دارد. این دو کارمند از سیاست پرداخت شرکت کاملاً آگاه‌اند و فرصت‌های یکسانی دارند. با توجه ‌به این عوامل ممکن است یکی از دو کارمند از دیگری مقدار بیشتری دریافت کند، با این حال کارمند دیگر ممکن است احساس کند اگر چه کمتر از تمایلش به او پرداخت شده است، اما این پرداخت ناعادلانه نیست، چرا که سیاست جبران خدمات سازمان یک سیاست باز بوده و به شیوه‌ای دقیق و بدون تعصب و غرض ورزی به کار گرفته شده است. ‌بنابرین‏ پرداخت ناشی از به کارگیری این رویه عادلانه احتمالاً عادلانه نگریسته می‌شود؛ حتی اگر به نظر خیلی کم باشد (گرین برگ و اسکات^[۳۰]، ۲۰۰۱). با افزایش درک عدالت رویه ای، کارکنان با دید مثبت به بالادستان و سازمانشان می‌نگرند؛ حتی اگر آن‌ ها از پرداخت‌ها، ترفیعات و دیگر پیامد‌های شخصی اظهار نارضایتی کنند (رابینز، ۲۰۰۱).

به نظرلونتال^[۳۱] شش قانون وجود دارد که هنگامی که به کار گرفته شوند، رویه‌های عادلانه‌ای به وجود می آورند: ۱- قانون ثبات: حالتی که تخصیص رویه ها بایستی برای همه در طی زمان ثابت باشد ۲- قانون جلوگیری از تعصب و غرض ورزی: حالتی که از کسب منافع شخصی تصمیم گیران بایستی در طول فرایند تخصیص ممانعت به عمل آید ۳- قانون درستی: اشاره سودمندی اطلاعات مورد استفاده در فرایند تخصیص دارد ۴- قانون توانایی اصلاح: به وجود فرصتهایی برای تغییر یک تصمیم ناعادلانه اشاره دارد ۵- قانون نمایندگی: حالتی که نیازها، ارزش‌ها و چشم اندازها ی همه بخش‌های متاثر، توسط فرایند تخصیص بایستی در نظر گرفته شود و ۶- قانون اخلاقی: مطابق با این قانون فرایند تخصیص بایستی با ارزش‌های اخلاقی و وجدانی سازگار باشد. رویه های سازمانی روشی که سازمان منابع را تخصیص می‌دهد، را نشان می‌دهند. مطالعات نشان می‌دهد که عدالت رویه ای با واکنش‌های شناختی، احساسی و رفتاری کارکنان نسبت به سازمان (مثل تعهد سازمانی) مرتبط است. از این رو زمانی یک فرایند منجر به پیامدی خاص می شود که ناعادلانه درک شده باشد (حسین زاده و ناصری، ۱۳۸۷).

۳- عدالت تعاملی (ارتباطی^[۳۲]): به کیفیت رفتار میان اشخاص که به وسیله هر فردی احساس می شود بر می‌گردد (افجه، ۱۳۸۵). عدالت تعاملی شامل روشی است که عدالت سازمانی توسط سرپرستان به زیردستان منتقل می‌شود (اسکاندورا^[۳۳]، ۱۹۹۹).

این نوع عدالت مرتبط با جنبه‌های فرایند ارتباطات (همچون ادب، صداقت و احترام) بین فرستنده و گیرنده عدالت است. به خاطر اینکه عدالت تعاملی توسط رفتارمدیریت تعیین می‌شود، این نوع عدالت مرتبط با واکنش‌های شناختی، احساسی و رفتاری نسبت به مدیریت یا به عبارت دیگر سرپرست است. ‌بنابرین‏ زمانی که کارمندی احساس بی عدالتی تعاملی می‌کند به احتمال زیاد این کارمند واکنش منفی به سرپرستش به جای سازمان نشان می‌دهد. از این رو پیش‌بینی می‌شود که کارمند از سرپرست مستقیمش به جای سازمان در کل ناراضی باشد و کارمند تعهد کمتری نسبت به سرپرست تا سازمان درخوداحساس کند. همچنین نگرش‌های منفی وی عمدتاًً نسبت به سرپرست است وقسمت کمی از نگرش‌های منفی به سازمان برمی‌گردد (چاراش و اسپکتور، ۲۰۰۱).

به نظر مورمن^[۳۴] عدالت توزیعی، رویه ای و عدالت تعاملی، همبسته هستند و هر کدام جنبه‌های متمایزی از عدالت سازمانی‌اند. به نظر وی عدالت سازمانی به صورت مجموع عدالت توزیعی، رویه ای و تعاملی تعریف می‌شود (اسکاندورا، ۱۹۹۹).

