۱- با توجه به تجزیه و تحلیل انجام شده در هر دو مدل نظری نتایج نشان داد که بین قیمت سهام با سود تقسیمی و سود انباشته همبستگی مثبت وجود دارد.

۲- نتایج به دست آمده نشان داد که اثر سود تقسیمی بر قیمت بازار سهام بیشتر از اثر سود انباشته
می‌باشد.

۳- مقایسه ضریب تعیین هر یک از مدل‌ها نشان داد که متغیر توضیحی نسبت سود به قیمت تنها مقدار ناچیزی از تغییرات قیمت سهام را تعیین می‌کند (بولو، ۱۳۷۸).

میر محرابی، هادی (۱۳۸۰)، به بررسی رابطه بین افزایش سرمایه و بازده سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های ۷۸-۱۳۷۴ پرداخته است. به طور کلی نتایج تحقیق نشان می‌دهد که افزایش سرمایه عاملی مثبت در جهت افزایش بازده سهام نمی باشد، یعنی افزایش سرمایه در رابطه با افزایش بازده سهام عاملی کاملا خنثی می‌باشد(میر محرابی، ۱۳۸۰).

احمدی، محمد رضا (۱۳۸۰)، ‌در مورد ارتباط بین ساختار سرمایه و بازده شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تحقیقی را انجام داده است.

طبق تحقیقات انجام شده، ارتباط ساختار سرمایه و بازده شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران به شرح زیر می‌باشد :

۱- یافته های تحقیق با بهره گرفتن از میانگین ۵ ساله(۷۸-۱۳۷۴) نشان می‌دهد که بین ساختار سرمایه و بازده سرمایه گذاری رابطه معنی داری وجود ندارد.

۲- بین ساختار سرمایه و بازده حقوق صاحبان سهام رابطه معنی داری وجود ندارد که نشان می‌دهد که شرکت ها نتوانسته اند با بهره گیری صحیح از بدهی و تخصیص مناسب مالی به حداکثر بازده حقوق صاحبان سهام دست یابند.

۳- رابطه معنی داری بین ساختار سرمایه و بازده سهام وجود دارد، هر چند بازده سهام خود معیاری است که نتیجه عملیات شرکت در طی یک دوره مالی را مشخص می‌سازد اما از آنجایی که مزایای تغییرات قیمت را نیز در خود منعکس می‌کند. می توان نتیجه گرفت که بین ساختار سرمایه و قیمت سهام رابطه وجود دارد (احمدی، ۱۳۸۰).

عبادی دولت آبادی، میر کریم (۱۳۸۱)، در تحقیق خود به بررسی تأثیر روش های تأمین مالی(منابع خارجی) بر بازده و قیمت سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و در فاصله سال‌های ۱۳۷۹-۱۳۷۵ پرداخته است. در این تحقیق ابتدا تأثیر افزایش سرمایه و وام بلندمدت بر قیمت و بازده ماهانه سهام، بررسی شده است. سپس بازده سالانه شرکت هایی که از دو منبع مالی خارجی استفاده برده اند با همدیگر و با متوسط صنعت مقایسه شده اند. نتایج تحقیق نشان داد که تأثیر انتشار سهام نسبت به وام بلندمدت بر قیمت سهام، بیشتر است. همچنین افزایش سرمایه در مقایسه با استقراض بانکی تأثیر بیشتری بر روی بازده سهام دارد(عبادی، ۱۳۸۱).

عبداله پور، احمد(۱۳۸۲)، به بررسی آثار تغییر بافت سرمایه بر روی بازده، خطر و قیمت سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته است.

در این تحقیق چهار فرضیه مورد بررسی قرار گرفته است:

۱- تغییرات بافت سرمایه با تغییرات بازده در شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران همبستگی دارد.(این فرضیه تأئید نشده است).

۲- تغییرات بافت سرمایه با تغییرات خطر شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران همبستگی خطی دارد.(این فرضیه هم مورد تأئید قرار نگرفت).

۳- بافت سرمایه با قیمت سهام در شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران رابطه معنی داری دارد.(این فرضیه هم رد شد).

۴- اثر بافت سرمایه بر بازده، خطر و قیمت سهام شرکت های هر صنعت با دیگری متفاوت است. (رد شده است) (عبداله پور، ۱۳۸۲).

باقرزاده، سعید ( ۱۳۸۲)، در تحقیقی در صدد تبیین الگوی ساختار سرمایه شرکت های پذیرفته شده در بورس تهران برآمد. نتایج تحقیق نامبرده که در قلمرو زمانی سال های ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۱ صورت گرفته بود و نمونه ای به تعداد ۱۵۸ شرکت تولیدی گردید حکایت از این دارد که ساختار سرمایه این شرکت ها تابع متغیرهایی نظیر میزان دارایی های ثابت شرکت، اندازه شرکت و سود آوری است. یافته های این تحقیق پیش‌بینی تئوری توازن پایدار ساختار سرمایه را تأیید اما پیش‌بینی تئوری سلسله مراتب گزینه های تامین مالی را تأیید نمی کند.

بهلکه، حامد (۱۳۸۳)، در یک تحقیق به بررسی عوامل مؤثر بر انتخاب تامین مالی بلندمدت در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته است. نتایج حاصل از این تحقیق درباره شرکت هایی که ترکیبی از منابع مالی را استفاده کرده‌اند عبارت است از:

۱- هر واحد افزایش در ریسک شرکت باعث ۳۴۵/۵۰ افزایش در بخت افزایش سرمایه از طریق اندوخته در مقابل افزایش سرمایه از روش ترکیبی است.

۲- هر واحد افزایش در ریسک شرکت باعث ۷/۹ افزایش در بخت افزایش سرمایه از طریق مطالبات و آورده نقدی در مقابل افزایش سرمایه از روش ترکیبی است.

