیان به امور باطنی و عرفانی از یک سو و مبانی فلسفی تشیع از سوی دیگر. در جای دیگری از طیف این برداشت ها، مونتمگری وات، به عوامل اجتماعی در تکوین تشیع عطف توجه می‌کند و خاطرنشان می‌سازد که شیعیان نخستین، غالباً از قبائل جنوب عربستان بودند که در میان آن ها سنن پادشاهی – آن هم پادشاهان نیمه الوهی – ریشه دار بوده است . به همین جهت تشیع به عنوان ایدئولوژیی که با معتقدات قبل از اسلام آنان، همخوان و همانند بوده، مصائب و مشکلات اجتماعی و روانی ناشی از انتقال آنان از چادرنشینی به جذب شدن در کاست نظامی امپراتوری اسلام را تخفیف و تشفی می داده است . لوئی ماسینیون در پیوند بین تشیع – و نه قبائل جنوب عربستان – بلکه خواسته های سیاسی پیشه ورانی طبقه متوسط، تأکید دارد . پیدا‌ است که روایت قاطع تر این گونه برداشت های جامعه شناختی را می توان در آثار مورخان مارکسیست پیدا کرد . پطروشفسکی موفقیت فرقه زیدی را در نواحی جنوب دریای خزر، با استناد به شورش کشاورزان بر اشراف زمین دارِ سُنی تبیین می‌کند و قبول عام یافتن عقاید و آرای مربوط به ظهور مهدی را هماهنگ با امیدهای عامه مردم یعنی پیشه وران و روستاییان و فقیرترین قشرهای صحرانشینان، به یک تحول اجتماعی می شمرد.»^[۲۳]

ذکر مطلب پیشین از آن رو بود که نشانگر ارتباط بین پذیرش یک اندیشه و زمینه‌های عرفی و فرهنگی موجود در جامعه ای است که پذیرای اندیشه می‌گردد. این مطلب البته به معنای فروکاستن و تحلیل دلایل یا علل مقبولیت یک تفکر به بستر مساعد عرف جامعه نیست .

«قاضی سعید قمی (متوفای ۱۱۰۳ق) یکی از حکمای عصر صفویه می‌گوید: وقتی که حبیب خدا، مخیر گردید که یا عبودیت را برگزیند یا سلطنت را، او بندگی در عین پیامبری (عبد – نبی) را بر سلطنت و پیامبری ( مَلِک – نبی ) اختیار کرده علی هذا، سلطنت ظاهره ای از پی ایشان نخواهد بود تا چه رسد به امامت جباره . چه وقتی چنین سلطنتی به خود حضرت تعلق نگرفت، چگونه می‌تواند در حکم اوصیای او آید؟ لذا اگر باید رسول اکرم را خلیفتی باشد، واجب است خلیفه دینیه باشد تا به احسن وجه، شرط فرج و ظهور ا برا مؤمنان برآود و این سلطنت روحانیه از آنِ کسی است که رسوخ در ایمان دارد و در حقش توان گفت که در حکم نفس پیامبر است . چنان که حضرتش در حق علی و حسن و حسین می فرمود.

چنین اقوالی نظرگاه های شیعه ار راجع به جانشینی پیامبر و در واقع سیاست به طور کلی که به شدت آرمان خواهانه است نشان می‌دهد… قاضی سعید قمی، آن سخنان را در باب بی ارزشی سلطنت ظاهره، نه در عصر ناکامی شیعه، بلکه در اوج قدرت سیاسی اش در عصر صفوی زده است.»^[۲۴]

«کمال مطلوب آن است که سیاستمدار، خود فرمانروا باشد و در این حال باید قدرت کافی داشته باشد و همه اختیارات رهبری روحانی و سیاسی و سیاه جامعه را در دست گیرد و بکوشد تا همه افراد جامعه از یک آیین پیروی کنند تا با هم یگانه بمانند… وظیفه اصلی سیاستمدار، تربیت مردم است… سیاستمدار باید فیلسوف باشد و در این حال، جامعه زیرفرمان او به قوانین مدون نیاز ندارند، زیرا نیاز به قوانین مدون هنگام یپیش می‌آید که جامعه، فرمانروای دانا و دلسوز نداشته باشد . ولی از این صفت که بگذریم، سیاستمدار، نباید خود را از مردم جدا بداند.»^[۲۵]

آن چه گفته آمد، نظر افلاطون است و در نقل ان در گرماگرم گفتارهای اسلام شناسان و دین مداران، تعهد بوده است و نه خطا. چرا که مسلمین و به ویژه حکمای ایرانی، دست کم در داستان سیاست مدن، بیش از هر کس تحت تأثیر اندیشه‌های اویند. چنین است که به راحتی می توان به جای آن که افلاطون او را فیلسوف – سیاستمدار – حاکم می نامد، ( در عالم مسیحی پاپ و ) در جهان اسلام و به ویژه تشیع، امام – فقیه را نهاد.