مطالعه عدالت در سازمان‌ها

سازمان و سازمان‌یافتگی جزء جدانشدنی زندگی ماست. ما قبل از تولد و در رحم مادر توسط سازمان‌هایی مراقبت می‌شویم، در یک سازمان پزشکی چشم به جهان می گشاییم، در سازمان‌های متعدد آموزش می بینیم و به موقع در یک سازمان مشغول کار می‌شویم و همزمان با سازمان‌های متعدد رابطه و سر کار داریم و نهایتاً در یک سازمان با مراسم خاص تشییع و تدفین صحنه نمایش جهانی را ترک می‌کنیم (اسکات، ۱۳۷۵). ‌بنابرین‏ افراد بیشتر عمرشان را در سازمان‌ها یا در رابطه با سازمان‌ها سپری می‌کنند و این موضوع نشان‌دهنده اهمیت جایگاه سازمان‌ها در دنیای کنونی است. اما ‌در مورد عدالت در سازمان‌ها چه تحقیقات و مطالعاتی صورت پذیرفته است؟ عدالت سازمانی به طور گسترده ای در رشته‌های مدیریت، روانشناسی کاربردی و رفتار سازمانی مورد تحقیق و مطالعه قرار گرفته است (کوهل‌میر و پارکر^[۳۵]، ۲۰۰۵). تحقیقات نشان داده‌اند که فرایندهای عدالت نقش مهمی را در سازمان ایفا می‌کنند و چطور برخورد با افراد در سازمان‌ها ممکن است باورها، احساسات، نگرش‌ها و رفتار کارکنان را تحت تاثیر قرار دهد. رفتار عادلانه از سوی سازمان با کارکنان عموما منجر به تعهد بالاتر آن‌ ها نسبت به سازمان و رفتار شهروندی فرانقش آن‌ ها می‌شود. از سوی دیگر افرادی که احساس بی عدالتی کنند، به احتمال بیشتری سازمان را رها می‌کنند یا سطوح پایینی از تعهد سازمانی را از خود نشان می‌دهند و حتی ممکن است شروع به رفتارهای ناهنجار مثل انتقام‌جویی کنند. ‌بنابرین‏ درک این‌که چگونه افراد ‌در مورد عدالت در سازمانشان قضاوت می‌کنند و چطور آن‌ ها به عدالت یا بی عدالتی درک شده پاسخ می‌دهند، از مباحث اساسی خصوصاً برای درک رفتار سازمانی است (باس^[۳۶]، ۲۰۰۱).

همان‌ طور که گفته شد، با وجود اینکه مطالعات اولیه ‌در مورد عدالت به اوایل دهه۱۹۶۰ و کارهای جی استیسی آدامز برمی گردد، با این حال اکثر مطالعات ‌در مورد عدالت در سازمان‌ها از سال ۱۹۹۰ شروع شدند. طبق یک گزارش از منابع منتشر شده در این زمینه، تقریبا ۴۰۰ تحقیق کاربردی و بیش از ۱۰۰تحقیق بنیادی متمرکز بر مباحث انصاف و عدالت در سازمان‌ها تا سال ۲۰۰۱ به ثبت رسیده است (چاراش و اسپکتور، ۲۰۰۱). در یک مسیر در این تحقیقات به دنبال تعیین منابع یا کانونهای عدالت بوده اند؛ ‌به این معنی که چه چیزی را یا چه کسی را کارکنان عامل بی‌عدالتی در سازمان می دانند.

عوامل مؤثر بر درک عدالت

درک عدالت تحت تاثیر الف) پیامد‌هایی که شخص از سازمان دریافت می‌کند، ب) رویه های سازمانی (رویه‌ها و کیفیت تعاملات) و ج) خصوصیات ادراک کننده، قرار دارد (حسین زاده و ناصری، ۱۳۸۷).

الف) پیامد های سازمانی: درک عدالت می‌تواند مبتنی بر پیروی سازمان از قوانین عدالت توزیعی (مثل برابری، مساوات یا نیاز) و همچنین توسط ارزش پیامدها باشد. ‌بنابرین‏ عدالت حداقل تا اندازه ای توسط ادراک مثبت یا منفی پیامد ها از سوی ادراک کننده تعیین می شود.

ب) رویه های سازمانی: درک عدالت همچنین وابسته به پیروی سازمان از قوانین عدالت رویه ای است. برای مثال رویه‌ای که به مشارکت کنندگان اجازه می‌دهد تا مطالب خود را بیان کنند، عادلانه تر از یک رویه ای در نظر گرفته می شود که مانع از این عمل می شود.

ج) خصوصیات ادراک کننده: درک عدالت ممکن است همچنین تحت تاثیر خصوصیات ادراک کننده باشد. این خصوصیات می‌تواند خصوصیات جمعیت شناختی (مثل سن، جنسیت، نژاد) و سابقه کار و خصوصیات شخصیتی (مانند احساسات منفی و عزت نفس) باشد (حسین زاده و ناصری، ۱۳۸۷).

نتایج درک عدالت عملکرد کاری

نظریه برابری، فرضیات خاصی را با توجه به اثر عدالت توزیعی درک شده بر عملکرد ارائه کرد، یعنی زمانی که کارمندی بی عدالتی توزیعی را درک می‌کند، این کارمند ممکن است، کیفیت و کمیت کار را برای باز گرداندن عدالت تغییر دهد. ‌در موردعدالت رویه ای رابطه بین این نوع عدالت و عملکرد قطعی نیست، بلکه در عوض، این عدالت بر نگرش‌ها و کیفیت زندگی کاری اثر داشته است. عدالت رویه ای ممکن است از طریق اثر بر نگرش‌ها، بر عملکرد تاثیر بگذارد. برای مثال زمانی که بی عدالتی رویه ای بر

اما کنوانسیون ۱۸۵ شورای اروپا در زمینه جرائم مجازی بوداپست (۲۰۰۱)^[۱۰۹] در ماده (۹) خود، با ارائه تعریف کامل‌تری از این پدیده، هرزه‌نگاری کودک را تصاویر و نمایش هرزه‌نگارانه موارد زیر می‌داند:

«- کودک یا فردی که کودک قلمداد می‌شود، در حال انجام عملی جنسی است؛

– تصاویر واقعی وانمود کند که کودکی در حال انجام عمل صریح و آشکار جنسی است.