به طور کلی در شرکت هایی که ریسکشان بالا است، سعی می‌کنند منابع داخلی خود را در اولویت قرار دهند چون بیم آن است که با این ریسک بالا، سهام‌داران ریسک گریز از روش مطالبات و آورده نقدی استقبال ننمایند (بهلکه، ۱۳۸۳).

مهتدی، اعظم (۱۳۸۴)، در تحقیقی با عنوان ارزیابی تجربی ارتباط متغیرهای حسابداری با قیمت سهام در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران به بررسی موضوع قیمت سهام پرداخت. متغیرهای مورد مطالعه در این تحقیق چهار متغیر عمده بازار مالی یعنی جریان نقد حاصل از فعالیت های عملیاتی، سود عملیاتی، سود سهام و سود انباشته بوده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که هر چهار متغیر مورد مطالعه با قیمت سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس همبستگی دارند، اما میان سود سهام با قیمت سهام در مقایسه با سایر متغیرهای مورد بررسی بیشترین همبستگی وجود دارد، به طوری که ۶۰% تغییرات قیمت سهام را می توان با متغیر سود سهام توضیح داد. حال آنکه ضریب تعیین سود عملیاتی، جریان نقد حاصل از فعالیت‌های عملیاتی و سود انباشته به ترتیب ۵۴%، ۲۸%، ۲۲% بوده است (مهتدی، ۱۳۸۴).

عرب، ابوالفضل(۱۳۸۶)، به بررسی ارتباط بین تامین مالی برون سازمانی و عملکرد عملیاتی
شرکت ها پرداخته است. در این تحقیق محقق سه فرضیه اصلی را که هر کدام از چهار فرضیه فرعی تشکیل شده بود مورد بررسی قرار داده است.

۱- بین تامین مالی برون سازمانی و عملکرد عملیاتی پیرامون آن، رابطه معنی داری وجود دارد.

۲- بین تامین مالی برون سازمانی و عملکرد عملیاتی قبل آن، رابطه معنی داری وجود دارد.

۳- بین تامین مالی برون سازمانی و عملکرد عملیاتی بعد آن، رابطه معنی داری وجود دارد.

در این تحقیق ارزیابی عملکرد عملیاتی شرکت ها با بهره گرفتن از چهار معیار بازده دارایی ها، بازده فروش، نسبت سود عملیاتی به دارایی ها و حاشیه سود عملیاتی(به ترتیب) صورت گرفته است. که به همین دلیل هر یک از فرضیات اصلی به چهار فرضیه فرعی تقسیم شده اند (عرب، ۱۳۸۶).

ارتباط تامین مالی برون سازمانی با
OIOS
OIOA
ROS
ROA

رد

تأیید

رد

تأیید

فرضیه اول

رد

رد

رد

رد

فرضیه دوم

رد

رد

رد

تأیید

فرضیه سوم

جدول(۲-۴) : نتایج کلی تحقیق ابوالفضل عرب

۱۱- تعیین حداکثر وقت ممکنه برای انجام عملی آن.

۱۲- استفاده از دستورالعمل های کاربردی انعطاف پذیر.

گروه ه (اصول پیگیری :

۱۳- نگهداری و حفظ فرایند بودجه بندی مداوم در سرتاسر دوره.

۱۴- انجام و اجرای یک سامانه گزارشات ادواری اجرای بودجه که به واگذاری مسئولیت ارتباط داده می شود.

(کرباس یزدی، ۱۳۸۵)

۲-۱۲- مروری بر تحولات نظام بودجه بندی

پس از جنگ جهانی دوم آمریکا با بوروکراسی پیچیده اداری محصول زمان جنگ و بدهی کلان ملی فراتر از تولید داخلی روبرو شد. برنامه تجدید ساختار دولت به عنوان ابزاری نظامند برای کاهش هزینه های دولت شروع به شکل گیری کرد، که از اثربخش ترین و شناخته ترین آن ها، تشکیل کمیسیون اصلاح ساختار دولت، معروف به «اولین کمیسیون هوور» بود که به موجب قانونی در سال ۱۹۴۷ ایجاد شد.

بیانیه ای که باعث ایجا کمیسیون هوور شده بر رشد اقتصادی، کارایی و بهبود خدمات در دولت تأکید داشت. کمیسون مسئول تجدید ساختار وزارتخانه ها دستگاه های اجرایی و مراجع دولتی ریاست جمهوری بود و ۱۹ گزارش همراه با بیش از ۲۷۰ پیشنهاد را در بهار سال ۱۹۴۹ منتشر کرد که با پذیرش و اجرای حدود ۱۹۶ گزارش، عملکرد کمیسیون هوود بسیار موفق ارزیابی شد. یکی از پیشنهادهایی که در عمل بسیار موفق ارزیابی شد، مربوط به بودجه ریزی عملیاتی بود. (حسن آبادی و صراف، ۱۳۸۷)

۲-۱۲-۱- بودجه ریزی عملیاتی

کمیسیون هوور بودجه ریزی عملیاتی را این گونه بیان می‌کند :

« در مقدمه بودجه ریزی عملیاتی، تمرکز بر وظایف با فعالیت ها است، یعنی بر تحقق اهداف به جای اینکه بر فهرست کارکنان دولت یا مجوزهای خرید متمرکز شود. این روش بودجه ریزی وظایف مجلس و جهت گیری دولت را بر دامنه و بزرگی فعالیت های مختلف دولت متمرکز می‌کند. این روش، دستاوردها و هزینه ها را به صورت شفاف به اطلاع مجلس و عموم مردم می رساند».

کمیسیون هوور توصیه نمود که توجه باید از ورودی های دولت )اقلام هزینه و فهرست کارکنان دولت( به خروجی های دولت (دستاوردها، فعالیت ها و هزینه های مرتبط با آن ها( معطوف شود. به بیان دیگر، کمیسیون هوور از « بودجه عملیاتی » دولت حمایت نمود که هدف آن، تغییر کانون توجه دولت از ورودی‌ها، به وظایف، فعالیت ها و دستاوردهای دولت بود. بودجه عملیاتی به جای اینکه بر اقلام هزینه از قبیل «حقوق و دستمزد» و «موارد و تجهیزات لازم»^[۱۴] معطوف شود، به خروجی های مورد انتظار می پرداخت که از یک وظیفه با فعالیت مشخص ناشی می‌شوند، مانند: آموزش، بیمه نامه ها، پروژه های عمرانی با فعالیت های تحقیقات و پژوهش.