«اسلام مانند هر دین دیگری می‌تواند به شیوه های مختلف مورد تفسیر قرار گیرد و بالنتیجه فرقه ها و انشعابات گوناگونی را درون خود پرورش داد. نخستین این انشعابات – بین سنی و شیعه – در مبارزه برای رهبری پس از مرگ ناگهانی محمد(صلی­الله­علیه­وآله­وسلم) رخ نمود.

1. 1. . Harris, D.B. ↑

1. 1. . Rieffe, C. ↑

1. 1. . Ketellar, L. ↑

1. 1. . Wiefferink, C.H. ↑

1. 1. . Humfry, H. ↑

1. 1. ۱٫ Wang, H. ↑

1. 1. ۴٫ Kelly, J. ↑

1. 1. ۵٫ Self-Concept ↑

1. 1. ۱٫ Parish, T.S. ↑

1. 1. ۲٫ Taylor, J.C. ↑

1. 1. ۷٫Wolchik,A. ↑

1. 1. ۸٫Schenck,C.E. ↑

1. 1. ۹٫Sandler,I.N. ↑

1. 1. ۱۰٫ Averdijk, M. ↑

1. 1. ۱۱٫ Malti, T. ↑

1. 1. ۱۲٫ Eisner, M. ↑

1. 1. ۱۳٫ Ribeaud, D. ↑

1. 1. ۱۸٫Stekoll, A. ↑

1. 1. . Self concept. ↑

1. 1. Brewer ↑

1. 1. Bowlby ↑

1. 1. ۱۸٫Stekoll, A. ↑

1. 1. – Newman & Rvmansky ↑

1. 1. . Troxell, P ↑

1. 1. . Mitow, M.L ↑

1. 1. . Connolly, M.E ↑

1. 1. . Green, E.J. ↑

1. 1. . KlaraOverland,I.S. ↑

1. 1. . Arlene, A.T. ↑

1. 1. . Jeremy, A. ↑

1. 1. . Lee, R.E ↑

1. 1. . Lansford, J.E. ↑

1. 1. – Newman & Rvmansky ↑

1. 1. . LeCroy ↑

1. 1. . Alpertsillis ↑

1. 1. . Pedro-Caroll ↑

1. 1. . Cowen ↑

1. 1. . Piper ↑

1. 1. . Piper Hoyt ↑

1. 1. . Alpert-Gillis ↑

1. 1. . Shansky & College ↑

1. 1. . infants ↑

1. 1. . Preschool children ↑

1. 1. . self-centered ↑

1. 1. . Peretti ↑

1. 1. . di Vitorrio ↑

1. 1. school-age children ↑

1. 1. Kalter ↑

1. 1. Paper ↑

1. 1. . Elmore, A.M. ↑

1. 1. .young adolescents ↑

1. 1. . Pedro-Caroll, J. ↑

1. 1. ۳٫ EldarAvidan, D. ↑

1. 1. ۴٫ Haj-Yahia, M.M. ↑

1. 1. ۵٫ Greenbam, C.W. ↑

1. 1. older adolescents ↑

1. 1. . King, V. ↑

1. 1. . Thorsen, M.G. ↑

1. 1. . Young adults ↑

1. 1. ۱٫ Bilaizer, R. ↑

1. 1. ۲٫ Gootaner, L. ↑

1. 1. ۳٫ EldarAvidan, D. ↑

1. 1. ۴٫ Haj-Yahia, M.M. ↑

1. 1. ۵٫ Greenbam, C.W. ↑

1. 1. ۶٫ Wallerstain, F. ↑

1. 1. ۷-Hoyt,L.A. ↑

1. 1. ۸- Cowen, E.L. ↑

1. 1. ۹-Alpert-Gillis ,L.J. ↑

1. 1. .cohabitation ↑

1. 1. .Whitton ↑

1. 1. .Rhoades ↑

1. 1. .Stanley ↑

1. 1. .Markman ↑