– تصاویر و نمایش دیداری شامل اطلاعات ذخیره‌شده رایانه‌ای یا الکترونیکی است.»^[۱۱۰]

البته تعاریف دیگری نیز از این پدیده ارائه شده است، اما چنان‌که ملاحظه می‌شود، وجه مشترک تمامی تعاریف ارائه شده، تولید و نمایش تصاویر آشکار عمل جنسی کودکان است. حال با توجه ‌به این مقدمه، می‌خواهیم به وضعیت بحث هرزه‌نگاری کودکان در زمینه‌های مختلف حقیقی و مجازی در قوانین کشورهای مختلف هدف در جای خود بپردازیم که در این راستا، ابتدا ‌در مورد حقوق انگلستان صحبت خواهیم کرد. البته قبل از ادامه سخن باید تأکید کرد که هرزه‌نگاری صرفاً به تصاویر و عکس‌ها و به بیان دیگر به پورنوگرافی دیداری محدود نمی‌شود و اقسام دیگری از جمله پورنوگرافی نوشتاری و شنیداری نیز دارد. اما از آنجا که این موارد در بحث حاضر مصداق ندارد و در جای خود باید بدان پرداخته شود ـ که البته در قسمت تعارض حقوق کودک وحقوق مالکیت ادبی درباره آن بحث شده است ـ، ما فقط به بیان و بررسی پورنوگرافی دیداری (تصاویر و عکس‌ها) می‌پردازیم. ضمناً مطلب دیگری به نام دسترسی کودکان به محتوای هرزه‌نگارانه وجود دارد که در صورت مشاهده مقرراتی در این باره در قوانین کشورها، آن را بیان خواهیم کرد.

همان‌ طور که گفته شد، مسأله سانسور در اکثر اوقات به عنوان حربه‌ای برای محافظت از کودکان به کار گرفته می‌شود. این مسأله در رابطه با مطالبی است که ممکن است کودکان از آن ها به عنوان وسیله بازی یا آموزشی استفاده نمایند. اما از سوی دیگر، استفاده از کودکان در مواردی که قرار است به عنوان آثار عکاسی منتشر شود نیز ممکن است مشمول ضمانت اجراهای ‌محدود کننده حقوق مالکیت فکری باشد. بخش اول از قانون مربوط به شناعت در خصوص کودکان (۱۹۶۰) انگلستان مقرر می‌دارد: «هر فرد که مرتکب عملی با زشتی زیاد با یک کودک یا در حق یک کودک زیر ۱۴ سال شود یا کودکی در این سنین را وادار به انجام چنین عملی با خود یا دیگری کند [مشمول ارتکاب جرم است].»

بخش اول قانون حمایت از کودکان ۱۹۷۸ که کودکان زیر ۱۶ سال را تحت پوشش قرار می‌دهد نیز اعمال زیر را جرم اعلام نموده است:

«الف) گرفتن یک عکس زشت از یک کودک یا اجازه دادن ‌به این کار

ب) توزیع یا نمایش عکس‌های اینچنین زشت

پ) داشتن چنین عکس‌هایی زشت از سوی یک فرد که توسط خود او یا دیگران مورد نظاره قرار گیرد.

ت) انتشار یا فراهم کردن مقدمات انتشار هر نوع آگهی که نشان‌دهنده توزیع یا نمایش چنین عکس‌هایی زشت یا قصد انجام آن از سوی صاحب آگهی است.»

جرم گرفتن عکس منافی عفت، شامل «ساختن» عکس زشت هم می‌شود و واژه ساختن در اینجا شامل کپی کردن از روی علم و آگاهی می‌شود. ‌بنابرین‏ پیاده کردن چنین تصاویری بر روی رایانه یا لوح فشرده و چاپ چنین تصاویری در حکم کپی‌برداری و در نتیجه جرم است. در قانون ۱۹۷۸، عکس به عنصر تشکیل‌دهنده یک فیلم گفته می‌شود. لازم به ذکر است که تعریفی از اصطلاح «زشت» در قانون وجود ندارد. اما آنچه می‌توان از مقررات فوق برداشت کرد این است که زشت به پدیده‌ای اطلاق می‌شود که احساسات مردم عادی را تکان دهد، در آن ها تنفر ایجاد کرده و آن ها را منقلب نماید. چنین به نظر می‌رسد که یک موضوع زشت باید حاوی صحنه‌هایی از هرزگی یا مسائل آشکار جنسی باشد. به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۱ شکایتی علیه نمایشگاهی در یک گالری به نام ساتچی در خصوص زشتی عکس‌های نمایشگاه اعلام شد. در این عکس‌ها، پسری در حال ادرار کردن و دختری برهنه در ساحل نمایان بودند. اما ریاست پیگردهای عمومی، عکس‌ها را خالی از عنصر زشتی تشخیص داد، چرا که با توجه به خلاء قانونی و انجام نشدن عمل شنیع با این کودکان، نمی‌توانست تصمیم دیگری بگیرد.^[۱۱۱]

۳- ۲- ۱- ۲- در حقوق آمریکا

۳- ۲- ۱- ۲- ۱- نمایش سینمایی و تلویزیونی فیلم

در ایالات متحده آمریکا، کودکان به وسیله ترکیبی از قوانین دولتی و قواعد صنفی در برابر اثرات نامطلوب و مضر فیلم‌ها حمایت می‌شوند. حاصل جمع حمایت‌های گوناگون، نتیجه تنش و مبارزه به منظور تطبیق و حل مجادله بین دو هدف مشروع و در پاره‌ای از اوقات متناقض است: نخست حمایت و رعایت متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا که دولت فدرال را در توانایی هر گونه عمل اضافی سلطه‌گرانه منع می‌کند و دوم توافق جهانی و عمومی سیاست‌گذاران، صاحبان صنعت و سازندگان فیلم‌ها مبنی بر اینکه کودکان باید مورد حمایت قرار گیرند.