مجلس نیز با پیشنهاد کمیسیون، قانون روش های حسابداری و بودجه (BAPA) را در سال۱۹۵۰ به تصویب رساند. این قانون را دولت طرح می نمود تا در لایحه بودجه، عنوان «وظایف و فعالیت های دولت»^[۱۵] را نیز اضافه کرده و ارائه کند. این عنوان در نهایت تحت نام« موافقتنامه فعالیت ها » بخش جدید را در اسناد بودجه به خود اختصاص داد. این بخش از بودجه به شرح برنامه ها، پروژه ها و فعالیت های عمده مربوط به هر درخواست بودجه می پرداخت و به تعبیر دیگر همان «بودجه عملیاتی دولت بود». (حسن آبادی و صراف،۱۳۸۷)

با پیاده سازی مقدماتی این نظام از سال ۱۹۵۰ در دولت مرکزی ایالت آمریکا، اقدامات با هدف برقراری ارتباط بیشتر میان «تصمیمات هزینه ای»^[۱۶] با «عملکرد مورد انتظار»^[۱۷] انجام گرفت که این اقدامات در نهایت در سال۱۹۳۳ منجر به تصویب «قانون عملکرد و نتایج دولت»^[۱۸] شد و در نهایت به موجب آن قانون، بودجه بندی عملیاتی پیشرفته در دولت ایالت متحده آمریکا پیاده سازی شد.

می توان سیر تحولی نظام بودجه ریزی عملیاتی را به ۴ بخش به شرح ذیل طبقه بندی نمود :

۱-اصلاحاتی که از نخستین کمیسیون هوود از سال۱۹۴۷در تلاش برای کوچک سازی دولت پس از جنگ جهانی دوم به جریان افتاد.

۲-نظام بودجه بندی برنامه ای که توسط رئیس جمهوری جانسون در سال۱۹۶۵آغاز شد.

۳-نظام بودجه ریزی مدیریت بر مبنای هدف که توسط رئیس جمهور نیکسون در سال۱۹۷۳ اعمال شد.

۴-نظام بودجه ریزی بر مبنای صفر که در سال۱۹۷۷ توسط رئیس جمهور کارتر، به اجرا درآمد.

۵-تصویب قانون عملکرد و نتایج دولت و الزام دستگاه‌ها به بودجه بندی عملیاتی در سال۱۹۹۳ (حسن آبادی و صراف، ۱۳۸۷)

۲-۱۲-۲- مفاهیم بودجه بندی بر مبنای عملکرد

بیشتر پژوهشگران و کارشناسان بودجه بندی دولتی، بر روی این نظر توافق دارند که بودجه بندی بر مبنای عملکرد به عنوان تضمین منابع برای دستیابی به هدف ها، مقاصد برنامه ریزی شده و همچنین دستیابی به بعضی از شاخص های انجام کار، یعنی کارایی و اثربخش است.

به گفته جان میکسل^[۱۹] بودجه بندی بر مبنای عملکرد بر اساس ارتباط داده ها و درآمدها با هزینه ها با هدف ها و فعالیت های برنامه هاست . او می‌گوید که بودجه بندی بر مبنای عملکرد ممکن است طبق روال معمول عامل یکی از عوامل زیر باشد :

اطلاعات جمع کار،

اطلاعات تولید )هزینه هر واحد فعالیت(

اطلاعات تأثیرگذار (سطح حصول هدفها(

فیلیپ جویس^[۲۰] بودجه بندی بر مبنای عملکرد را به عنوان شبکه ارتباطی کارآمد می شناسد که برای اطمینان از دستیابی به هدف های بودجه بندی، منابع را به نتایج پیوند می‌دهد. با توجه به تعاریف ارائه شده می توان گفت بودجه بندی بر مبنای عملکرد بیشتر حول دو محور«ارتباط بودجه با نتایج» و «ارتباط بودجه با شاخص های عملکرد و ارزیابی»می چرخد. بدین ترتیب می توان گفت که بودجه بندی بر مبنای عملکرد عبارت است از برنامه سالانه به همراه بودجه سالانه که رابطه میان میزان وجوه تخصیص یافته به هر برنامه و نتایج به دست آمده از آن برنامه را نشان می‌دهد. این بدان معنی است که با میزان مشخصی مخارج انجام شده در هر برنامه باید مجموعه ای معین از هدف ها تأمین شود. با توجه به تعاریف ارائه شده می توان بودجه بندی بر مبنای عملکرد را به عنوان فرایندی برای تهیه و تدوین بودجه دانست که با تأکید بر فعالیت ها و برنامه ها و مدیریت عملکرد این امکان را فراهم می‌سازد که تصمیم برای تخصیص یا عدم تخصیص اعتبارات تا حدودی بر اساس کارایی و اثربخش خدمات ارائه شده صورت بگیرد.