1. 1. .Wallerstein ↑

1. 1. .Kelly ↑

1. 1. . Herzog & Cooney ↑

1. 1. . Peterson ↑

1. 1. . Kaie ↑

1. 1. .Pedro-Caroll, J. ↑

1. 1. . Brewer ↑

1. 1. .Kelly ↑

1. 1. . Clarke-Stewart ↑

1. 1. .Brentano ↑

1. 1. . Neuman & Romanowski ↑

1. 1. .Wallerstein & Lewis ↑

1. 1. . Jolevit, K.R ↑

1. 1. . Sandler ↑

1. 1. .Tein ↑

1. 1. .Mehta ↑

1. 1. .Wolchik ↑

1. 1. .Ayers ↑

1. 1. ۳٫ EldarAvidan, D. ↑

1. 1. ۴٫ Haj-Yahia, M.M. ↑

1. 1. ۵٫ Greenbam, C.W. ↑

1. 1. ۳٫ Fagan, P.F. ↑

1. 1. ۴٫ Churchill, A. ↑

1. 1. ۱٫ LucksGreenwood, J. ↑

1. 1. ۱٫ Halligan, C. ↑

1. 1. ۲٫ Chang, I.J. ↑

1. 1. ۳٫ Knox, D. ↑

1. 1. ۱٫Faber,A.J. ↑

1. 1. ۲٫Wittenborn,A.K. ↑

1. 1. ۳٫Kitson,G.C. ↑

1. 1. . Quinney, D.M. ↑

1. 1. . Fouts, G.T. ↑

1. 1. . Finzi, R ↑

1. 1. . Cohen, O ↑

1. 1. . Ram, A ↑

1. 1. . Klimmed, T. ↑

1. 1. . Pennebaker,J.W. ↑

1. 1. . Beall,S.K. ↑

1. 1. ۱٫ Brewer, M.M. ↑

1. 1. . National survey of children ↑

1. 1. Zill. ↑

1. 1. Morrison. ↑

1. 1. Coiro. ↑

1. 1. Laumann- ↑

1. 1. . Huly ↑

1. 1. Morrison & Cherlin- ↑

1. 1. Emery & Forehand – ↑

1. 1. – دکتر عبدالرزاق، احمد سنهوری، الوسیط فی شرح قانون مدنی مصر، ج۲، انتشارات احیاء التراث العربی، ص ۱۲٫ ↑

   

1. 1. – خویی، آیت الله سید ابوالقاسم، مبانی تکمله المنهاج، انتشارات مطبعه الآداب، نجف ۱۳۶۱، ص ۱۱۱٫ ↑

1. 1. – امام خمینی (ره)، تحریر الوسیله، ج۲، انتشارات مکتبه الزهراء، ص ۴۴۵، مسأله یک. ↑

1. 1. – ماده (۱۳۱۵) قانون مدنی می­گوید: «شهادت باید از روی قطع و یقین باشد نه به­ طور شک». ↑

1. 1. – جعفری لنگرودی، دکتر محمد جعفر، دایره المعارف علوم اسلامی (قضایی) حقوقی، ج اول، انتشارات گنج دانش، چاپ اول، ۱۳۶۱ تهران، ص ۳۹٫ ↑

1. 1. ۱- شیخ نیا، دکتر امیرحسین، ادله اثبات دعوی، انتشارات سهامی انتشار، چاپ سوم ۱۳۷۵، صص ۱۲تا ۱۷٫ ↑

1. 1. ۲ -معلوف، لویس، المنجدفی اللغه، ترجمه مصطفی رحیمی اردستانی، ج اول، انتشارات صبا، پاییز ۱۳۸۰، ص۲۳٫ ↑

1. 1. ۳ -ابن منظور، لسان العرب، ج اول، انتشارات دارالمعارف ۱۳۸۹، ص ۸۹٫ ↑

1. 1. ۴ – جعفری لنگرودی، دکتر محمدجعفر، مبسوط در ترمینولوژی حقوق، جلد اول، ص ۶۰۲، شماره ۲۲۷۴٫ ↑