۳- ۲- ۱- ۲- ۱- ۱- حمایت از کودکان در برابر نمایش فیلم‌ها در سینماها و تماشاخانه‌ها

در آمریکا، خود صنعت فیلم‌سازی، مقرراتی را برای توزیع و پخش فیلم در تماشاخانه‌ها وضع ‌کرده‌است. این سیستم به وسیله شرکت بازیگران مرتبط در سه گام اساسی اجراء می‌شود:

در گام نخست، فیلم به اداره طبقه‌بندی و رتبه‌بندی (CARA)^[112] انجمن تصاویر متحرک آمریکا (MPAA)^[113] به منظور رتبه‌بندی از این نظر که هشدارهای احتیاطی را به والدین بدهد، ارسال می‌شود. در گام دوم، اداره طبقه‌بندی مجوزی با اعلام یکی از پنج رتبه زیر را برای فیلم صادر می‌کند:

– G: مناسب برای تمامی مخاطبان؛ تمامی سنین می‌توانند فیلم‌های این رتبه را تماشا کنند. یک فیلم دارای مجوز این رتبه، هیچ کلام سنگین و خارج از نزاکت، برهنگی، صحنه جنسی، خشونت یا هر موضوع دیگری که ممکن است والدین را به واسطه دیده شدن فیلم توسط فرزندانشان بیازارد، در خود ندارد.

– PG: با راهنمایی و همراهی والدین توصیه می‌شود؛ برخی صحنه‌ها ممکن است برای کودکان مناسب نباشد. یک فیلم دارای مجوز این رتبه، به دلیل آن‌که ممکن است حاوی برخی مضامین نه‌چندان مفید برای کودک باشد، باید قبل از تماشا توسط آنان، به وسیله والدین مورد بررسی قرار گیرد.

– PG-13: به شدن برای والدین هشدار دهنده است؛ برخی مضامین برای کودکان زیر ۱۳ سال مناسب نیست. یک فیلم دارای رتبه PG-13 ممکن است در خشونت، برهنگی، مسائل شهوانی و فعالیت‌های مربوط به بزرگسالان یا دیگر موارد، از فیلم‌های رتبه PG فراتر روند.

R: محدود؛ کودکان زیر ۱۷ سال نیازمند مراقبت و مشایعت توسط والدین یا بزرگترها هستند. یک فیلم دارای این رتبه، حاوی فعالیت‌های مخصوص بزرگسالان، خشونت شدید، برهنگی، فعالیت‌های جنسی و سوء مصرف مواد مخدر و دیگر موارد است. کودکان زیر ۱۷ سال مجاز نیستند فیلم‌های رتبه R را بدون مشورت و همراهی والدین تماشا کنند.

NC- 17: افراد ۱۷ ساله و کمتر به‌هیچ وجه مجاز به تماشای این فیلم‌ها نیستند. یک فیلم دارای رتبه NC- 17 الزاماًً دارای مضامین قبیح یا هرزه‌نگارانه نیست، اما شدت استفاده از محتوای خشونت‌آمیز و مسائل جنسی و سوء مصرف مواد مخدر در آن به حدی بالا است که ممکن است برخی والدین به هیچ وجه اجازه تماشای آن را به فرزند خود ندهند.

عزت نفس جنبه ای ازخودپنداره است که ازقضاوت هایی که فرد درباره ارزش خود واحساس های مرتبط با این قضاوت ها ناشی می شود(شیهیان،۱۳۸۴).

عزت نفس به معنای پذیرش ‌و ارزشمندی است که شخص درمورد خویشتن احساس می‌کند.شخصی که عزت نفس دارد ‌خود را به گونه مثبتی ارزیابی نموده ‌و برخورد مناسبی با خود ودیگران دارد.(جابری و همکاران،۱۳۸۰).

اولسن^[۴۷] و همکاران (۲۰۰۸)درتعریف عزت نفس می‌گویند:عزت نفس دیدگاه فردوقضاوت او درباره ی شایستگی هایش است.

مبانی نظری عزت نفس

نظریه ویلیام جیمز

در بررسی عزت نفس، اولین کار توسط ویلیام جیمز انجام شده است.او معتقد بود که تصور فرد از خود در حین تعاملات اجتماعی، یعنی اززمانی که متولد شده و مورد شناسایی دیگران قرار می‌گیرد شکل می‌گیرد (به نقل از بیابانگرد، ۱۳۸۰).