۲-۱۳- بهای تمام شده خدمات و فعالیت ها

سازمان‌های دولتی از هر نوع و با هر اندازه، با فشار فزاینده ای برای بهبود کارایی و اثربخش روبرو هستند. امروز، سازمان‌های دولتی بیش از گذشته به دلایلی از قبیل گرایش سیاستمداران در جلب رضایت مردم، انتظارات مالیات دهندگان، توسعه بخش خصوصی و افزایش انتظارات مردم ‌در مورد توجه بیشتر دولت‌ها به هزینه کرد کارای منابع محدود و شفافیت بیشتر در معرف بودجه، از نظر ‌پاسخ‌گویی‌ مالی زیر فشار می‌باشند. سامانه هزینه یابی بر مبنای فعالیت روش خوبی برای سازمان‌های دولتی برای نشان دادن رفتار بهای تمام شده و راه حلی برای مشکلاتی است که مدیران در ‌پاسخ‌گویی‌ مالی دارند. (نادریان هوشنگ، ‌فصل‌نامه حسابرس، شماره۱۷، سال۱۳۸۱)

واژه هزینه یابی بر مبنای فعالیت توسط«کوپر و کپلن»^[۲۱] در سال۱۹۹۲برای تخصیص هزینه فعالیت ها به محصولات به کار گرفته شده است. آن ها معتقد بودند، سامانه های هزینه یابی سنتی نه تنها ‌پاسخ‌گویی‌ احتیاجات مدیران نیستند بلکه استفاده از این اطلاعات سبب گمراهی و عدم اتخاذ تصمیم صحیح به وسیله آن ها می‌گردد. (نمازی، ۱۳۷۸)

۲-۱۴- هزینه یابی بر مبنای فعالیت

۱-۱-۱ افزایش ماندگاری ذهنی (دوام و پایداری یادگیری).

۲-۱-۱ توجه به اهداف سطوح بالاتر حیطه شناختی.

۳-۱-۱ تعمیق یادگیری از طریق افزایش درگیری با تکالیف یادگیری.

۴-۱-۱ افزایش علاقه به یادگیری.

۵-۱-۱ توجه به اهداف در حیطه‌های غیر شناختی (اجتماعی، عاطفی و مدنی).

۶-۱-۱ اضافه نمودن فرصت یادگیری از طریق مشارکت والدین دانش ­آموزان در امر یاددهی و یادگیری(حسنی،۱۳۸۴).

۲-۱ فراهم نمودن زمینه مناسب برای حذف فرهنگ بیست‌گرایی

مقیاس کمی (۲۰-۰) و توجه شدید به آن، نظام آموزشی را با مشکل مواجه ‌کرده‌است که با حذف این مقیاس، فرهنگ بیست‌گرایی از این میدان رخت بر­می‌بندد و این ایده جایگزین آن می‌شود که مهم ‌این است که کودک چه بهره‌ای از فرصت یادگیری برگرفته است،در چه وضعیتی قرار دارد، نه صرفاً جهت کسب نمره، آن هم کسب نمره بیست.

هر چند عده‌ای ممکن است چنین اظهار­نظر کنند که نمره نماد و نشانه پیشرفت است که در این بیان شکی نیست. ولیکن آن­چه انتقاد برانگیز است استقلال این نماد است از محتوا و مضمونی که باید داشته باشد. ابعاد جزیی این هدف عبارتند از:

۱-۲-۱ کاهش حساسیت والدین به نمره.

۲-۲-۱ کاهش حساسیت دانش‌آموزان به نمره.

۳-۲-۱ ارائه بازخورد توصیفی به دانش‌آموزان و والدین درباره وضعیت تحصیلی و تربیتی دانش‌آموزان(حسنی،۱۳۸۴).

۳-۱ تأکید بر اهداف آموزش و پرورش از طریق توجه به فرایند یادگیری به جای تأکید بر محتوی

در این طرح به جای این­که مجموعه‌ای دانش و اطلاعات در زمینه یا موضوعی خاص مدنظر باشد، اهداف و انتظارات سیستم آموزشی از معلم و دانش‌آموزان مورد توجه قرار می‌گیرد. یعنی توجه به تحقق واقعی و ملموس اهداف و انتظارات معطوف می‌گردد. در حالی­که در وضعیت فعلی آن­چه اساسی و مهم است، کسب نمره و افزایش محفوظات و در نهایت افزایش معدل است و آن­چه مغفول می‌ماند عملکرد واقعی است و وقتی نمره به گونه‌ای صوری و ظاهری ملاک باشد، عملاً انتظارات به کناری نهاده شده و راه­های میان­بر به کار گرفته می‌شود. عناصر خردتر این هدف به قرار زیر است:

۱-۳-۱ ارائه بازخورد پیوسته از جریان یادگیری به دانش‌آموزان به صورت توصیه های مکتوب و شفاهی.

۲-۳-۱ ایجاد فرصت اصلاح برای دانش‌آموز و معلم جهت رفع کاستی‌های فرایند یادگیری.

۳-۳-۱ استفاده از بازخوردهای به­دست آمده در مسیر بهبود ارائه درس.

۴-۳-۱ به­ کارگیری ابزارهای متفاوت سنجش توصیفی مانند (پوشه کار، برگ ثبت مشاهدات، سیاهه رفتار، ارزشیابی عملکرد)(حسنی،۱۳۸۴).

۴-۱ فراهم نمودن زمینه مناسب برای حذف حاکمیت مطلق امتحانات پایانی در تعیین سرنوشت تحصیلی

برجسته‌تر شدن رویکرد ارزشیابی تکوینی منجر به کاهش اعتبار امتحانات پایانی نیز خواهد شد. مشکل اساسی این نوع امتحانات آن است که در فرصتی محدود و زمان و مکان خاص سرنوشت نهایی دانش‌آموز را تعیین می‌کند. این ویژگی‌ اعتبار بسیاری به امتحانات پایانی داده است و به گونه‌ای آن را پدیده کریه و زجرآور و گریزاننده جلوه داده است. به نظر می‌رسد که از نتایج مبارک این طرح جلوگیری از هدف شدن امتحان و درس خواندن برای امتحان باشد. ابعاد جزیی این هدف عبارتند از:

۱-۴-۱ کاهش نقش ارزشیابی‌های پایانی در سرنوشت تحصیلی دانش‌آموزان.

۲-۴-۱ برجسته‌ نمودن نقش ارزشیابی‌های مستمر (فرآیندی) در تصمیم‌گیری درباره ارتقاء دانش‌آموزان.

۳-۴-۱ واگذاری تصمیم ­گیری درباره ارتقاء دانش‌آموزان به معلم و شورای مدرسه.

۴-۴-۱ کاهش میزان مردودی دانش‌آموزان از طریق افزایش اختیارات مدرسه در انتخاب سیاست‌های مداخله (حسنی،۱۳۸۴).