1. 1. – «الاماره کل شیء یکشف عن شی آخر و یحکی عنه علی وجه یکون مثبتاً له» و نعنی بکونه مثبتاً له: ان اثباته له یکون بحسب الجعل من الشارع لا بحسب ذاته و یکون معنی اثباته له حینئذٍ انّه یثبت الحکم الفعلی فی حق المکلف به ‌عنوان انه هو الواقع. وانما یصح ذلک و یکون مثبتاً له فبضمیمه الدلیل علی اعتبار ذلک الشی الکاشف الحاکی و علی انه حجه من قبل الشارع ]مظفر، علامه محمد رضا، اصول فقه، جلد دوم، انتشارات دارالتعاریف للمطبوعات بیروت ۱۴۰۳ هـ.ق. ص ۱۶[ ↑

1. 1. – انصاری، دکتر مسعود، طاهری، دکتر محمدعلی، دانشنامه حقوق خصوصی، جلد دوم، انتشارات ابن سینا، ص ۴۳۷٫ ↑

1. 1. – متین دفتری، دکتر احمد، آیین دادرسی مدنی و بارزگانی، ج۲، انتشارات مجد، چاپ اول ۱۳۷۸، ص۴۵۸ و۴۵۹٫ ↑

1. 1. – ماده ۱۳۴۹ قانون مدنی فرانسه:Les presomptions sont des conscquences que Le Loioule mogistrat tired’an fail connu a un fait inconna.

      به نقل از جعفری لنگرودی، دکتر محمدجعفر، دایره المعارف علوم اسلامی (غذایی)، جلد اول، انتشارات گنج دانش، ص ۶۶۵٫ ↑

1. 1. – همان، صص ۶۶۳ و ۶۶۴٫ ↑

1. 1. – جعفری لنگرودی، دکتر محمدجعفر، ترمینولوژی حقوق، تک جلدی، انتشارات گنج دانش، تهران، چاپ هفدهم، سال ۱۳۸۶، ص ۲۳٫ ↑

1. 1. – لویس معلوف، المنجد فی اللغه، جلد اول، انتشارات صبا، پاییز ۱۳۸۰، ص ۱۶٫ ↑

1. 1. – جعفری لنگرودی، دکتر محمدجعفر، مبسوط در ترمینولوژی حقوق، ج اول، ص۴۲۱، شماره ۱۵۹۲٫ (اصل): الهمزه و الصادوالام، ثلاثۀ اصول متباعد بعضهامِن بعض، احدها اساس الشی، الثانی الحیه و الثالث ماکان من النهار بعد المشی، فاما الاوّل فالاصل، اصل الشی، قال السکائیّ فی قولهم: «لااصل له و لافصل له» اِنّ الاصل الحسب والفصل: و یقال مجد الصیل. و امّا الاصله فالحیه العظیمه و امّا الزمان فالاصیل بعد المشی و جُمعُهُ اُصُلُ و آصال و ]بقال[ اصیل و اصلیه و المجمع الصائل. ]ابن الحسین احمد بن فارس بن ذکریا. به تحقیق و ضبط عبدالسلام محمد هارون، معجم مقاییس اللغه، جلد اول، انتشارات مکتب اعلام اسلامی، ص ۱۱۰[.اَصَلَ: الشیءُ- اصلاً استقضی بحثه حتی عرف اصله.

      (اَصل): الشیء: اساسه الذی یقوم علیه و منشؤه الذی ینبت منه، الاصل: کرم النسب. ]ابراهیم، مصطفی، احمد حسن الزیات حامد عبدالقادر، محمد علی النجار، المعجم الوسبط، جلد اول، انتشارات مکتبه الاسلامیه، ص ۲۶[. ↑

1. 1. -محمدی، دکتر ابوالحسن، مبانی استنباط حقوق اسلامی، انتشارات دانشگاه تهران، زمستان ۱۳۷۵، چاپ ۹، ص ۲۶۴٫ ↑

1. 1. – زراعت، دکتر عباس، حاجی­زاده، حمیدرضا، ادلۀ اثبات دعوا، انتشارات قانون مدار پاییز ۱۳۸۸، ص ۴۵۹٫ ↑

1. 1. – کاتوزیان، دکترناصر، اثبات و دلیل اثبات، ج دوم، انتشارات میزان، پاییز ۱۳۸۸، چاپ پنجم، ص ۲۲۷٫ ↑

1. 1. 1. – – اوردالی (ORDALIE) آزمایش­های مذهبی بوده است که برای اثبات تقصیر یا عدم تقصیر کسی صورت می­گرفته است و اگر در طی آن گزندی به شخص متهم و مظنون نمی­رسید، بی­تقصیری او ثابت می­شده است. به نقل از دکتر فرج الله ناصری، امارات در حقوق مدنی ایران، (رساله دکتری)، ۱۳۴۴ آبان. ↑