نظریه آدلر^[۴۸]

مباحثی از روان شناسی که اختصاصاً به عزت نفس می پردازد و آن را به عنوان یک متغیر با نفوذ و با اهمیت عنوان می کند٬ تئوری شخصیتی است که آدلر ارائه نموده است. آدلر اگر چه کاربرد عزت نفس را در درمان و بسط و توضیح تئوری اش به کار می‌گیرد اما به وضوح٬ اهمیت عزت نفس را دریافت نموده است .آدلر مکتب خود را “روان شناسی فردی” نامید و نخستین کسی بود که جنبه اجتماعی بودن آدمی را بیان کرد وی در کتاب اصول تجربی و نظری روان شناسی فردی خود٬ بر اعمال و رفتار آدمی که زاییده کنشهای اجتماعی است تأکید می کند٬ روان شناسی آدلری تأکید می‌کند که تعارض از درون شخصیت سرچشمه نمی گیرد بلکه بین شخصیت و جهان اجتماغی فرد است.نکات بارز نظریات آدلر و کمک های وی در چند مورد خلاصه می شود: یکی از کمک های معنوی آدلر به روان شناسی مفهومی است که او از عفده حقارت به دست داده است. عقده حقارت و تلاش در راه تفوق و برتری٬ نقطه شروع “شیوه زندگی” است. دومین کمک آدلر تأکید بر کیفیت محیط خانواده و شبکه روبط اجتماعی افراد خانواده است. رد مفهوم دو بعدی خود آگاهی و نا خود آگاهی و اعتقاد به اینکه انسان موجودی خود آگاه است و معمولاً از علل رفتار و هویت خویش آگاهی دارد و در نهایت “من خلاقه” که بر غنای روان شناسی فردی اشاره دارد که به نظر آدلر هسته اصلی و اساسی تحقق نفس و بی همتای شخصیت است از جمله خطوط عمده روانشناسی فردی آدلر می‌باشد .خود خلاق یک نظام شخصی و ذهنی است که تجربه های فردرا تعبیر می‌کند٬به آن ها معنا می بخشد و از طریق جستجو و تحقیق٬ اقدام به خلق آن ها می کند تا شیوه زندگی که منحصر به خودش می‌باشد٬ محقق سازد. خود خلاق ویژگی هایی چون وحدت٬ ثبات و فردیت به شخصیت می بخشد و سرچشمه فعال زندگی است .آدلر٬ ساخت شخصیت را ارثی نمی داند بلکه اکتسابی می‌داند. پس از تولد طفل تا زمانی که شخصیت وی به طرف معینی جهت گیری نکرده می‌داند با آن چکار باید کند. خط راهنمود دهنده که شخصیت در نخستین سال های زندگی برای خود تدارک می بینند٬ همانا هشیار شدن به تجهیزات سرشتی٬نقیصه های خود٬تاثیر محیط اطراف و به کار گرفته شدن این مصالح توسط نیروی خلاق فرد است که در یک طرح و هدف٬ در ساخت شخصیتی که هدف خاص خود را دارد٬ همگرا می شود .شیوه زندگی٬ ترکیبی مشخص و منحصر به فرد از انگیزه ها٬ خصلت ها٬ علایق و ارزش هاست که در هر عملی که فرد انجام می‌دهد تجلی می شود که تعیین کننده نحوه اندیشیدن٬ آموختن و رفتار کردن است .‌بنابرین‏ این طرح از پیش تعیین شده که زیر بنای تمام زندگی روانی را تشکیل می‌دهد و تمام رفتار فرد از آن نشأت می‌گیرد٬ در سال های نخست زندگی فراهم می شود که نقطه عطف آن بر نحوه کیفیت روابط والدین و کودک استوار می شود. رابطه بین مادر ‌و کودک٬ تماس بدنی و روانی به هنگام شستشو٬ نظافت و لبخند ها و واکنش های کودک٬ در تحکیم روابط مادر و کودک بسیاری اساسی است در این مقطع زمانی, شرایط باید به گونه ای فراهم شود که فرد متوجه ارزش شخصی و قدرت خویش شود و در نتیجه آن تمایل به تسلط یافتن که در نهاد هر کسی نهفته است ارضا می‌گردد. موفقیت ها٬ توانایی‌های و عمل چیزی جز اثبات شخصیت واحساس مهمتری نیست اعتقادات مربوط به شیوه زندگی به چهار گروه تقسیم می شود:

۱- مفهوم خود یا خویشتن پنداری یعنی اعتقاد به اینکه “من که هستم”.

۲- “خود” آرمانی یا اعتقاد به اینکه “من چه باید باشم” یا “مجبورم چه باشم تا جایی در میان دیگران باشم”.

۳- اعتقادات اخلاقی یعنی مجموعه ای از چیزهایی که فرد درست یا نادرست می‌داند (شفیع آبادی و ناصری،۱۳۸۴).‌بنابرین‏ شالوده شیوه زندگی فرد از همان اوان کودکی ریخته می شود و فرد بنا به ویژگی و کیفیت سه عامل بدنی،روانی و اجتماعی،شیوه خاصی برای برتری جویی و جبران احساس حقارت در پیش می‌گیرد که بندرت در سال های بعدی زندگی دگرگون می شود. برتری جوئی تسلط بر دیگران و کسب امتیازات اجتماعی نیست بلکه وحدت بخشیدن به شخصیت است و کوششی است برای آنکه شخص بهتر و کامل‌تر شود،استعداد ذاتی و بالقوه خود را بالفعل گرداند. به عبارتی برتری جویی از نظر “آدلر” گام برداری در راه کمال خود می‌باشد (شفیع آبادی و ناصری،۱۳۸۴).