۵-۱ افزایش بهداشت روانی محیط یاددهی ـ یادگیری با کاهش اعتبار نمره

ارزش و اقتدار نمره و کسب نمرات بالاتر و معدل بهتر، در اغلب اوقات با استرس و فشار همراه است و استرس آورتر از ارزشیابی و امتحان در آموزش و پرورش چیزی وجود ندارد (شعبانی، ۱۳۷۵) و ‌در دوره‌های پایین‌تر همراه است با فشار بیرونی که از ناحیه والدین و معلمان و مدیران ایجاد می‌شود. حتی این فشار گاهی به شکل رقابت‌های زیان‌آور در کلاس و مدرسه ظهور می‌کند. مجموع این عوامل محیط یادگیری را به محیطی پر از اضطراب و دلهره و نگرانی تبدیل می‌کند. کودکان تحت این فشارها و رقابت‌ها به مرور از جنبه روحی افسرده و فرسوده می‌شوند و بسیاری از مشکلات رفتاری در آن­ها شکل می‌گیرد. حذف نمره می‌تواند با حذف استرس، فشار و رقابت، شرایط مساعدتری را برای یادگیری دانش‌آموز و یاددهی معلم فراهم سازد.

۱-۵-۱ کاهش اضطراب و تنش ناشی از شرکت در امتحانات پایانی و مکرر.

۲-۵-۱ کاهش فشار والدین بر دانش‌آموزان برای کسب نمرات ممتاز.

۳-۵-۱ افزایش علاقه به معلم و درس.

۴-۵-۱ کاهش رقابت‌های نامناسب برای کسب نمرات بالاتر.

۵-۵-۱ کاهش پدیده تقلب در بین دانش‌آموزان(حسنی،۱۳۸۴).

ویژگی‌های ارزشیابی توصیفی
۱- پویایی:

پویایی ‌به این معنی است که ارزشیابی یار و یاور جریان یاددهی ـ‌ یادگیری است و دوش به دوش یادگیری به پیش رفته و آن ‌را غنی می­سازد.

ویژگی پویایی در ارزشیابی توصیفی چند نکته را آشکار می‌کند:

الف ـ ارزشیابی به مثابه ابزاری برای یادگیری است.

ب ـ ارزشیابی با یادگیری ارتباط تنگاتنگی دارد.

ج‌ـ ارزشیابی بر معیارها و میزان‌های موفقیت در یادگیری تأکید دارد.

دـ ارزشیابی بر بازخوردهای پیوسته تأکید دارد(حسنی،۱۳۸۴).

۲- بازخورد:

یکی از ویژگی‌های مهم ارزشیابی، بازخورد است. اگر بازخورد نباشد، ارزشیابی توصیفی نمی‌تواند جهت­گیری اصلاحی داشته باشد. بازخورد سبب می‌شود که فعالیت‌های یادگیری در جهت انتظارات آموزشی قرار گیرد و عاملی بسیار مؤثر و ثمربخش در بهبود عملکرد یادگیری است. بازخورد نظر و واکنش معلم نسبت به وضع یادگیری دانش‌آموزان است. در جریان بازخورد برای دانش‌آموز مشخص می‌شود که از لحاظ آموزشی در چه وضعی قرار دارد. بازخورد به دانش‌آموز کمک می‌کند تا خطاها و اشتباهاتش را در جریان یادگیری کاهش داده و وظایف و تکالیفش را با دقت بیشتری انجام دهد(حسنی،۱۳۸۴).

۳- کیفی‌بودن:

ارزشیابی توصیفی یک ارزشیابی کیفی است که در آن مقیاس رتبه‌ای، جایگزین مقیاس فاصله‌ای شده است و بازخورد آن نسبت به عملکرد و فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان، به صورت کیفی است. مقیاس رتبه‌ای از انعطاف‌پذیری بیشتری برخوردار است. ویژگی کیفی در ارزشیابی توصیفی، رقابت نامناسب دانش‌آموزان را کاهش می‌دهد و حساسیت آن­ها را برای کسب نمره از بین می‌برد و یا به حداقل می‌رساند(حسنی،۱۳۸۴).

۴- فرآیندی:

در این شیوه ارزشیابی با توجه به فرایند یادگیری، تلاش بر این است که دانش‌آموز به مفهوم فراشناخت دست پیدا کند. یعنی بتواند آن­چه را که در یک موقعیت فراگرفته است، در موقعیت دیگر نیز به­کار گیرد. ارزشیابی توصیفی فرصتی را برای معلم و شاگردان فراهم می‌کند تا روند یاددهی ـ یادگیری را بهتر مدیریت کنند و با روش‌های یاددهی و یادگیری آشنا شوند(حسنی،۱۳۸۴).

خلاقیت در بستر ارزشیابی توصیفی

ابراز وجود حفاظتی: این مهارت ­ها در واقع دفاع­هایی کلامی در برابر فریب، عیب جویی یا گستاخی دیگران هستند. نام اولین مهارت صفحه گرامافون خراب است یعنی فرد اظهار وجود می­ کند و سپس مدام گفته خود را تکرار می­ کند. دومین مهارت غبارآلود کردن است: یعنی در ظاهر انتقاد دیگران را می­پذیریم اما عملاً در رفتارمان تغییری ایجاد نمی­کنیم. در واقع این دو مهارت شکل­های بنیادی ابراز وجود هستند و بهتر است از آن ها در برابر انتقادهای تکراری یا نابجای دیگران استفاده کنیم. سومین مهارت فرا ابراز وجود است که طی آن وقتی شخص راه چاره­ای پیدا نمی­کند به جای یافتن راه ­حل نظر کلی­تری می­دهد(هارجی و همکاران(؟)؛ ترجمه فیروز بخت و همکاران، ۱۳۸۴: ۱۶).