   

1. 1. – (Perquisitio Lance etlicio): شیوه­ تشریفاتی جستجوی اموال مسروقه که صاحب مال فقط با پوشش از چیزی مانند لنگ و با در دست داشتن یک سینی در خانه­ی مظنون به سرقت، به تفتیش می­پرداخته است. به نقل از دکتر فرج الله ناصری، امارات در حقوق مدنی ایران، (رساله دکتری)، ۱۳۴۴ آبان. ↑

1. 1. – ناصری، دکتر فرج الله، رساله­ دکتری (امارات در حقوق مدنی ایران) رشته قضایی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی ۱۳۴۴ آبان. ↑

1. 1. ۲ –دکتر محمدی، ابوالحسن، مبانی استنباط حقوق اسلامی، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۵، ص۲۶۵٫ ↑

1. 1. – سنگلجی، استاد علامه محمد، چهاررساله، انتشارات نگاه بینه، ۱۳۷۸، پائیز، ص ۱۳۲٫ ↑

1. 1. – امامی، دکتر سید حسن، حقوق مدنی، جلد ۶، انتشارات اسلامیه، ۱۳۸۹، ص ۲۰ و ۱۹٫ ↑

1. 1. – زراعت، دکتر عباس، حاجی زاده، حمیدرضا، ادله‌ اثبات دعوا، انتشارات قانون مدار، ۱۳۸۸ پاییز، ص ۱۱۲ و ۱۱۱٫ ↑

1. 1. – موسوی بجنوری، آیت الله سید محمد، علم اصول، ج اول، انتشارات مجد، ۱۳۸۵، ص۱۸۸٫ ↑

1. 1. – سنگلجی، علامه محمد، چهار رساله، انتشارات نگاه بینه، ص ۱۳۳٫ ↑

1. 1. – موسوی بجنوردی، آیت الله سیدمحمد، علم اصول، ج اول، انتشارات مجد، ۱۳۸۵، ص ۱۸۸٫ ↑

1. 1. – پیشین، ص ۲۶۶ ↑

1. 1. – مظفر، علامه محمدرضا، اصول فقه، ج۲، انتشارات دارالتعاریف، ص ۱۶٫ ↑

1. 1. – محمدی، دکتر ابوالحسن، مبانی استنباط حقوق اسلامی، انتشارات دانشگاه تهران، صفحه ۲۷۱ و ۲۷۲٫ ↑

1. 1. – رشاد، محمد، اصول فقه، انتشارات اقبال، ۱۳۶۷، ص ۲۳۳٫ ↑

1. 1. – کاتوزیان، دکترناصر، فلسفه حقوق، جلدسوم، انتشارات سهامی انتشار-۱۳۷۷، ص ۱۵۸٫ ↑

1. 1. – همان، ص۲۴۴٫ ↑

1. 1. – محمدی خراسانی، دکتر علی، شرح رسائل، جلد سوم، انتشارات دارالفکر، ص ۱۶۴ و ۱۶۵٫ ↑

1. 1. – محمدی، علی، شرح رسائل، ج۱، ص ۱۶۷٫ ↑

1. 1. – سبحانی تبریزی، آیت الله جعفر الوسیط فی اصول فقه، ج اول، انتشارات امام صادق(ع)، ص۱۰۹ ↑

1. 1. – «والثانی اَن تجویز الشارع العمل به «خبر واحد» موجب لتحلیل الحرام و تحریم الحلال لانه ربما یکون مخالفاً للواقع بکذب أو خطاء کماقال (اذ لا یؤمن اَن یکون به مستلزم للا لقاء فی المفسده و تفویت المصلحه و هماقبیحان محالان عن الله، [شیخ مرتضی انصاری، فرائد الاصول، جلد اول، ص ۷۱]. ↑

1. 1. – همان، ص ۷۴٫ ↑

1. 1. – آخوند خراسانی، کفایه الاصول، جلد اول، انتشارات حوزه علمیه قم، ص ۴۶٫ ↑

1. 1. – حکیم، سید محسن، حقائق الاصول، ج۲، ص ۶۱ و ۶۳، به نقل از کتاب بررسی تطبیقی ماهیت حکم ظاهری، رضا اسلامی، ص ۱۰۴٫ ↑