نظریه راجرز

هسته مرکزی شخصیت به نظر راجرز “خود” است که مفاهیم دیگر پیرامون آن قرار می گیرند. خود یا خویشتن شامل تمام افکار٬ ادراکات ٬ ارزش هایی است که من را تشکیل می‌دهد. من شامل “آنچه هستم” و “آنچه می توانم اتجام دهم” می شود. این خویشتن ادراک شده به نوبه خود هم بر ادراک فرد از جهان هم بر رفتار او تاثیرمی گذارد. فردی که از یک خود پنداره قوی و مثبت برخوردار باشد در مقایسه با فردی که خودپنداره ضعیف دارد نظر گاه کاملاً متفاوتی نسبت به جهان خواهد داشت (اتکینسون۱۳۸۹٬).تشکیل خود پنداره حاصل و پیامد ارزیابی تجربه هاست و افراد اساساً میل دارند به نحوی رفتار کنند که باخود انگاره آنان همخوان و همساز باشد و تجربه ها و احساساتی که با خود پنداره شخص همسازی ندارند تهدید کننده اند.جنبه دیگر خویشتن،خویشتن آرمانی است یعنی آن تصوری که می‌خواهیم باشیم ‌بنابرین‏ هر چه خویشتن آرمانی به خویشتن واقعی نزدیک تر باشد، اضطراب بالقوه کاهش می‌یابد. و فرد راضی تر و خشنود تر خواهد بود. راجرزنظریه اش را در زمینه شخصیت و رفتار بر اساس خود پدیده ای بر فرضیه هایی مبتنی می کند:

باورهای انسان در توانایی تلاش خود با توجه به مقدار استرس و افسردگی تحت تاثیر موقعیتهای مشکل قرار گرفته و سطح انگیزه آن ها نیز تحت تاثیر قرار می گیرند . خودکارآمدی ادراکی نقش اساسی در کنترل استرس ایفا می‌کند . کسانی که می‌توانند نسبت به هر گونه تهدیدی کنترل داشته باشند می‌توانند ناراحتی های فکری را بهبود ببخشند اما کسانی که نمی توانند تهدیدات را کنترل نمایند با افزایش اضطراب و هیجان روبرو می شند و کارایی خوبی ندارند . عوامل محیطی را به عنوان خطر می پندارند و درباره آنچه که اتفاق می افتد نگران می‌باشند . سطح توانایی آن ها کاهش می‌یابد و دچار اضطراب می‌شوند . افزایش اضطراب نه تنها به وسیله خودکارآمدی ادراکی تحت تاثیر قرار می‌گیرد بلکه از طریق کنترل افکار مزاحم دچار مشکل می‌شوند . خودکارآمدی ادراکی که فرایند فکری را کنترل می‌کند یک عامل کلیدی در تنظیم افکاری است که باعث ایجاد استرس و افسردگی می‌شوند . (تقدیری،۱۳۸۶)

۷) خودتنظیمی: افراد، دارای نظام خود تنظیمی هستند. خود تنظیمی آنان را قادر می‌سازد تا بر افکار، احساسات، انگیزش و رفتار خود کنترل داشته باشند. انسان از درجه و میزان کنترل بر زندگی و رفتار خود، ادراکاتی دارد. افراد تلاش می‌کنند بر رویدادهایی که زندگی را تحت تأثیر قرار می‌دهند کنترل داشته باشند. با اعمال نفوذ بر موقعیت‌ها می توان آینده مطلوب داشت و از نتایج نامطلوب ممانعت به‌عمل آورد.
ب- تأثیرخودکارآمدی بر عواطف: موفقیت و پیروزی هر انسانی در زندگی، کسب و کار، دوست یابی و یا هر اقدام دیگر، حاصل تصور و نگرش مثبت شخصی او از خویشتن است. این نگرش مثبت است که فرد را به سوی موفقیت می‌کشاند و برعکس نگرش منفی از خود و دیگران باعث می شود که ذهن انسان به جای استفاده از فرصت‌ها، صرف فکر کردن به مشکلات شود که در درازمدت می‌تواند اثرات سوء دیگری در رفتار خلق و خوی ما با دیگران داشته باشد.
تجربه های ناشی از موفقیت و یا شکست کارکنان در طول سال‌های خدمت، تصورات آنان را در رابطه با توانایی‌های شان نسبت به انجام وظایف شغلی تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگر کارمند معتقد باشد که قبلاً وظیفه مشابهی را با موفقیت انجام داده است،‌ احتمالاً با وظایف و فعالیت های بعدی بیشتر با نگاه مثبت برخورد خواهد کرد و اگر با شکست مواجه شده باشد با تکالیف بعدی با نوعی نگاه منفی روبه‌رو خواهد شد. باندورا معتقد است که حل یک مسئله یا موفقیت در انجام یک وظیفه خاص، تجربه هیجانی را ایجاد می‌کند که موجب تمایل و گرایش به درگیر شدن برای رسیدن به حد تسلط در مسایل آینده در افراد می شود و احساس کارآمدی آنان را افزایش می‌دهد.

ج-تأثیر خودکارامدی بر فرایند های شناختی:خود ‌کارآمدی بر فرایند های شناختی مانند:الگوی فکری ،قضاوت و ارزیابی شخصی و حل مسأله و..اثر می‌گذارد. (عبداللهی و نوه ابراهیم،۱۳۸۵ .۱۰۴-۱۰۰)

شکل گیری خودکارآمدی و منابع آن :

در این بحث به چگونگی شکل گیری خودکارآمدی و منابع آن می پردازیم : در هر مرحله از زندگی که تجارب موفقیت آمیز و شکست حاصل شود و تکرار گردد بر خودکارآمدی افراد تاثیر خواهد گذاشت . در دوران کودکی زمانی که فرد به خانواده وابسته است قضاوت ها و ارزیابی های والدین و افراد خانواده در شکل گیری خودکارآمدی تاثیر دارد . واکنش مثبت والدین از عملکرد کودکان منجر به ایجاد خودکارآمدی بالا می‌گردد در مقابل بی توجهی به عملکرد فرزندان ، سرزنش کردن ، مسخره کردن بی مورد باعث می شود که سطح خودکارآمدی آن ها پایین بیاید .(تقدیری،۱۳۸۶)