۲-۱-۳-۲- عوامل تأثیرگذار بر جرات ورزی

برای استفاده مناسب و مؤثر از ابراز وجود عوامل مختلفی تأثیر گذار هستند:

۱- محتوا: محتوای عملی ابراز وجود عبارت است از ابراز حقوق و بر زبان آوردن اظهاراتی که

این ابراز حقوق را مناسب و مسئولانه جلوه می­ دهند(بهرامی، ۱۳۷۴؛ به نقل از محبی و همکاران، ۱۳۸۴).

۲- عناصر پنهان: منظور از عناصر پنهان، آن دسته از افکار، ایده­ ها و احساساتی هستند که بر توانایی فرد برای ابراز وجود تأثیر می­گذارند. بسیاری از صاحب نظران، اهمیت پاسخ­های پنهان را در ابراز وجود تأیید کرده ­اند. این عناصر عبارتند از:

دانش: برای ابراز وجود باید از حقوق خود و نحوه احقاق آن­ها با خبر باشیم. اما همیشه این طور نیست و گاهی لازم می­ شود وضعیت دیگران را در رابطه با حقوق­مان مورد بررسی قرار دهیم. ‌به این بررسی، واقعیت آزمایی گفته می­ شود(همان منبع). عناصر پنهان شامل:

اعتقادات: پیش شرط تغییر میزان ابراز وجود افراد ایجاد تغییر در اعتقادات و انتظارات آنان یا بازسازی شناختی ‌می‌باشد. معمولاً اظهار نظرهای مثبت و منفی افراد سلطه­پذیر ‌در مورد خودشان در وضعیت­های تعارض برانگیز به یک اندازه است، اما ‌در مورد اشخاصی که اهل ابراز وجود هستند اظهار نظرهای مثبت دو برابر اظهارات منفی است. گذشته از عوامل دیگر، آموزش مستقیم در زمینه توصیه خود انگیخته به خود نیز موجب افزایش میزان ابراز وجود افراد می­ شود(همان منبع).

ادراک اجتماعی: اشخاصی که قادر به ابراز وجود نیستند درک دقیقی از رفتار دیگران ندارند(همان منبع).

فرایند: نحوه ارائه پاسخ­های جسورانه هم نقش مهمی در موقعیت این پاسخ­ها دارند(همان منبع).

۳- پاسخ­های غیرکلامی:

در ابراز وجود، رفتارهای غیر کلامی تأثیر بسزایی دارند. بعضی از این رفتارها شامل موارد ذیل می­باشند:

سطح تماس چشمی، اجتناب از حالات چهره­ های نامناسب، استفاده صحیح از ژست­ها در حین صحبت و به کار بردن ژست­های نامشخص در حین گوش دادن، راست نگه­داشتن بدن، استفاده از پیرا زبان­های مناسب(زمان پاسخدهی اندک، دادن پاسخ­های غیر طولانی، صلابت،

بلندی صدا و تغییر دادن لحن آن و قاطعیت زیاد)(همان منبع).

۴- جنسیت:

هم مردها و هم زن­ها برای طرف­های همجنس خود بیشتر ابراز وجود می­­کنند، ابراز احساسات منفی از سوی اعضای جنس مخالف را بیشتر می­پذیرند و در روابط همجنس­ها برخوردهای پرخاشگرانه شایع­تر است(همان منبع).

۵- شرایط ابراز وجود:

شرایط نیز عامل مهمی است. اشخاص گاهی در یک وضعیت میان فردی ابراز وجود ‌می‌کنند و در وضعیتی دیگر ابراز وجود نمی­کنند. علاوه بر این افراد در ابراز وجودهای منفی مشکلی ندارند، اما نمی ­توانند ابراز وجودهای مثبتی انجام دهند. برخی افراد در خانه به راحتی ابراز وجود ‌می‌کنند، اما در محیط کار نمی ­توانند ابراز وجود کنند و یا بر عکس. در این موقع باید بر وضعیت استراتژی­ های مناسب برای غلبه بر مشکلات تمرکز کنیم(همان منبع).

۶- فرهنگ:

اصولاً ابراز وجود یک مفهوم فرهنگی است، یعنی ابراز وجودهای که در اروپا یا آمریکا مناسب هستند در فرهنگ­هایی که فروتنی، بردباری یا ‌خدمت‌گذاری را مقدس می­دانند ممکن است شایسته و مناسب نباشد(همان منبع).

۷- طرف مقابل:

افرادی که اهل ابراز وجودند ابراز وجودهای دیگران را بیشتر می­پذیرند. در حالی که آزمودنی­های کم­جسارت به ابراز وجودهای دیگران واکنش منفی نشان می­ دهند(همان منبع).

۲-۱-۳-۳- کارکردهای جرات ورزی

مهارت ابراز وجود(جرات ورزی) به فراخور موقعیت، چند هدف را برآورده می­سازد. استفاده ماهرانه از ابراز وجود به فرد کمک می­ کند تا:

• • جلوی پایمال شدن حقوق خود را بگیرد.

• • تقاضاهای نامعقول دیگران را رد کند.

• • بتواند از دیگران درخواست­های معقولی کند.

• • با مخالفت­های نامعقول دیگران برخورد درست و مؤثری نماید.

• • حقوق دیگران را به رسمیت بشناسد.

• • رفتار دیگران در برابر خود را تغییر دهد.

• • از تعارضات پرخاشگرانه غیر ضروری خودداری کند.

• در هر موردی موضع خود را با اعتماد به نفس و آزادانه مطرح کند(محبی و همکاران، ۱۳۸۸).

۲-۱-۳-۴- آموزش جرات ورزی

برنامه آموزش جرات ورزی بدین منظور طرح ریزی می­ شود تا عقاید و رفتارهای جرئت­مندانه افراد را بهبود بخشد به طوری که آن­ها بتوانند با دیدی بهتر به خود نگریسته، به خود اعتمادی برسند، به طور مناسب عواطف و تفکرات فردی خود را نشان دهند و در نتیجه روابط میان فردی مؤثرتری را با دیگران برقرار نمایند(آلبرتی و امونز^[۴۶]، ۲۰۰۱؛ لاندازابل^[۴۷]، ۲۰۰۱؛ وستون و ونت^[۴۸]، ۱۹۹۹). هدف آموزش قاطعیت یا جرات ورزی، یاد دادن هنر ارتباط عمیق با دیگران، برخورد جدی با کار، زندگی و تسلط بر خویش است. این آموزش به طور گسترده ­ای برای سنین مختلف و پیش­زمینه ­های متفاوت مورد استفاده قرار گرفته است. تأثیر مثبت آن روی قاطعیت، عزت نفس، خود، تعاملات بین فردی، مهارت­ های ارتباطی و اعتماد بین زوجین و نیز کاهش میزان اضطراب اجتماعی دیده شده است(صاحب الزمانی، ۱۳۸۸). ولپی^[۴۹](۱۹۵۸)، اولین کسی بود که اصطلاح جرات ورزی(ابراز وجود) را به کار برد و اصل بازداری دو جانبه رامطرح ساخت. هدف آموزش جرات ورزی این است که به افراد کمک کند تا دیدشان را نسبت به خود تغییر دهند، ابراز وجودشان را افزایش دهند، به طور معقولی خلق و خو و افکارشان را بیان کنند و از این طریق بر اعتماد به نفس خود بیفزایند(همان منبع: ۴). آموزش جرات ورزی بر اساس این فرضیه عمل می­ کند که داشتن روابط بین فردی سالم در انسجام و تکامل شخصیتی فرد نقش اساسی دارد. بک بر اساس تحقیقات رابرت آلبرتی که در زمینه قاطعیت درمانی شهرت جهانی دارد، چنین اظهار می­ نماید: آموزش قاطعیت به نام­های یادگیری مهارت­ های اجتماعی و رفتار درمانی در زمینه قاطعیت شناخته شده و بر اساس تئوری گشتالت پایه گذاری گردیده است(محبی و همکاران، ۱۳۸۸). کاپلان و سادوک در زمینه آموزش قاطعیت چنین اظهار می­دارند که قاطعیت درمانی یکی از آموزش­های مهارت اجتماعی است که به فرد آموزش می­دهد چگونه در موقعیت­های مختلف اجتماعی به صورت مناسب واکنش نشان داده، عقیده و نقطه نظرات خود را به روشی پذیرفته شده ابراز دارد(همان منبع).

۱- رویکرد نگرشی^[۹]: احساسات مختلف در شخص، تعلق خاطری نسبت به سازمان، خدمات و کالا ایجاد می‌کند، این احساس درجه وفاداری مشتری را مشخص می‌کند که کاملاً شناختی است. مقیاس های وفاداری نگرشی شامل تبلیغات مثبت دهان به دهان، تمایل به توصیه و تشویق دیگران به استفاده از کالا و خدمات است.

۲- رویکرد رفتاری^[۱۰]: تمایل مشتری برای خرید مکرر خدمات و تولیدات عرضه کننده خدمات و حفظ ارتباط با عرضه کننده کالا و خدمات است.

وفاداری مشتری نقش بسزایی در ایجاد منافع بلندمدت برای شرکت ایفاء می­ کند، زیرا مشتریان وفادار به برند شرکت نیاز به فعالیت­های ترفیعی کمتری نسبت به سایر مشتریان دارند. آن ها با کمال میل حاضرند مبلغ بیشتری را برای کسب مزایا و کیفیت خدمات مورد علاقه خود بپردازند. از طرفی سازمان­ها می ­توانند سهم بیشتری از بازار را با کمک وفاداری به برند به دست آورند، زیرا مشتریان وفادار به سازمان به طور مکرر برند را خریداری ‌می‌کنند و در برابر عوامل موقعیتی و تلاش­ های بازاریابی رقباء ایستادگی ‌می‌کنند (عزیزی و همکاران، ۱۳۹۱).

‌بر اساس دیدگاه یو^[۱۱] (۲۰۰۰)، وفاداری بر تصمیم مشتری به خرید یک محصول یا برند و کاهش تمایل تغییر به برندهای رقباء، تأثیر نیرومندی دارد (Severi & Ling, 2013). وفاداری مشتری نقش مهمی در گسترش برند و ارزش ویژه برند دارد و سهم بازار برند را افزایش می­دهد و از ورود برندهای جایگزین رقباء جلوگیری می­ کند. همچنین وفاداری به برند نقش مهمی در سودآوری، رشد و شکوفایی آتی سازمان دارد (Forsido, 2012).

از دیدگاهی دیگر، وفاداری مشتری چندین مزیت راهبردی مهم نظیر کسب سهم بازار بیشتر و جذب مشتریان جدید، حمایت و پشتیبانی از گسترش و اشاعه برند، کاهش هزینه­ های بازاریابی و تقویت برند در مقابل تهدیدهای رقابتی برای شرکت­ها دارد (Alhaddad, 2014).

۲-۲-۶- رابطه رضایت و وفاداری مشتری

بر مبنای مطالعات انجام شده، اثبات شده است که تأمین رضایت مشتری به تدریج سبب ایجاد حس وفاداری و اعتماد به سازمان در مشتری خواهد شد. یک مشتری وفادار، علاوه بر آنکه بارها و بارها جهت خرید مجدد محصولات و استفاده از خدمات، به سازمان مورد علاقه خویش رجوع می‌کند، به عنوان یک عامل مضاعف در زمینه تبلیغ محصولات و خدمات سازمان، از طریق توصیه و سفارش به خویشاوندان، دوستان و یا سایر مردم، نقشی حائز اهمیت در ارتقای میزان سودآوری و بهبود تصویر سازمان در ذهن مشتریان بالقوه ایفا می‌کنند (دادخواه، ۱۳۸۸: ۵۲؛ قره چه و دابوئیان، ۱۳۹۰: ۳۴). بیش از ده سال پیش درجه رضایت صنعت به سرعت بالا رفت و به حدی رسید که ۹۰% مشتریان اظهار رضایت و رضایت خیلی بالا می‌کردند. در حالی که نسبت های خرید دوباره برای صنایع در میانگین ۴۰ درصد تا ۵۰ درصد باقی مانده بود. شواهد زیادی وجود دارد مبنی بر اینکه افرادی که به پرسش نامه شرکت جواب می‌دهند درحال پاسخ دادن به وسواس های شرکت به رضایت هستند. (تحت تأثیر حساسیت شرکت به پاسخ «من راضی هستم» قرار می گیرند) که لزوماًً نشانه بهبودی ارزش مشتری نیست. تحقیقات نشان داده که ۶۰ درصد تا ۸۰ درصد مشتریانی که به سمت رقبا، شرکت را ترک کرده‌اند، قبل از ترک شرکت راضی یا خیلی راضی بوده اند.