منابع خودکارامدی :

باورهای خودکارآمدی بر اساس ۴منبع شکل می‌گیرد که عبارتند از: تجربه های موفق^[۶۴] ، تجربه جانشینی ^[۶۵] ، ترغیب های کلامی ^[۶۶] ، حالات عاطفی وفیزیولوژیکی. ^[۶۷] منابع خودکارآمدی ذاتاً آگاهی دهنده نیستند. آن ها داده های خام هستند که از طریق پردازش شناختی کارآمدی و تفکر انعکاسی آموزنده می‌شوند. ‌بنابرین‏، باید بین اطلاعات و ‌دانش‌هایی که از وقایع و رویدادها کسب می شود و اطلاعات و معرفتهایی که روی خودکارآمدی اثر می‌گذارند تفاوت قایل شد.

بن و کوی ازمون کرده‌اند مشکلات اخلاقی که اتفاق می‌افتد در بسته‌بندی و آن ها توسعه دادند. دارایی‌های که گرافیک و ایمنی وقیمت‌گذاری و محیط شامل اطلاعات سرمایه‌گذاری می‌شود. گرافیک فقط طبقه‌بندی که مربوط می‌شود به تقلید برند. گرافیک مهم است زیرا در فرایند خرید مصرف کننده استفاده می‌شود. چون به عنوان منبع اطلاعات استفاده می‌شود.

هاپمن و همکاران(۱۹۹۵) بررسی کردند که چه موضوعات بسته‌بندی در دوراهی وشک می‌افتد و در موضوعات اخلاقی انحراف استاندارد به واژه هایی مثل شکاف اخلاقی وعقاید گسترده فراوانی وجود داشت.

این اثر می‌گذارد روی نتایج موقعیتی ومحیطی مثل تجربه شخصی و هنجارهای سازمانی و هنجارهای صنعت وهنجارهای فرهنگی و پیش‌بینی‌های اقتصادی که اثر می‌گذارد روی تصمیمات خاص وانتظارات سازمانی و اثراتی که روی سهام‌داران دارد واستانداردهای اخلاقی افرادو سازمان و اخلاق حرفه‌ای (بون و کوری،۱۹۹۲) .

روبین و همکاران (۱۹۹۱) مقیاس چند بعدی اخلاق را توسعه داده‌اند آن مطرح می‌شود که معیار اخلاقی / غیر اخلاقی چندین بعد دارد و افراد ممکن استفاده کنند از یک بعدی که قضاوت‌های اخلاقی ایجاد کند. این ابعاد بر مبنای مفهوم‌های توسعه یافته در فلسفه‌های اخلاقی وجود دارد. پنج تئوری اخلاقی که در قضاوت‌های جامعه استفاده می‌شود ۱-تئوری عدالت ۲-نسبیت وعلم اخلاق ۳-حکمت غایی خودپرستی (اصطلاح اگوئیسم، به معنی عقیده به خویشتن پرستی و خودخواهی وبر این باور که اصل حیات، در توجه به نفس خویشتن است «نیکولوماکیاولی ۱۵۲۷-۱۴۶۹» اگوئیسم را مبنا و پایه فلسفه معروف خود، به نام «فلسفه استبداد جدید» قرار داده است و برای رسیدن به هدف، انسان می‌تواند از هر وسیله‌ای استفاده جوید)۴-حکمت غایی سودمند گرایی (اعتقاد به اینکه نیکی و بدی هر چیزی بستگی به درجه سودمندی آن برای عموم دارد)

تئوری عدالت عمدتاً مهم است در بازاریابی که اهدافش توسعه قوانین است که حاصل آن نتایج منصفانه و معقول است.

مدیران باید در نظر بگیرند رویه‌های عادلانه را در ارتباط با مشتریان و درستکاری و صداقت می‌تواند این رابطه را توسعه بدهد (روبین و همکاران،۱۹۹۱).

نسبی گرایی در اخلاق اشاره می‌کند که باورهای اصلی تابع فرهنگ یا فرد است ‌بنابرین‏ یک قوانین جهانی برای پذیرش عموم وجود ندارد (روبین و همکاران،۱۹۹۱) این تئوری ممکن نشان بدهد چرا رشوه در بعضی کشورها پذیرفته شده است و در بعضی پذیرفته نیست.

علم اخلاق به وظایف و مسئولیت‌هایی که یک فرد دارد برای انجام دارد مربوط است بازاریابها باید به رسمیت بشناسند که مشتریان حقوق خاصی دارند و شرکت مسئولیت خاصی در قبال مشتریان دارند. این مسئولیت‌ها شامل می‌شوند:

۱-محافظت ۲-اطلاعات کامل ۳- فراهم کردن و اجازه انتخاب دادن ۴- گوش دادن (روبین و همکاران،۱۹۹۰)

تئوری‌های حکمت غایی عمدتاً به نتایج اعمال مربوط می‌شوند که آیا نتایج خوب هستند (بون و کوری،۱۹۹۲)

خودپرستی به نتایج نسبی افراد تمرکز دارد در مغایرت با سودمند گرایی به نتایج بر جامعه به طور عمومی توجه دارد. (روبین و همکاران،۱۹۹۰).

هشت بخش وجود دارد که تقسیم شده به سه بعد بعد اول شامل ساختار ارزش اخلاقی و شامل چهار بخش است: انصاف و بی‌انصافی درست/نادرست قابل قبول/غیر قابل قبول اخلاقی/ غیر اخلاقی/ بعد دوم ساختار نسبی است اعمالی که قضاوت می‌شود طبق فرهنگ قابل قبول و سنت به دو بخش به طورسنتی قابل قبول/غیر قابل قبلو و فرهنگ پذیرفته /نپذیرفته شده تقسیم می‌شود و بعد سوم ساختار قرار دادهای اجتماعی که شامل می‌شود به دو بخش شکست /نشکستن.

وعده و پیمان‌های بیان نشده و شفاهی مطرح نشده و شکستن/ نشکستن قراردادهای نوشته نشده دو مزیت در استفاده از معیارهای چند بخشی و مقیاس چند بعدی در اندازه‌گیری قضاوت‌های اخلاقی است یکی اینکه اعتبار بیشتری می‌دهد و دوم اطلاعات بیشتر می‌تواند بگوید چرا بعضی اعمال اخلاقی یا غیر اخلاقی احساس می‌شوند. به عبارت دیگر این مقیاس کمک می‌کند که به فهم محقق که چه دیدگاه‌های اخلاقی هست پاسخگو در استفاده در ارزیابی کردن. (روبین و همکاران،۱۹۹۱)

۲-۳ کیفیت خدمات و محصول

ارزشی رابرای مصرف کننده ازطریق ارائه آن کیفیت با دلایلی برای خرید آن محصول و ازطریق تمایز آن مارک تجاری با مارک‌های رقباء ایجاد می کند.

کیفیت ارائه شده سنجشی است ازاینکه تا چه اندازه خدمت ارائه شده توسط آن کالا یا خدمت انتظارات مشتریان را برآورد نموده است. کیفیت ادراک شده را در یک طیف می توان نشان داد که در یک سر آن کیفیت غیر قابل پذیرش و در طرف دیگر آن کیفیت ایده آل قراردارد، نقاط ما بین این دو حد، درجات متفاوتی ‌از کیفیت را نشان می‌دهد.کیفیت واقعی موقعی حاصل می‌گردد که خدمت یا کالاهای ارائه شده تعیین و کنترل گردد که آیا نیازهای و خواسته های مصرف کننده رابرآورده می‌سازد یا خیر ؟ ‌بنابرین‏ ارائه خدمت یا کالا بایستی طوری طراحی گردد که بتواند این نیازها و خواسته ها رابرآورده سازد و کیفیت ادراک شده در واقع به عنوان احساس مصرف کننده نسبت به کیفیت کالا یا خدمت ، که ادراک مصرف کننده ‌از کیفیت کل یا برتری یک محصول یا خدمت با توجه به اهمیت مشترک آن ها نسبت به گزینه های دیگر به عنوان کیفیت ادراک شده تعریف شده است(زیتمال ،۱۹۸۸)

کیفیت به عنوان یک ضرورت برای رقابت محسوب می‌گردد و امروزه بسیاری ازشرکتها به سمت و سوی کیفیت مشتری گرایانه به عنوان یک حربه استراتژیک حرکت می نمایند. این شرکت‌ها برای مشتریان رضایت ایجاد نموده و ارزش را ازطریق تماسها و نشستهای سودآور برای برآوردن نیازهای مشتریان و ترجیحات آن ها ایجاد می نمایند.

کیفیت ادراک شده توسط مصرف کننده کالا بواسطه فرایند درک آن توسط مصرف کنندگان در فرایند تصمیم گیری دخیل می‌گردد.

کیفیت ادراک شده بالاتر موقعی که مصرف کننده تمایز و برتری یک مارک تجاری را نسبت به مارک های رقباء تشخیص بدهد اتفاق می افتد. این مفهوم تصمیمات خرید مصرف کننده را تحت تاثیر قرار داده و باعث می‌گردد که مصرف کنندگان یک مارک تجاری را بیش از مارک های تجاری رقباء انتخاب نمایند. سطح کیفیت بالاتر، انتخاب مصرف کننده را تحت تاثیر قرار داده که در نتیجه منجر به افزایش در ارزش ویژه مارک تجاری می‌گردد. برای بازاریان، کیفیت ادراک شده بالا توسط مصرف کنندگان می‌تواند حتی منجر به پرداخت اضافی توسط مصرف کنندگان گردیده که در نهایت موجب افزایش سود ناخالص برای شرکت می‌گردد.(یو و همکاران،۲۰۰۰)

کیفیت ادراک شده به ‌عنوان یکی از منابع ارزشی برای مارک تجاری به چندین دلیل از تداعی مارک تجاری متمایز می‌گردد : نخست، کیفیت ادراک شد به ‌عنوان یک هسته مهم برای تعدادی از شرکت ها محسوب می شود و برای طراحی برنامه هایی که ارزش ویژه مارک تجاری را افزایش دهد ایجاد انگیزه می کند.

ثانیاًً، با توجه به تحقیقات صورت پذیرفته نشان می‌دهد که این امر یعنی کیفیت ادراک شده بیشترین و مهمترین سهم را در نرخ بازگشت سرمایه گذاری را دارد.

ثالثاً ،کیفیت ادراک شده به ‌عنوان یکی از مهمترین ابعاد خاص است که نقش بسیار مهمی در مسائل استراتژیک داشته و یک مزیت رقابتی مناسبی ایجاد می کند. (آکر،۱۹۹۱)