لکاس^[۱۲] معتقد است تنها ارزیابی معنی دار رضایت، وفاداری به خرید دوباره می‌باشد. (Richheld,1996) ادبیات مربوط به ارتباط بین رضایت مشتری و عنصر رفتاری وفاداری در سه سطح قابل تقسیم است.

تأثیر متغیرهای تعدیل کننده بر رابطه بین دو ساخت (رضایت و وفاداری) را بین می‌کند. متغیرهای تعدیل کننده به مانند: صفات مصرفی کننده، اهمیت محصول درک شده، نامعلومی خرید، هزینه های تغییر، استمرار و بقای رابطه خلق و مشرب، اکتساب ارزش. تحقیقات دیگر دریافتند که رضایت در رابطه با رفتار خرید به عوامل زیر وابسته است: هزینه های معامله و موانع تغییر سطح آخر که در تحقیقات با پیچیدگی بیشتری یافت می شود بیان می‌کند که: مشتریانی که خرید مجدد انجام می‌دهند کاملاً راضی نیستند. ان تحقیقات ارتباط نامتقارنی کشف کردند و پیشنهاد کردند که ارتباط رضایت و وفاداری خطی نیست. و دارای دو سطح آستانه بحرانی است. شکل زیر نشان می‌دهد که و قتی رضایت به بالاترین سطح آستانه معین افزایش یابد، (ناحیه اطمینان)، رفتار خرید به سرعت افزایش می‌یابد. وقتی رضایت به سطح آستانه پایین تر کاهش یابد (ناحیه گریز)، رفتار خرید به سرعت کاهش می‌یابد بین سطوح آستانه (ناحیه تأمل )، رفتار خرید مسطح است. آن بیان می‌کند که رضایت باید به انداز کافی زیاد باشد تا وفاداری راتحریک کند، یا به اندازه کافی کم باشد تا آن را کاهش دهد.

در تحقیقاتی که توسط Kim و همکارانش (۲۰۰۴) انجام شد این نتیجه به دست آمد که :

میزان رضایت بالا وفاداری مشتری را بالا می‌برد، حساسیت مشتریان به قیمت را کاهش می‌دهد، هزینه های شکست بازاریابی و خلق مشتریان جدید را کاهش می‌دهد . هزینه های عملیاتی مربوط به افزایش تعداد مشتریان را کاهش می‌دهد، اثر بخشی آگهی ها را بهبود می بخشد و اعتبار بنگاه را افزایش می­دهد (Kim et al., 2004). میتال و کاماکورا^[۱۳] رابطه بین رضایت و رفتار خرید تکراری را نشان دادند. یافته های مهم آن ها نشان داد که با وجود دسته بندی یکسان رضایت بر مبنای خصوصیات پاسخ دهنده مانند: سن، تحصیلات، وضعیت تأهل، جنس و محل اقامت تفاوت معنی داری در رفتار خرید تکراری مشاهده شده بود. این تحقیق پیشنهاد می‌کند مصرف کنندگانی که خصوصیات متفاوتی دارند سطوح آستانه ^[۱۴] متفاوت و ‌بنابرین‏ احتمال خرید تکراری متفاوتی را دارا هستند. تحقیق آن ها تأثیر عوامل دموگرافیک را بر رابطه رضایت و وفاداری نشان می‌دهد. تحقیقات اوه. جانسون^[۱۵] مبحث مطابقت (سازگاری^[۱۶]) را در رابطه بین رضایت و وفاداری مطرح ‌کرده‌است. آن ها این مبحث را این گونه بیان کردند که : وقتی اطلاعات قیمت و کیفیت به طور مشابه و یکسان در ارزیابی رضایت و وفاداری مورد استفاده قرار می‌گیرد ارتباط بین دو ساخت مستحکم تر است (Auh & Johnson, 2005). اچسی^[۱۷] مباحثی شبیه به فرضیه مطابقت مطرح ‌کرده‌است. او این گونه موضوع را مطرح کرد که: وقتی شخصی به تنهایی چیزی را از روی اختیار مورد قضاوت قرار دهد، قضاوت او بیشتر تحت تأثیر صفاتی قرار می گیرند که ارزیابی آن ها نسبت به صفات دیگر آسان تر است. حتی اگر صفاتی که ارزیابی آن ها مشکل تر است، از اهمیت بیشتری برخوردار باشند (Ibid:40). صفات با ارزیابی آسان مانند: کیفیت و صفات با ارزیابی مشکل مانند قیمت می‌باشد. بدین معنی که فرد قضاوت خود را بر پایه اطلاعات در دسترس و ارزیابی آسان آن ها انجام می‌دهد و طبق تحقیقات اوه اگر وزن داده شده به اطلاعات، در ارزیابی رضایت و وفاداری، یکسان باشند ارتباط بین رضایت و وفاداری محکم تر است. نظریه مطابقت در تشریح تفاوت میان رضایت و وفاداری اثرگذاری است و به چگونگی وزن دادن به اطلاعات در ارزیابی رضایت و وفاداری، وابسته است. هم چنین، قدرت ارتباط بین رضایت و وفاداری مطابق با آن تغییر می‌کند.(Auh & Jonson,2005).

۲-۳- پیشینه تحقیق

۲-۳-۱- پیشینه تحقیق داخلی